Słowem Julia

Huk, błysk i dym. 

Wszystkie zmarnowane szanse. Czas, który uciekł. Zranienia i porażki. Uśmiech. Dotyk. Podmuch wiatru. Pocałunek. Spojrzenie. Nienawiść. Łza. Każda przejechana mila. 

Momenty.

Słyszysz pisk w uszach? To właśnie dzień, który właśnie się kończy. Każda nutka usłyszanej piosenki, turkot tramwaju i szczekanie psa. W tym pisku skumulowały się wszystkie Twoje emocje i myśli.

Chciałoby się mieć cudowną młodą miłość. Jednak, ten okres rządzi się swoimi prawami, emocji nie da się zatrzymać. Wszystko przepełnione jest dużą dawką przeżyć i łez. Złamane serca to norma.

A potem przychodzi starość i znudzenie.

Intymność, która wyłaniała się wraz ze zmrokiem, sprawiała złudzenie, że nikt nas nie widzi. Uliczne lampy swoim słabym światłem świeciły nam na plecy a nasze cienie były zawsze przed nami. To ciepło naszych dłoni, które wcale nie musiały być splecione, abyśmy je czuli.

Mówi się, że kobieta ma trudne życie. Jakoś w kulturze od wieków układało się tak, że była niżej postawiona od mężczyzny. Miała mniej praw, było jej ciężko. I mimo, że to było wieki temu, nawet dziś, kobiety są postrzegane tylko jako narzędzie, które przywłaszczając, wykorzystuje się je do rozmnażania i zapewnienia swoich potrzeb. Dzieje się to w miejscach, o których nie myśli się za często.

Co zrobiłabym, gdyby miał nadejść koniec świata? Chyba chciałabym porozmawiać z osobami, które skrzywdziłam, przeprosić. Nie chodzi o wyczyszczenie rachunków, ale o to, że zawsze chciałam to zrobić, lecz strach i ludzka duma czasem nie pozwala. No i pewnie, że chciałabym obok siebie faceta. Taka już ze mnie romantyczka.