#ewolucja

Natrafiłem ostatnio na takie dane, wedle których, Polacy w znaczącej swej części to w skrócie mówiąc idioci. Mniej więcej połowa z nas, albo precyzyjniej ujmując z was, nie wierzy w ewolucję (znacząca część w ogóle nie wie, że coś takiego jak teoria ewolucji istnieje), są tacy (w porażającej ilości), którzy sądzą, że dinozaury żyły razem z ludźmi, acz liczni przedstawiciele tej akurat grupy…

   Żółwie olbrzymie to jedne z najbardziej fascynujących stworzeń na Ziemi, symbolizujące długowieczność, mądrość i siłę. Zamieszkując odległe wyspy, takie jak Galapagos czy Seszele, te giganty przetrwały tysiąclecia, adaptując się do ekstremalnych warunków. Niestety, ich losy splatają się z historią ludzkiej eksploracji, która niemal doprowadziła do ich zagłady. Dziś, dzięki wysiłkom ochrony…

– Patrz, jakie wielkie! Szkolna wycieczka posuwała się powoli wzdłuż olbrzymich kości. – Tak wielkie istoty potrzebowały mnóstwa zasobów, żeby przetrwać – perorował nauczyciel. Wielkie wąsy poruszały się w takt jego słów. - Wyobraźcie sobie, ile dziennie musiały zjadać! Nic dziwnego, że wyginęły. – Ale dlaczego wyginęły tak nagle? - zapytał jeden z uczniów, imieniem Aki. – Widzisz – nauczyciel podkręcił wąsa - w pewnym momencie nastąpiła wielka katastrofa. Objęła cały świat i sprawiła, że pożywienia zaczęło się robić coraz mniej. Część stworzeń zginęła w walkach o nie, a reszta w końcu zdechła z głodu. – To straszne! – Tak, ale dzięki temu my mogliśmy się wreszcie rozwinąć. A czekaliśmy na swoją kolej bardzo długo. Nie potrzebowaliśmy wiele i jak tylko Ziemia odżyła, nasz czas nadszedł. Wreszcie mogliśmy przestać się kryć w szczelinach między kamieniami i myśleć głównie o tym, żeby nie zostać rozdeptanymi. - Uczniowie się roześmiali.

Cmentarzysko rozciągało się na gigantycznym obszarze. Wśród odsłoniętych kości uwijali się naukowcy, przepełnieni żądzą wiedzy o istotach, które żyły na długo przed nimi, i o ich zagładzie. Obok nich pracowali robotnicy, odrzucając kolejne warstwy gruntu w poszukiwaniu głębiej ukrytych tajemnic. Obserwując kości, łatwo było dojść do wniosku, że pradawne olbrzymy były dość niezgrabne. Poruszały się wolno, miały też ograniczone możliwości manipulowania przedmiotami. Aki pomyślał o precyzyjnych urządzeniach, jakie wytwarzała jego cywilizacja – gdzieżby te toporne monstra były w stanie użyć najprostszego z nich! I czy w ogóle byłyby w stanie zrozumieć ich przeznaczenie? Powszechnie twierdzono, że nie. Fakt, że przez tyle czasu wszystko, co ewentualnie by wymyśliły, i tak zostałoby starte na proch – przetrwały tylko cmentarzyska, rozsiane po całym globie…