My Life

Op dagen dat er te veel zon is en de wereld te luid, of als ik gewoon moet bekomen, ga ik bewust op zoek naar rust en sereniteit. Een van mijn vaste vluchtheuvels is trage televisie. Op de gewone zenders vind je het bijna nooit, maar op YouTube duikt het geregeld op. Met trage tv bedoel ik het genre waarin een alledaags, vaak herhalend proces of een lange reis volledig in realtime wordt…

Photo by Nik on Unsplash Een lief(ste) vinden is voor niemand makkelijk. Maar voor veel autistische volwassenen brengt deze zoektocht extra uitdagingen met zich mee. Dat heeft kort door de bocht twee redenen. Aan de ene kant spelen je eigen kenmerken mee, zoals sociale onwennigheid, moeite om de context meteen juist in.te schatten of gevoeligheden met sociale en zintuiglijke prikkels. Aan de…

Photo by Hennie Stander on Unsplash Het is een hardnekkige mythe die de laatste jaren stevig standhoudt in het publieke debat: als je autistische mensen maar samen in één ruimte zet, lossen alle communicatieproblemen als sneeuw voor de zon op. Sinds de introductie van theorieën en hypotheses over wederzijds onbegrip tussen verschillende neurotypes, wordt het contact tussen zogenaamde…

Foto van Winston Tjia op Unsplash Ik reis graag met de trein. Niet omdat het romantisch is of omdat ik van treinen houd, maar omdat de trein iets biedt wat in mijn dagindeling zeldzaam is: een afgebakend uur waarin ik niets hoef te beslissen. De route ligt vast, de aankomsttijd staat op het scherm, ik hoef alleen maar te zitten. Toen de stiltecoupé werd aangekondigd, dacht ik dat dit afgebakende…

(c) Sam Peeters, 2026 Een chatbot is geen orakel. Het is een taalmodel en tekstmachine, getraind op enorme hoeveelheden door mensen geschreven taal, die patronen herkent en daaruit antwoorden vormt. Toch gebruiken steeds meer autistische mensen — en hun ouders, partners, begeleiders en behandelaars — zo’n chatbot dagelijks. Voor wie kritisch naar de wereld kijkt, is dat reden genoeg om de…

Foto van Jackson Sophat op Unsplash Autisme is de laatste jaren amper uit het nieuws weg te denken. Wat ooit een zeldzame diagnose leek, is veranderd in een thema waar voortdurend over gepraat wordt — en waar tegelijk bitter weinig over begrepen wordt. Allerlei maatschappelijke groepen vechten erom wie het luidst aan de alarmbel kan trekken. De wachtlijsten bij gesubsidieerde centra lopen op tot…

Leven met autisme wanneer de structuur deels of volledig wegvalt en de wereld luider en helderder wordt Voor mij is de zomer lange tijd vooral een kwestie van overleven geweest. Ik heb daar de afgelopen jaren ook over geschreven op mijn blog. Sommige mensen vinden dat op een of andere manier schadelijk voor de beeldvorming voor autisme. Ik probeer het af en toe te benadrukken: ik ben slechts een…

screenshot van de frontpagina van de krant De Standaard vandaag Autisme is in relatief korte tijd veranderd van een diagnose waar zelden iemand over sprak naar een van de meest besproken thema’s in de zorg en het onderwijs. De wachtlijsten in diagnostische centra lopen op tot vier jaar. Scholen voor buitengewoon onderwijs zitten vol, terwijl de keuze voor andere onderwijsvormen bemoeilijkt…

Foto van Priscilla Du Preez op Unsplash Als autistische ervaringsdeskundige en blogger kom ik, of ik nu wil of niet, dagelijks in aanraking met cijfers. Niet enkel met kale getallen, maar ook met de trends erachter. Eén zoekvraag duikt de laatste tijd opvallend vaak op via mijn blog: wat is het verschil tussen autisme en narcisme, en dan vooral binnen een partnerrelatie? Wanneer de sfeer thuis…

TLDR: Welke thema’s leven, en wat lezers zoeken in vijftien jaar autismeblog Sinds 2008 schrijf ik op Tistje.com over autisme. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring. In al die jaren werd de blog de oudste niet-commerciële autismeblog in ons taalgebied. De inhoud stond altijd voorop. Toch vind ik een heldere vorm even belangrijk. Ik hou het bewust eenvoudig. Geen technische snufjes, geen dure…

Foto van John Schaidler op Unsplash Het fascineert me hoe mensen naar autisme kijken – het hunne of dat van anderen. Autistische mensen vormen daarop geen uitzondering. Een recente studie in het online tijdschrift Research in Neurodiversity probeert te achterhalen welke factoren aan de basis liggen van de manier waarop autistische volwassenen hun eigen autisme begrijpen. Die manier van kijken…

(c) Sam Peeters, 2026 In De Standaard werden drie mensen om hun mening gevraagd over het onthullen van autisme op het werk, maar voor mij lijkt een nuchtere omgevingsanalyse zinvoller. Onlangs las ik een artikel over autisme op de werkvloer in de krant De Standaard. Het behandelde een herkenbaar dilemma dat onvermijdelijk de kop opsteekt wanneer je op latere leeftijd een autisme-diagnose…

(c) Sam Peeters, 2026 In het dagelijks leven zijn er talloze ongeschreven regels. Regels die de meeste mensen nooit hebben geleerd, maar die ze toch feilloos lijken te kennen. Regels die pas zichtbaar worden op het moment dat ik ze overtreed. En dat moment komt er gegarandeerd. Als autistisch persoon merk ik die regels op een bijzondere manier op: niet van binnenuit, maar van buitenaf. Ik zie…

(c) Sam Peeters, 2026 Als autistische schrijver volg ik de opkomst van AI-chatbots al sinds 2022 van dichtbij. Ik doe dat met een gezonde mix van enthousiasme, fascinatie en argwaan. De technologie erachter wordt vaak voorgesteld als een mogelijke zegen: een hulpmiddel dat ons kan bijstaan waar de menselijke wereld soms pijnlijk tekortschiet. En ik snap dat. Wie wil er nu geen gesprekspartner…

Why stress is a shared experience

Autism research often frames us as passive victims of a hostile world. While societal stigma and rejection sensitivity are real, they aren't the whole story. Focusing on “overcoming” stress as a hero’s journey or "top sport" misses the point.

True insight lies in balancing external challenges with our own biological realities. Apps monitoring our every move often backfire, increasing pressure instead of reducing it. We need a grounded approach: navigating our environment while respecting our inherent sensory and executive limits. Let's move beyond the drama and focus on practical, sustainable rhythms for a life with more clarity and less unnecessary friction.

More reading? Read the research of dr. Alvin van Asselt (University of Amsterdam) on which this text is based. Or read the original Dutch article of this text on Tistje.com