#bittim

İnsanlar bugününüzden korktuklarında geçmişinizi önünüze sererler. Ben de geçmişimle savaştım ama sonunda fark ettim ki bazı yaralar kapanmaz, sadece karaktere dönüşür. Beni korkutarak yenemeyeceklerini anladılar, bu yüzden sever gibi yaparak bitirdiler. Şimdi kimseyi suçlamıyorum, herkes her şeyi bilerek yaptı ve ben hepsini görüyordum, sadece görmezden geldim. Belki de sorun bendeydi; çünkü ben herkesi tüm kusurlarıyla kabul edebiliyorken, onlar beni kabul edebilmek için kusursuz olmamı beklediler. Artık fark ediyorum ki ben ölümden değil, bir türlü hayata başlayamamaktan korkuyorum.

Ölüyorum, hayelleri gerçek yapmak için ölüyorum. Tükeniyorum, bedenen değil ruhen tükeniyorum. Nefeslerim dar geliyor, çığlıklarım susmuyor, yükler ağır anlayan sayısı sıfır, artık sustum, ruhsuz bakışlarımdan anlasınlar istedim...

Gece oluyor. Eşim işe gidiyor, oğlum uykuya dalıyor. Ve ben kendimle başbaşa kalıyorum. Uzanıyorum oğlumun yanına. Ve koklaya koklaya ağlıyorum. En güzel ağlama şekli. Tesellisi içinde. Omuz verseniz böyle güzel ağlayamam.

Birşeylere zorlanmaktan nefret ediyorum

İster tatlı,ister acı olsun,hatıra her zaman acı verir.

Bilirsin bazı insanlar şanssızdır… Gökyüzünde yıldızları yoktur, güneş bile karanlıklarını aydınlatmaya yetmez, ay onlar için bir gezegendir felsefesi yapılmaz, şarkılar yaralarını sarmaz. Bilirsin bazı insanlar şanssızdır, kalpleri kırılsa bile kimse umursamaz, bir kalpleri olduğunu dahi kimse hatırlamaz. Bilirsin sen, bazı insanlar bizim gibidir.