#mrok

Ono robi to powoli.

Dzień po dniu, prawie niezauważalnie,aż któregoś ranka budzisz się i czujesz że, coś w tobie zgasło na dobre.

Ludzie mówią „trzymaj się”.

Jakby to było takie proste.

Jakby ręce nie drżały.

Każdy dzień coś zabiera: trochę spokoju, trochę snu, trochę wiary w ludzi. uczysz się oddychać ciszej, żeby nikt nie zauważył, że się dusisz. uśmiechasz się jak ktoś, kto jeszcze wierzy, a w środku masz już tylko echo.

Najgorsze? że nawet gdy jest dobrze, to i tak czujesz, że to chwilowe. jakby szczęście było tylko glitch’em, który zaraz ktoś naprawi.

Nie każdy ból zostawia ślad na ciele.

Największe bitwy toczysz gdy masz niewiele.

W środku nocy gdy zostajesz sam ze sobą.

Wracam z piekieł, eliminując target

Los zaciska pętlę, rozdrapuje rany dawne

Z demonami tańczę o to moje Dance Macabre"

~Suchy