"Gdy mam dosyć, zamiast krzyków i kłótni wybieram milczenie, ponieważ czasem jest łatwiej milczeć, niż rozmawiać i tłumaczyć coś komuś, kto itak niczego nie zrozumie."

„Boję się, że moja miłość Cię zniszczy. Jak każdego, kogo kochałem.”

“Bo od samego początku, jak tylko cię poznałam, ciągnęło mnie do ciebie. Przedtem ciągle mi się wydawało, że ja jakoś tak nie pasuję do nikogo i do niczego, a kiedy jestem z tobą, dzieje się całkiem inaczej. Zapominam o tych nieprzyjemnych rzeczach, które wydarzyły się w moim życiu, i wcale nie czuję się taka… inna…”

“I tak jakoś wyszło, że wstałam bardziej martwa niż żywa.”

“Powiedz, błagam, jak mam wydorośleć?”

Ale przytul mnie jak nigdy wcześniej, ale mów mi rzeczy których nie powiedziłaś nikomu, a najlepiej szeptem.

“Nie masz być perfekcyjna, masz być prawdziwa.”

“I nie ma żadnej gwarancji, że raz jeszcze w życiu człowiek będzie chciał się wygłupiać i dawać drugiemu człowiekowi tak samo wiele.”

Czasami wybuchał jak wulkan uwalniając potoki słów. A innym razem milczał miesiącami skrywając w sobie wszystko. Nie wyglądał dobrze. Nie czuł się dobrze. Płakał gdy nikt nie patrzył i uderzał chudym ciałem w ściany. Bawił się nożami, zapalniczkami. A gdy palił uchodziło z niego życie. Nie uśmiechał się za wiele. W końcu szarość pochłonęła cały jego świat. Pokruszył się na kawałki. Przestał je zbierać i układać na nowo. Usiadł krzywdząc siebie, spojrzał na odłamki i wyszeptał bezgłośne "to koniec, już nie walczę".