#asosyal

İnsanlar bugününüzden korktuklarında geçmişinizi önünüze sererler. Ben de geçmişimle savaştım ama sonunda fark ettim ki bazı yaralar kapanmaz, sadece karaktere dönüşür. Beni korkutarak yenemeyeceklerini anladılar, bu yüzden sever gibi yaparak bitirdiler. Şimdi kimseyi suçlamıyorum, herkes her şeyi bilerek yaptı ve ben hepsini görüyordum, sadece görmezden geldim. Belki de sorun bendeydi; çünkü ben herkesi tüm kusurlarıyla kabul edebiliyorken, onlar beni kabul edebilmek için kusursuz olmamı beklediler. Artık fark ediyorum ki ben ölümden değil, bir türlü hayata başlayamamaktan korkuyorum.

Asosyalim,bazen fazla sinirliyim,insanlara güvenmiyorum,fazla samimiyeti gereksiz buluyorum,anlaşılmaya çalışmayı sevmiyorum,her şeyi biliyormuş gibi davranan insanları sevmiyorum,hayatı sevmiyorum böyle işte.bunlar durup dururken olan şeyler değil insanlar sayesinde böyle oldum ben.

Başarma yolundaysan "motivasyonunu düşürürler " Başardıysan "küçümserler" İlişkideysen "karşıdakini kötülerler" İlişkide değilsen "yobaz bellerler" Mutlu bi hayatın varsa "sorun yaratırlar" Mutsuz bir hayattaysan "çok şey istiyor" İyi giyiniyorsan "kime süsleniyorsun" Sade giyiniyorsan "ne bu bakımsızlık" Gülersen "çok mutlu (!)" Gülmezsen "pasif karamsar" Arkadaşların fazlaysa "serseri" Arkadaşın olmazsa "asosyal" Beni veya bizi ; bu tür kalıplara sokmaya çalıştığınız sürece asla bu kalıplara uymayacağız. Gerekli tepkiyi verdiğimizde de "saygısız" derseniz eğer bu sefer kesinlikle umrumuzda olmayacak. Bu hayat bizim ve kimsenin kuklası değiliz. Bunu her kim okuyor bilmiyorum ama kendi yolunu kendin yönet. Onların kuralları işe yarasaydı onlar bu cahillikle gelip konuşmazlardı...

Haftanın bir günü sosyalsam diğer altı günü asosyalım.

Aklımda sosyalleşmek, içine kapanıklığımı açmak, kendimi canlandırmak adına o kadar proje var ki hiç birini cesaret edip uygulayamıyorum. Bu önümdeki duvarı nasıl yıkabilirim? Gerçekten yoruldum bu şekilde yaşamaktan...

durdu durdu turnayı gözünden vurdu dedirmek  istiyorum Allah’ım yardım et.