My Life

Leven met autisme wanneer de structuur deels of volledig wegvalt en de wereld luider en helderder wordt Voor mij is de zomer lange tijd vooral een kwestie van overleven geweest. Ik heb daar de afgelopen jaren ook over geschreven op mijn blog. Sommige mensen vinden dat op een of andere manier schadelijk voor de beeldvorming voor autisme. Ik probeer het af en toe te benadrukken: ik ben slechts een…

screenshot van de frontpagina van de krant De Standaard vandaag Autisme is in relatief korte tijd veranderd van een diagnose waar zelden iemand over sprak naar een van de meest besproken thema’s in de zorg en het onderwijs. De wachtlijsten in diagnostische centra lopen op tot vier jaar. Scholen voor buitengewoon onderwijs zitten vol, terwijl de keuze voor andere onderwijsvormen bemoeilijkt…

Foto van Priscilla Du Preez op Unsplash Als autistische ervaringsdeskundige en blogger kom ik, of ik nu wil of niet, dagelijks in aanraking met cijfers. Niet enkel met kale getallen, maar ook met de trends erachter. Eén zoekvraag duikt de laatste tijd opvallend vaak op via mijn blog: wat is het verschil tussen autisme en narcisme, en dan vooral binnen een partnerrelatie? Wanneer de sfeer thuis…

TLDR: Welke thema’s leven, en wat lezers zoeken in vijftien jaar autismeblog Sinds 2008 schrijf ik op Tistje.com over autisme. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring. In al die jaren werd de blog de oudste niet-commerciële autismeblog in ons taalgebied. De inhoud stond altijd voorop. Toch vind ik een heldere vorm even belangrijk. Ik hou het bewust eenvoudig. Geen technische snufjes, geen dure…

Foto van John Schaidler op Unsplash Het fascineert me hoe mensen naar autisme kijken – het hunne of dat van anderen. Autistische mensen vormen daarop geen uitzondering. Een recente studie in het online tijdschrift Research in Neurodiversity probeert te achterhalen welke factoren aan de basis liggen van de manier waarop autistische volwassenen hun eigen autisme begrijpen. Die manier van kijken…

(c) Sam Peeters, 2026 In De Standaard werden drie mensen om hun mening gevraagd over het onthullen van autisme op het werk, maar voor mij lijkt een nuchtere omgevingsanalyse zinvoller. Onlangs las ik een artikel over autisme op de werkvloer in de krant De Standaard. Het behandelde een herkenbaar dilemma dat onvermijdelijk de kop opsteekt wanneer je op latere leeftijd een autisme-diagnose…

(c) Sam Peeters, 2026 In het dagelijks leven zijn er talloze ongeschreven regels. Regels die de meeste mensen nooit hebben geleerd, maar die ze toch feilloos lijken te kennen. Regels die pas zichtbaar worden op het moment dat ik ze overtreed. En dat moment komt er gegarandeerd. Als autistisch persoon merk ik die regels op een bijzondere manier op: niet van binnenuit, maar van buitenaf. Ik zie…

(c) Sam Peeters, 2026 Als autistische schrijver volg ik de opkomst van AI-chatbots al sinds 2022 van dichtbij. Ik doe dat met een gezonde mix van enthousiasme, fascinatie en argwaan. De technologie erachter wordt vaak voorgesteld als een mogelijke zegen: een hulpmiddel dat ons kan bijstaan waar de menselijke wereld soms pijnlijk tekortschiet. En ik snap dat. Wie wil er nu geen gesprekspartner…

Why stress is a shared experience

Autism research often frames us as passive victims of a hostile world. While societal stigma and rejection sensitivity are real, they aren't the whole story. Focusing on “overcoming” stress as a hero’s journey or "top sport" misses the point.

True insight lies in balancing external challenges with our own biological realities. Apps monitoring our every move often backfire, increasing pressure instead of reducing it. We need a grounded approach: navigating our environment while respecting our inherent sensory and executive limits. Let's move beyond the drama and focus on practical, sustainable rhythms for a life with more clarity and less unnecessary friction.

More reading? Read the research of dr. Alvin van Asselt (University of Amsterdam) on which this text is based. Or read the original Dutch article of this text on Tistje.com

Sam Peeters, (c) 2026 Het internet heeft voor veel autistische mensen een wereld geopend die vroeger moeilijk bereikbaar was. Je kan praten zonder oogcontact, nadenken voor je antwoordt, en gesprekken pauzeren zonder dat iemand kwaad wordt. Online vond een hele generatie autistische mensen herkenning, taal en humor. Maar tegelijk is er een andere laag ontstaan: een soort digitale cultuur, met…

Tistje.com is achttien jaar geworden, en dat is meer dan een verjaardagscijfer. Het is een heel leven aan teksten, vragen, twijfels en inzichten over autisme, relaties, werk, zorg en samenleven. In dit artikel vertel ik in toegankelijke taal wat er in die achttien jaar is gegroeid, welke thema’s terugkeren en hoe mijn denken mee veranderd is. Hoe het begon: schrijven als reddingsboei In 2008…

(c) Sam Peeters, 2025 Ze heeft een roze koptelefoon, een fidgetspinner en een tablet om te communiceren. De nieuwe Barbie met autisme zorgt wereldwijd voor opschudding. Sommigen juichen: “Eindelijk zie ik mezelf!” Anderen, waaronder experts, waarschuwen: “Dit is stereotiep en eenzijdig.” Een enkeling vraagt zich af waar auti-Ken blijft. Wat is er aan de hand in de wereld van roze…

(c) Sam Peeters, 2025, uitsluitend vanuit eigen perspectief Voor veel mensen is een compliment een warm gevoel dat de hele dag beter maakt. Voor mij? Een plotselinge rilling die de haartjes op mijn armen recht overeind zet. Je kent het waarschijnlijk wel. Je bent diep in concentratie verzonken, volledig gefocust op een taak waar je mee bezig bent. Plotseling — tik, tik — voelt iemand aan je…

Een nieuwe studie uit 2026 legt de verpletterende stressniveaus van autistische werknemers bloot. Maar door volledig te focussen op individuele “coping-strategieën” missen de onderzoekers het punt volledig. Uit hun bevindingen wordt immers duidelijk dat het niet ontbreekt aan veerkrachtigere werknemers, maar aan een werk – en thuisomgeving die niet vereist dat je bovenmenselijk sterk moet zijn om…

Foto van Gary Meulemans op Unsplash Autistische volwassenen ervaren vaker PTSS niet door méér trauma, maar door hardere zelfkritiek, vervreemding en stigma — wonden gevormd door een barre wereld. Een nieuw onderzoek van de Britse Universiteit van Oxford leert er meer over. Stel je voor dat je een rugzak draagt gevuld met stenen. Elke steen staat voor een pijnlijke herinnering, een wreed woord,…