#znika

Ból to przyjaciel człowieka. Sygnalizator. Nie uciekaj przed nim. Nie zagłuszaj go. Przyjrzyj się mu. Posłuchaj go. Ból zawsze pojawia się w celach ostrzegawczych, żeby zwrócić twoją uwagę. Skupić na tym, co ważne. I później odchodzi. Znika. Ale zawsze stoi na straży. Zawsze w gotowości. Żeby znowu naświetlić Ci drogę. Jeśli zbłądzisz.

Rzeczywistość to jest coś, co nie znika, kiedy przestaje się w to wierzyć

Wszystko jest nieistotne

Kiedy rzeczywistość mnie przytłacza Myślę o Tobie  Każdy problem 

Na początku nawiedzała mnie, przychodziła do mnie we śnie, ale teraz, ledwie kilka tygodni później, zaczęła mi się wymykać, zacierać się w mojej pamięci i pamięci innych, umierając po raz drugi.

Wielu ludzi nosi w sobie ukrytego potwora, chorobę, który wysysa im krew, który ich pożera, rozpacz, która gnieździ się w ich nocy. Oto człowiek, który nie różni się od innych, chodzi, porusza się, i nikt nie wie, że ma w sobie straszliwego pasożyta - boleść stuzębną, która żyje w tym nieszczęśniku i zabija go. Nikt nie wie, że ten człowiek to topiel. Jest spokojny, ale bez dna. Od czasu do czasu niezrozumiałe drżenie przebiega po powierzchni: pojawia się jakaś zmarszczka, znika, pojawia się znowu, tworzy się pęcherzyk powietrza, pęka. Niby to nic, w istocie to rzecz straszliwa: oddech nieznanej bestii.