MİSYON MÜMKÜNSÜZ -1
Selam, Selam...
Son 6 aydır bazen aralar vererek evimde gerekli tüm envanteri sağlayarak vücut geliştirmeye başladım. Bu süreçte çevremden yeterli desteği görmedim ama beklememiştim de zaten. Gölge edilmese de olurdu hani ama öyle olmadı, garip tepkilerle karşılaştım. Bunun sebebi sporla birlikte hemen hemen tüm rutinimi değiştiriyor oluşum. Daha dakik, sağlıklı, hareketli, düzenli ve temiz alışkanlıklar. Bu 5 maddeyi hayatımda kaçırdığım herhangi bir anda tüm hayat kontrolümü kaybediyordum çünkü. Tembellik ve atalet havuzu öylesine tatlı ki şu an bile tüm 6 aylık düzenimi bırakıp oluşturduğım düzinelerce film, dizi ve kitap listelerine dalıp kendimi hayattan koparabilir, oluşturduğum o hayal evreninde ömrümün geri kalan kısmını sağlıksız, hareketsiz ve dağınık geçirebilirim.
Yukarıda bahsettiğim gibi hayatımdaki bu her anlamda iyi değişiklikler insanlar tarafından türlü tacizlere uğradı. Mesela kız arkadaşım kola içmeyi bırakışıma sinir oldu. 2 saat süren antremanlarım sırasında telefona hiç bakmıyor oluşum sanki onu aldattığım kaçamak anlarına dönüştü. Ve tabii ki tüm toksik şeyler gibi onu da uzaklaştırdım hayatımdan.
En zoru aile bireylerimdi. İnsanlar küçümser gülüşlerle izlediler sporumu. Yemek alışkanlığımı değiştirdiğim ilk ayımda evde o güne kadar hiç yapılmadığı kadar hamur işi yapıldı. "Ben yemiyorum dikkat etmeye çalışıyorum" çıkışlarıma alaycı tepkiler aldım.
Tüm bu bilgiler ne anlama geliyor... Sporla ve yeni düzenimle ilgili bu tecritim beni buraya itti. Çünkü uğraştığım şeylerle ilgili konuşmak istiyorum. Bunun düzenime de iyi geleceğini düşünüyorum. Kazara bunları okuyan bir kimsenin de desteğini istemiyorum açıkçası. Amacım sadece biriktirdiklerimi dökmek. Tam bir günlük mentalitasiyle, konuşasım olduğu her an yazmayı planlıyorum.














