My Life

(c) Sam Peeters, 2026 In het dagelijks leven zijn er talloze ongeschreven regels. Regels die de meeste mensen nooit hebben geleerd, maar die ze toch feilloos lijken te kennen. Regels die pas zichtbaar worden op het moment dat ik ze overtreed. En dat moment komt er gegarandeerd. Als autistisch persoon merk ik die regels op een bijzondere manier op: niet van binnenuit, maar van buitenaf. Ik zie…

(c) Sam Peeters, 2026 Als autistische schrijver volg ik de opkomst van AI-chatbots al sinds 2022 van dichtbij. Ik doe dat met een gezonde mix van enthousiasme, fascinatie en argwaan. De technologie erachter wordt vaak voorgesteld als een mogelijke zegen: een hulpmiddel dat ons kan bijstaan waar de menselijke wereld soms pijnlijk tekortschiet. En ik snap dat. Wie wil er nu geen gesprekspartner…

Why stress is a shared experience

Autism research often frames us as passive victims of a hostile world. While societal stigma and rejection sensitivity are real, they aren't the whole story. Focusing on “overcoming” stress as a hero’s journey or "top sport" misses the point.

True insight lies in balancing external challenges with our own biological realities. Apps monitoring our every move often backfire, increasing pressure instead of reducing it. We need a grounded approach: navigating our environment while respecting our inherent sensory and executive limits. Let's move beyond the drama and focus on practical, sustainable rhythms for a life with more clarity and less unnecessary friction.

More reading? Read the research of dr. Alvin van Asselt (University of Amsterdam) on which this text is based. Or read the original Dutch article of this text on Tistje.com

Sam Peeters, (c) 2026 Het internet heeft voor veel autistische mensen een wereld geopend die vroeger moeilijk bereikbaar was. Je kan praten zonder oogcontact, nadenken voor je antwoordt, en gesprekken pauzeren zonder dat iemand kwaad wordt. Online vond een hele generatie autistische mensen herkenning, taal en humor. Maar tegelijk is er een andere laag ontstaan: een soort digitale cultuur, met…

Tistje.com is achttien jaar geworden, en dat is meer dan een verjaardagscijfer. Het is een heel leven aan teksten, vragen, twijfels en inzichten over autisme, relaties, werk, zorg en samenleven. In dit artikel vertel ik in toegankelijke taal wat er in die achttien jaar is gegroeid, welke thema’s terugkeren en hoe mijn denken mee veranderd is. Hoe het begon: schrijven als reddingsboei In 2008…

(c) Sam Peeters, 2025 Ze heeft een roze koptelefoon, een fidgetspinner en een tablet om te communiceren. De nieuwe Barbie met autisme zorgt wereldwijd voor opschudding. Sommigen juichen: “Eindelijk zie ik mezelf!” Anderen, waaronder experts, waarschuwen: “Dit is stereotiep en eenzijdig.” Een enkeling vraagt zich af waar auti-Ken blijft. Wat is er aan de hand in de wereld van roze…

(c) Sam Peeters, 2025, uitsluitend vanuit eigen perspectief Voor veel mensen is een compliment een warm gevoel dat de hele dag beter maakt. Voor mij? Een plotselinge rilling die de haartjes op mijn armen recht overeind zet. Je kent het waarschijnlijk wel. Je bent diep in concentratie verzonken, volledig gefocust op een taak waar je mee bezig bent. Plotseling — tik, tik — voelt iemand aan je…

Een nieuwe studie uit 2026 legt de verpletterende stressniveaus van autistische werknemers bloot. Maar door volledig te focussen op individuele “coping-strategieën” missen de onderzoekers het punt volledig. Uit hun bevindingen wordt immers duidelijk dat het niet ontbreekt aan veerkrachtigere werknemers, maar aan een werk – en thuisomgeving die niet vereist dat je bovenmenselijk sterk moet zijn om…

Foto van Gary Meulemans op Unsplash Autistische volwassenen ervaren vaker PTSS niet door méér trauma, maar door hardere zelfkritiek, vervreemding en stigma — wonden gevormd door een barre wereld. Een nieuw onderzoek van de Britse Universiteit van Oxford leert er meer over. Stel je voor dat je een rugzak draagt gevuld met stenen. Elke steen staat voor een pijnlijke herinnering, een wreed woord,…

(c) Sam Peeters, 2025 Hier zijn we dan weer. Een nieuw jaar. Voor mij als voelt de jaarwisseling altijd dubbelzinnig aan. Enerzijds is er de belofte van structuur – een schone lei, een nieuwe kalender, een duidelijk startpunt. Anderzijds brengt het de onvermijdelijke druk van verandering met zich mee. Verandering vind ik een dubbelzinnig woord. Op zich, zonder verandering, verandert alles ook,…

In 2025 bracht mijn schrijven over autisme me naar plaatsen waar ik niet verwachtte te komen. In het zeventiende jaar als blogger maak ik de balans op van een turbulent 2025. De gastblog van een ‘autistische’ AI-presentatrice en analyses van de online autismegemeenschap legden pijnlijke blinde vlekken bloot, zoals de dominantie van bepaalde influencers en het gebrek aan aandacht voor autistische…

In 2025 wisselt de discussie over autisme van een medisch label tot een complex debat over identiteit en sociale verantwoordelijkheid. Belangrijke thema’s zijn onder meer de ongelijkheid in diagnostiek, de mythe van één autisme, de rol van AI, genderkwesties, inclusie, en de balans tussen ondersteuning en zelfidentiteit. De toekomst vraagt om erkenning van diversiteit. Waar we vroeger keken naar…

Foto van Stephanie Walter on Unsplash Een nieuwe studie uit 2025 bevestigt wat veel autistische volwassenen al jaren voelen: het leven is een uitputtende toneelvoorstelling. Maar door enkel te focussen op sociale acceptatie, negeert de wetenschap een ongemakkelijke waarheid: de prikkels verdwijnen niet als de wereld aardiger wordt. Stel je voor dat je leven een toneelstuk is. Iedereen om je…

fragment van Maskerende vrouw van Celestine Duparcq (1915) In het recentste nummer van Linda, het zelfverklaarde magazine voor de leukste vrouwen van Nederland, verscheen een opvallende portretserie van een aantal autistische topvrouwen. Ik schrijf er op deze blog over vanuit het perspectief van een autistische man die zich niet overmatig met het label ‘man’ vereenzelvigt. Vrouwen met autisme…

(c) Sam Peeters, 2025 We leven in een tijd van labels. Voor de één voelt een diagnose als een opluchting, een puzzelstukje dat eindelijk op zijn plek valt. Voor de ander voelt het als een zware stempel die ineens alles bepaalt. Tijdens het Festival van de Gelijkheid liep vlogger Stijn van InclusieAmbassade rond met precies die worsteling. Hij stelde drie personen met een verschillende kijk op…