#beeldvorming

(c) Sam Peeters, 2025 Tijdens een workshop enige tijd geleden kreeg ik de vraag: Is het vermijdbaar dat iemand met een autismediagnose bijna volledig gereduceerd wordt tot die diagnose en alle andere aspecten van een persoonlijkheid verloren gaan omdat men blijvend de vergelijking maakt met “normale” mensen? Met andere woorden: Dreigt een diagnose het hele verhaal te worden over wie iemand is —…

(c) Sam Peeters, 2025 Ze heeft een roze koptelefoon, een fidgetspinner en een tablet om te communiceren. De nieuwe Barbie met autisme zorgt wereldwijd voor opschudding. Sommigen juichen: “Eindelijk zie ik mezelf!” Anderen, waaronder experts, waarschuwen: “Dit is stereotiep en eenzijdig.” Een enkeling vraagt zich af waar auti-Ken blijft. Wat is er aan de hand in de wereld van roze…

fragment van Maskerende vrouw van Celestine Duparcq (1915) In het recentste nummer van Linda, het zelfverklaarde magazine voor de leukste vrouwen van Nederland, verscheen een opvallende portretserie van een aantal autistische topvrouwen. Ik schrijf er op deze blog over vanuit het perspectief van een autistische man die zich niet overmatig met het label ‘man’ vereenzelvigt. Vrouwen met autisme…

(c) Sam Peeters, 2025 We leven in een tijd van labels. Voor de één voelt een diagnose als een opluchting, een puzzelstukje dat eindelijk op zijn plek valt. Voor de ander voelt het als een zware stempel die ineens alles bepaalt. Tijdens het Festival van de Gelijkheid liep vlogger Stijn van InclusieAmbassade rond met precies die worsteling. Hij stelde drie personen met een verschillende kijk op…

Photo by Mick Haupt on Unsplash Labels zoals autisme en andere classificaties bevinden zich volgens mij in een spanningsveld tussen opluchting en beperking, tussen toegangspoort en hokje. Ik ervaar labels noch als held noch als vijand, maar als dubbelzinnige instrumenten die tegelijk noodzakelijke taal én gevaarlijke vereenzelviging kunnen zijn. Ik heb zelf ervaring met diverse vormen van…

Telkens als de media een nieuwe ‘oorzaak’ van autisme onthullen, overvalt me een gevoel van diepe vermoeidheid. Het patroon is even voorspelbaar als frustrerend. Of het nu gaat om politici met ronkende beloftes, wetenschappers met voorbarige conclusies, of verkopers van wonderkuren, het effect is identiek. De aandacht verschuift onmiddellijk van de genuanceerde, dagelijkse realiteit van…

Paul El Kharrat is in Frankrijk een fenomeen. Als autistische jongeman veroverde hij het publiek in het populaire Franse televisieprogramma Les 12 coups de midi, waar hij maar liefst 153 afleveringen lang de quizwereld domineerde. Zijn uitzonderlijke geheugen, zijn encyclopedische kennis en zijn onaangepaste charme maakten van hem een geliefd gezicht op het scherm. Later volgden boeken,…