#cisza

Opowieść o wewnętrznym mieście, które budzi się w człowieku. Introspekcja, światło, cisza i codzienne gesty tworzą przestrzeń, w której bohater odkrywa własne warstwy i sens drobnych chwil. Poetycka, filozoficzna proza o tym, co pozostaje, gdy świat się zmienia. Spis treści:Opowiadanie: Miasto, które budzi się we mnieI. O ciszy, która nie jest pustkąII. O ludziach, którzy mijają się, ale…

My, Strażnicy Immaterializmu nie musimy reagować, przekonywać, uświadamiać i wywierać jakiekolwiek wpływy na innych.

Wszak, wszystko już wiemy. Znamy mechanizmy, znamy wszelką powtarzalność. Wiemy jaki będzie koniec historii już na początku. Nasza siła jest w nie-działaniu, w nie-rozpraszaniu energii, tak by pozwolić jej kumulować się dokładnie tam, gdzie kierowana jest poprzez swoje indywidualne generatory jaźni.

Po prostu pozwalamy innym na doświadczanie ich własnego losu, całego spektrum struktur świadomości, własnych wyborów i ich konsekwencji. Przyglądamy się im z boską wręcz obojętnością, skuci mrozem własnej przenikliwości - niczym kusiciele, którzy zwodzą martwą ciszą.

kolejny podcast

kolejny bodziec

byle tylko nie słyszeć siebie

bo kiedy robi się cicho

moje myśli rzucają się na mnie jak wygłodniałe psy

i to jest chyba najbardziej żałosne

że marzę tylko o tym

żeby usiąść z herbatą i książką

jak normalny człowiek

ale zamiast tego

trzymam palec nad „play”

Refleksyjny, literacko-filozoficzny esej o ciszy, muzyce i wewnętrznych przemianach, które kształtują ludzkie doświadczenie. Intymna, psychologiczna opowieść o zatrzymaniu, powrotach i delikatnym dialogu z samym sobą, napisana w poetyckim, introspektywnym tonie. Spis treści:O ciszy, która uczy się mówićWewnętrzne krajobrazy, które zmieniają się wolniej niż pory rokuSztuka zatrzymania się, gdy…