#krewetki

Szybkie i wyjątkowo smaczne danie. Doskonałe na tą nieprzewidywalną kwietniową pogodę. Zastąpi lampkę wina, tabliczkę czekolady, czy kawałek ciasta. Utuli, ogrzeje i zaspokoi.

W mojej wersji grzyby słomkowe zastąpiłam shiitake, przynależące bardziej do kuchni chińskiej lub japońskiej, ale akurat takie miałam w domu. Można też użyć popularnych zarówno w Tajlandii, jak i u nas boczniaków. Ewentualnie coraz bardziej dostępnych w sklepach enoki (pol. płomiennica zimowa).

Dzięki łososiowi, krewetkom i groszkowi śnieżnemu currry jest sycące, ale jeśli ktoś ma ochotę wzbogacić je ryżem, proszę uprzejmie. Tradycyjnie, po ugotowaniu ryżu, wkłada się porcję każdemu do curry lub podaje w osobnej miseczce.

Zrobienie tego posiłku zajmuje nie więcej niż 30-40 minut, tym bardziej warto się z nim zaprzyjaźnić.

Dla amatorów tajskich smaków pozycja obowiązkowa.

Składniki:

400 g fileta z łososia 400 g mrożonych krewetek 250 g groszku śnieżnego 6 grzybów shiitake (lub słomkowych, boczniaków) duży (jak kciuk) kawałek imbiru 5 ząbków czosnku trawa cytrynowa 2 łyżki suszonych krewetek 2 łyżki orzechów ziemnych 5 szalotek 5 liści limonki kaffir (u mnie suszone) 2 łyżki cukru 3-4 łyżki sosu rybnego łyżeczka galangalu w proszku łyżka kolendry w proszku łyżka curry w proszku łyżka pasty z tamaryndowca łyżka Sambal Oelek (lub tajskiej czerwonej pasty chili) 2 szklanki bulionu warzywnego lub drobiowego 800 ml mleka kokosowego sok z limonki sól do smaku

Dodatkowo pęczek świeżej kolendry 3 czerwone papryczki chilli ryż jaśminowy (opcjonalnie)

Wykonanie:

Rozmrozić krewetki.

Namoczyć grzyby w ciepłej wodzie. Jeśli mamy świeże boczniaki, pokroić je w paski, jeśli enoki, odciąć końcówki. Słomkowe znam tylko suszone lub z puszki, jeśli je kupicie, to suszone namoczcie, a puszkowe odcedźcie na sicie.

Szalotki obrać i pokroić w cieniutkie plasterki.

Imbir i czosnek obrać. Odciąć górną, zieloną część trawy cytrynowej (zachować do bulionu). Wszystko pokroić z grubsza i wrzucić do blendera wraz z suszonymi krewetkami i orzechami ziemnymi. Zmiksować na pastę. Jeśli będzie zbyt gęsta, dodać trochę wody.

W garnku o szerokim dnie dobrze rozgrzać chlust oleju z orzechów ziemnych (lub kokosowego, albo rzepakowego). Włożyć rybę skórą do dołu i smażyć ją kilka minut, aż skóra się przysmaży. Odwrócić filet łopatką i ponownie smażyć, tym razem krócej - ok. 2 minuty. Rybę wyjąć i odłożyć na duży talerz.

Do garnka wrzucić krewetki (niezależnie od tego czy są w pancerzach, czy tylko z ogonem). Obsmażyć je krótko z dwóch stron i wyłożyć na talerz.

Teraz do garnka dodać przygotowaną pastę i szalotki. Delikatnie podsmażyć na niezbyt dużym ogniu, mieszając często, aby się nie przypaliły. Gdy lekko ściemnieją dodać cukier, pastę z  tamaryndowca, Sambal Oelek, sos rybny, galangal, kolendrę w proszku, curry, zieloną część trawy cytrynowej (tylko do aromatyzowania) i liście limonki. Mieszać przez 1-2 minuty. Jeśli masa jest zbyt sucha, dodać odrobinę oleju (tego, którego używaliśmy wcześniej).

Wlać bulion, mleczko kokosowe, drewnianą szpatułką zdrapać wszystkie smaki z dna naczynia i doprowadzić do wrzenia. Zmniejszyć ogień do małego i włożyć oddzielone i skóry kawałki ryby, krewetki, pokrojone w paski grzyby i strąki groszku. Gotować ok. 5 minut (tylko tyle, aby groszek lekko zmiękł). Po wyłączeniu gazu doprawić sokiem z limonki, solą i wymieszać.

Jako, że sezon szparagowy powoli się rozpędza, kupiłam pęczek młodych zielonych pędów i zaczęłam kombinować jak je podać. W domu miałam niewielką cukinię, mrożony groszek zawsze trzymam w zamrażarce, a niedawno zobaczyłam na sklepowej półce makaron z zielonego groszku, więc wzięłam paczkę na spróbowanie.

Wszystko zaczęło układać się w zielony posiłek...

Może to wiosna, która wybuchając z dnia na dzień dziką zielenią rzuciła na mnie czar nakazujący wpatrywanie się w trawy i liście drzew, jakby dopiero co stworzył je Bóg? Może banalna zmiana pościeli z białej na soczyście zieloną? A może “Zielona godzina” Leśmiana, którą odświeżyłam sobie po latach w przypływie sentymentów?

W pobliskim warzywniaku chciałam dokupić jeszcze brokuły, bo pasowały mi do reszty, ale ich nie mieli. Zadowoliłam się więc groszkiem śnieżnym i miętą.

I tak oto powstał makaron w odcieniach nadziei, który przełamałam łososiowymi krewetkami. Smakował bardzo przyzwoicie.

To jak, zagracie w zielone?

Składniki:

300 g penne z zielonego groszku pęczek zielonych szparagów mała cukinia 2/3 szklanki zielonego groszku (mrożonego) 120 g groszku śnieżnego 150 g mrożonych krewetek 2-3 ząbki czosnku 1/3 szklanki śmietany 18% skórka otarta z cytryny 2 łyżki soku z cytryny 1/2 łyżeczki płatków chili sól i czarny pieprz do smaku

Wykonanie:

Mrożony groszek i krewetki wyjąć z zamrażalnika do rozmrożenia.

Umyć cukinię, szparagi, groszek śnieżny. Z cukinii odciąć końcówki i pokroić na cienkie plastry. Szparagom odciąć ok. 1 - 1 1/2 cm końce, a resztę pokroić pod kątem na 3 cm kawałki.

Czosnek obrać, rozgnieść płaską stroną noża i rozdrobnić maksymalnie. Miętę posiekać drobniutko w paseczki.

W dwóch garnkach (większym i średnim) zagotować wodę. Osolić. Do większego wrzucić makaron. Gotować al dente. Odcedzić, zachowując trochę na wszelki wypadek.

Kilka minut później do drugiego garnka wrzucić szparagi (główki zachować) i groszek śnieżny. Gotować 2-3 minuty. Odcedzić na sicie.

Na dużej patelni rozgrzać chlust oliwy z oliwek e.v. Wrzucić czosnek i chwilę podsmażać. Dodać rozmrożone krewetki, skropić sokiem z cytryny, lekko oprószyć solą i obsmażyć z obu stron. Wyjąć na talerz obok.

Na patelnię wrzucić cukinię i smażyć, aż straci pierwszą surowość. Dołożyć groszek, groszek śnieżny, szparagi z główkami, makaron, wlać śmietanę, zetrzeć większość skórki cytrynowej, większość mięty, oprószyć solą, czarnym pieprzem i płatkami chili, a następnie całość dokładnie i delikatnie wymieszać, najlepiej podrzucając kilkakrotnie zawartość patelni.

Wietnamskie naleśniki wpadły mi w oko, gdy przeglądałam na YouTubie przepisy na inne dania z tej części świata. Na zasadzie automatycznego odtwarzania wyświetlił mi się film z przygotowania bánh xèo (czytaj: ban seo). Od razu mnie wsiorbało i obejrzałam kilka kolejnych filmów z recepturami wiedząc, że wkrótce je zrobię.

Bánh xèo - czyli skwierczące ciasto (bánh oznacza ciasto, a xèo skwierczenie) - to zestaw składników, które uwielbiam oraz świeżość, zdrowie, chrupkość i soczystość. W skład ciasta naleśnikowego wchodzi mleko kokosowe, mąka ryżowa, szczypior i kurkuma w proszku. Wypełnienie stanowi smażony boczek, krewetki i kiełki fasoli mung (niektórzy dodają również grzyby lub cebulę), a całość podaje ze stosem zieleniny (m.in. sałatą lodową, tajską bazylią, kolendrą, pachnotką, miętą, często ogórkiem) i sosem nước mắm. 

Są dwa sposoby smażenia żółciutkich naleśników. Pierwszy, to smażenie cienkich placków z ciasta, a następnie wypełnianie ich farszem, czyli tak, jak robi się to u nas. Drugi, to "wtapianie” rozrzuconego na patelni farszu w rozprowadzone ciasto i smażenie całości. Ta metoda pozwala utrzymać farsz w ryzach, co okazuje się przydatne, gdy przychodzi do momentu konsumpcji. 

W obu przypadkach naleśnik smażony jest tylko z jednej strony, dlatego też proces obróbki termicznej trochę trwa (naleśniki z mąki ryżowej w ogóle smaży się znacznie dłużej niż z pszennej). Należy uzyskać bardzo chrupiący naleśnik, miejscami może być nawet nieco przybrązowiony.

Gotową potrawę dzieli się na nieduże porcje (Koreańczycy tną ją nożyczkami), zawija w liście sałaty lodowej, masłowej, rzymskiej (ważne, by jędrnej) lub zwilżony papier ryżowy wraz z ziołami i innymi chrupiącymi warzywami, macza w sosie nước mắm i je palcami. Wspomniany sos to klasyczny wietnamski słodko-kwaśny dodatek do potraw, na bazie czosnku, czerwonego chili, sosu rybnego, soku z limonki, cukru i wody.

Jakieś dwa lata temu jadłam bánh xèo w Wietnamce, ale nie pamiętam, czy mi smakowało, bo spóźniłam się na umówione spotkanie z 40 minut (pomylony adres, wyładowana komórka, krążenie po okolicy), co wprawiło mnie w zażenowanie i poczucie winy gaszące apetyt i wszelką radość kosztowania.

Karma do mnie wróciła kilka miesięcy później, niestety nie ze strony osoby, która musiała na mnie czekać w azjatyckiej knajpce (ona jest punktualna, jak szwajcarski zegarek). Ktoś zupełnie inny spóźnił się na spotkanie ze mną ponad 40 minut. Czekałam cierpliwie, nawet mi brew nie drgnęła.

Składniki:

Ciasto naleśnikowe 200 g mąki ryżowej     250 ml wody (można częściowo zastąpić piwem) 150 ml mleka kokosowego     płaska łyżeczka soli     płaska łyżeczki kurkumy w proszku     pół szklanki szczypioru

Farsz 200 g surowego boczku 200 g surowych krewetek     200 g grzybów bunapi shimeji lub enoki (opcjonalnie) 2 ząbki czosnku 2 łyżki sosu rybnego 200 g kiełków fasoli mung  (u mnie z puszki)

Zielenina: 8-10 liści sałaty lodowej, masłowej lub rzymskiej gałązki tajskiej bazylii (u mnie zwykła) gałązki kolendry gałązki mięty połowa ogórka o gładkiej skórce trochę rzodkwi Daikon (opcjonalnie) limonka

Sos nước mắm     200 ml wody 60 g cukru (lub do smaku) łyżka octu ryżowego 6 łyżek sosu rybnego sok z limonki 4 ząbki czosnku czerwone chili

Wykonanie:

Zieleninę opłukać i osuszyć w wirówce lub na papierowych ręcznikach. Szczypior drobno posiekać. Boczek pokroić na cienkie plastry, a następnie kawałki wielkości kęsa. Krewetki rozmrozić i pozbawić pancerzy (jeśli trzeba naciąć grzbiet i usunąć jelito). Obrać czosnek (również do sosu), zmiażdżyć płaską stroną noża i posiekać jak najdrobniej. Papryczkę chili również posiekać drobniutko (z pestkami). Grzybki rozdzielić i odciąć końcówki. Kiełki odsączyć i pozostawić na sicie lub papierowych ręcznikach (nie mogą być mokre). Rzodkiew pokroić w długie słupki, podobnie ogórek.

Krewetki zamarynować w czosnku i sosie rybnym.

Ciasto naleśnikowe W naczyniu połączyć mąkę ryżową, kurkumę i sól. Powoli wlewać mleko kokosowe i wodę, cały czas energicznie mieszając, aby masa była jednolita. Niektórzy do ciasta wlewają trochę lekkiego piwa, które podobno nadaje dodatkowej chrupkości naleśnikom. Sprawdzić gęstość - powinna być nieco gęstsza niż na nasze naleśniki (jeśli trzeba, wlać trochę wody). Dodać szczypior, wymieszać i odstawić. (Można przygotować do dwóch dni wcześniej i przechowywać w lodówce).

Sos nước mắm   Składniki sosu można rozetrzeć w moździerzu, wówczas będzie on intensywniejszy, ale nieco zmętnieje. Ja siekam najdrobniej, jak się da czosnek i papryczkę. Do małego rondelka wsypać cukier i wlać wodę, podgrzewać i mieszać, aż cukier się rozpuści. Gdy woda zawrze wlać sos rybny, wyłączyć gaz, dodać ocet i sok z limonki. Na końcu uzupełnić czosnkiem i chili. Pozwolić im zaparzyć się przez minutę, a następnie całość przelać do ceramicznego lub szklanego pojemnika i poczekać do wystygnięcia.

Sos warto dosmakować według swoich preferencji. Jeśli wolisz słodszy, dodaj trochę więcej cukru, jeśli mniej kwaśny, zrezygnuj z octu.

Postawić patelnię (lub od razu dwie) na kuchence, aby się podgrzały, dodać kapkę neutralnego w smaku oleju i rozprowadzić. Wrzucić boczek i poczekać, aż wytopi się z niego trochę tłuszczu i złapie rumieniec. Następnie dorzucić krewetki i smażyć, aż stracą szary kolor. Na końcu dodać grzyby. Kilka razy podrzuć zawartość patelni, aby smaki się połączyły. Wyjąć na osobną miseczkę.

Na obie patelnie dodać kapkę oleju, rozprowadzić. Poczekać, aż będą gorące i wówczas wlać po chochli ciasta i rozprowadzić po całej patelni. Smażyć do momentu, gdy naleśnik będzie złocisty i chrupiący. Zajmie to kilka dobrych minut (podważyć szpatułką i sprawdzać spód, jeśli się miejscami zbrązowi, nie szkodzi). Pod koniec na jedną połowę dodać trochę farszu, trochę kiełków i złożyć na pół. Smażyć do wykorzystania składników.

Czasem budzisz się w doskonałym nastroju, zupełnie bez powodu. Ale powody są zawsze, tylko się ich nie analizuje: 

na przykład dobry sen pełen wygodnych, bawełnianych marzeń,

lazurowe, bezchmurne niebo zwiastujące ciepły, słoneczny dzień,

wydzierające się za oknem ptactwo przypominające o wiośnie, witalności i naturalnemu pędowi przyrody ku życiu,

własne odbicie w lustrze bez rumieńca i pryszczy, dające nadzieję na przełom w problemach odmaseczkowych... 

To są drobiazgi, niuanse, didaskalia. Imponderabilia układające pozytywnie dzień. 

I ten dzień toczy się gładko, wartko i spójnie, na fali dobrej porannej energii, skrzy się, błyszczy i szumi, jak mazurska rzeka. Słyszysz jej mokry szelest, czujesz zapach glonów, trzciny, gnijących gałęzi i uśmiechasz się, bo przecież wiesz, że nic nadzwyczajnego się nie stało, zwykły wtorek jakich wiele, żadnych rewelacji. 

Dzwonisz do kogoś z dobrym słowem, okoliczność wszak ku temu odpowiednia. I w kilku chwilach cały czar pryska. Potem otrzymujesz telefon, okoliczność wszak ku temu odpowiednia. Następnie jakaś wymiana zdań na WhatsAppie. Po kolei błękitne niebo, świergot ptactwa i skrawki przyjemnego snu znikają. Pozostaje niesmak.

Żeby go zabić, wybierasz się do sklepu po składniki do ugotowania czegoś pocieszającego. To nie może być błahostka tylko danie, które zapewni szczere ukontentowanie. Na przykład Pad Thai.

Po nim zawsze robi się lepiej.

Składniki:

Sos Pad Thai 35 g cukru palmowego (3 łyżki) 3 łyżki wody 4 łyżki pasty z tamaryndowca 3 łyżki sosu rybnego

Pad Thai 115 g makaronu ryżowego (średniej grubości, 5 mm) 10 średnich krewetek 3-4 ząbki czosnku 3 szalotki 2-3 łyżki suszonych krewetek 100 g prasowanego tofu 3 łyżki rzodkwi japońskiej Daikon płatki chili do smaku olej roślinny do smażenia (u mnie z orzechów ziemnych) 2 jaja szklanka kiełków fasoli mung 3 dymki 1/2 szklanki prażonych orzechów ziemnych

Dodatki płatki chili prażone orzeszki ziemne kiełki fasoli mung dymka limonka

Wykonanie:

Sos Pad Thai

Rozkruszyć cukier palmowy. Wrzucić do małego rondla i rozpuścić na średnim ogniu. Gdy cukier zacznie przybierać bursztynową barwę, zmniejszyć ogień do małego, dodać sos rybny, pastę z tamaryndowca i wodę. Jeśli cukier się zbrylił, wymieszać dokładnie, aż zacznie się rozpuszczać. Sprawdzić smak - powinien zachować równowagę miedzy słodkim, kwaśnym i słonym. Wyłączyć gaz.

Pad Thai

Przygotować składniki. Obrać szalotki i czosnek. Szalotki pokroić w drobną kosteczkę, a czosnek zmiażdżyć płaską stroną noża i maksymalnie posiekać. Rzodkiew pokroić w drobną kosteczkę. Suszone krewetki również posiekać drobno. Tofu odsączyć i pokroić w kostkę. Kiełki odsączyć na sicie. Krewetki rozmrozić. Zielone części dymki pokroić w kawałki ok. 5-6 cm. W tym czasie zagotować wodę i przygotować makaron zgodnie ze wskazówkami na opakowaniu. Odcedzić.

Do woka lub dużej patelni wlać kilka łyżek oleju. Dobrze rozgrzać. Wrzuć krewetki i smażyć po 3 minuty z każdej strony. Muszą złapać złoty kolor. Wyjąć i odłożyć na talerz obok.

Jeśli trzeba, dolać trochę oleju. Wsypać szalotki i czosnek, chwilę smażyć, mieszając, aż cebula się zeszkli. Dodać tofu, rzepę, suszone krewetki, chili i znowu wszystko wymieszać. Zwiększyć ogień, wrzucić makaron i wlać sos (jeśli zgęstniał, wcześniej lekko podgrzać). Używając kleszczy kuchennych mieszać całość, aż sos zostanie wchłonięty.

Gdy makaron będzie gotowy, przesunąć go wraz z dodatkami na bok patelni. Na pustą przestrzeń wlać odrobinę oleju, wbić jaja, i porozciągać je, aby lekko się ścięły. Połączyć z makaronem i mieszać, aż jajka całkowicie się zetną. Nie przedobrzyć, aby nie zmieniły się w suche wióry.

Dodać kiełki fasoli, szczypior i połowę orzechów. Podrzucać zawartość patelni, aż wszystko dobrze się wymiesza.

Wyłożyć na talerze. Obłożyć krewetkami, obsypać resztą orzeszków i skropić obficie sokiem z limonki. Z boku talerza ułożyć trochę płatków chili, kiełków i szczypioru.

Uwagi

Danie trzeba robić energicznie, jak większość azjatyckich potraw z woka. Produkty powinny być wcześniej przygotowane, aby tylko wrzucać je na patelnię. Podobnie ze smażeniem, nie powinno trwać zbyt długo, bo makaron stanie się kleisty i papkowaty, a warzywa stracą jędrność.

Oryginalnie nie używa się dymki, tylko szczypior czosnkowy (bardziej przypomina trawę niż szczypior), ale bardzo często zastępowany jest dymką.

Zamiast rzodkwi japońskiej Daikon można użyć rzodkwi Takuan (żółta, wykorzystywana do sushi).

Można zrobić większą porcję sosu, przelać do słoika i przechowywać w lodówce. Na porcję potrawy potrzeba ok. 150 ml sosu.

Kolejne danie na moim stole ze świeżą, złocistą, słodką kukurydzą: spaghetti z krewetkami, rukolą i dużą garścią pachnących ziół (bazylią, miętą, szałwią i nacią pietruszki). Składniki spaja sos na bazie wina, oliwy, masła, czosnku i chili. Lekko, kolorowo i aromatycznie.

Poza sezonem świeżą kukurydzę można zastąpić puszkowaną, a zieleninę dobrać według własnych upodobań (zamiast rukoli młody szpinak, a zamiast mięty, czy szałwii kolendra).

Składniki:

400 g spaghetti 400 g krewetek (w pancerzach lub bez) 1/3 szklanki oliwy z oliwek e.v. 3 łyżki masła kolba kukurydzy 3 ząbki czosnku 1/2 łyżeczki płatków chili 2/3 szklanki białego wytrawnego wina duża garść rukoli duża garść świeżych ziół: bazylia, mięta, szałwia, nać pietruszki sól i czarny pieprz do smaku

Wykonanie:

Zacząć od kukurydzy. W osolonej wodzie ugotować kolbę (młodą ok. 15-20 minut, a starszą nawet do godziny). Po wyjęciu z garnka i przestudzeniu ustawić na sztorc i odciąć ziarna, przeciągając ostrym nożem wzdłuż rdzenia.

W tym czasie obrać czosnek, rozgnieść go płaską stroną noża i rozdrobnić maksymalnie. Rukolę i zioła opłukać, jeśli trzeba, i osuszyć dokładnie w wirówce.

Wstawić wodę na makaron, a gdy zawrze posolić ją. Dodać spaghetti i ugotować al dente. Odcedzić, zachowując pół szklanki wody.

W trakcie gotowania doprawić krewetki solą i pieprzem. Na dużej patelni o grubym dnie rozgrzać oliwę z oliwek i masło. Wrzucić czosnek i płatki chili i smażyć na niezbyt dużym ogniu, aż tłuszcz wchłonie ich smak i zapach, ok. minutę. Nie dopuścić do przypalenia się czosnku. Dołożyć krewetki i smażyć z obu stron po ok. 1-2 minuty (wystarczy, że się zaróżowią). Krewetki wyjąć z patelni dużą łyżką cedzakową i odłożyć na bok. Wlać wino, doprowadzić do wrzenia i gotować, aż zmniejszy objętość o około połowę.

Wtedy na patelnię dołożyć kukurydzę i doprawić ją solą i pieprzem. Smażyć, często mieszając, ok. 4-5 minut. Dodać ugotowany makaron i dokładnie wymieszać.

Mimo, że przeciwnicy GMO straszą kukurydzą - bo w wielu krajach, w tym Stanach Zjednoczonych, Brazylii, Argentynie i Kanadzie, jest w większości genetycznie modyfikowana, a w stanie dzikim praktycznie w ogóle już nie występuje - to trudno mi z niej zrezygnować. Zwłaszcza latem, gdy jest młoda i świeża.

Światowe statystyki są niestety przygnębiające. Organizacja ISAAA (International Service for the Acquisition of Agri-biotech Applications) opublikowała raport na temat upraw roślin genetycznie modyfikowanych za lata 1996-2017. Zebrane dane świadczą o tym, że GMO cieszy się niezmiennie wysoką popularnością wśród rolników. W 2017 r. areał upraw roślin GM wyniósł 189,8 mln ha. W stosunku do 2016 r. odnotowano wzrost o 3% – o 4,7 mln ha. Wzrost dotyczy USA (o 3%), Kanady (18%), Brazylii (2%), Indii (6%) i Pakistanu (3%). W niedługim czasie kolejne kraje planują rozpocząć uprawy roślin GM na swoim terytorium, m.in. Etiopia, Kenia i Bangladesz.

Jeśli oglądacie zaangażowane dokumenty dotyczące jedzenia, wiecie o czym mówię. Jeśli nie, odsyłam do kilku tytułów: “King Corn” (2007), “Big River” (2010), Świat według Monsanto (2008), “Gorzkie ziarno” (2011), “GMO OMG” (2013).

W Polsce jest lepiej, ale ile to potrwa? Mamy wciąż obowiązujący zakaz uprawiania roślin modyfikowanych genetycznie (ustawa o GMO z 2001 r. oraz ustawa o nasiennictwie z 2006 r.), w tym i kukurydzy MON 810, ale dwa lata temu rząd, pod naciskiem Komisji Europejskiej, musiał stworzyć ustawę, która kodyfikuje kwestię tzw. „stref prowadzenia GMO”. Bruksela już wiele lat temu wytknęła Polsce brak takich regulacji i groziła karami. Utworzono więc przepisy dotyczące prowadzenia upraw GMO. Są one dosyć rygorystyczne, jednak furtka została otwarta i za chwilę ktoś przez nią przejdzie. To oczywiste.

Piszę cały czas o sferze legalnych upraw. Nie ma danych dotyczących nieoficjalnych upraw GMO. – Wiemy tylko o jednej nielegalnej uprawie, kilkadziesiąt ha w województwie śląskim. Uprawa kukurydzy zastała sprawdzona przez GP i okazało się, że jest to kukurydza genetycznie zmodyfikowana MON 810 – poinformowała Jadwiga Łopata, założycielka Międzynarodowej Koalicji Dla Ochrony Polskiej Wsi (ICPPC), laureatka ekologicznego Nobla. Wiadomo też, że polscy rolnicy namawiani są do kupowania nasion GMO za granicą, np. w Czechach i ich uprawiania na tzw. własny użytek. Informuje się ich o zaletach tego typu upraw, ale o zagrożeniach już nie. Korzystają na tym przede wszystkim koncerny biotechnologiczne. - Otworzenie Polski na rośliny GM stwarza feudalne uzależnienie od tych koncernów. Rolnik wprawdzie kupuje nasiona, ale nie kupuje wprowadzonych do nich genów, a tylko je wypożycza. Będzie za nie musiał do końca życia płacić tantiemy „od wartości intelektualnej” - twierdzi prof. Stanisław Wiąckowski z Akademii Świętokrzyskiej w Kielcach.

W ubiegłym roku Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa przeprowadziła w 360 gospodarstwach rolnych kontrole materiału siewnego, które stwierdziły brak genetycznie modyfikowanych roślin na naszych polach. W tym roku takie badania zostaną wykonane ponownie.

Czy bać się polskiej kukurydzy? Póki co, nie trzeba. I oby to się nie zmieniło.

Składniki:

główka sałaty rzymskiej kolba kukurydzy cukrowej ok. 300 g obranych krewetek 2 ząbki czosnku sok z połowy cytryny pół pęczka naci pietruszki garść pomidorków koktajlowych pół ogórka (Gracius) sól i czarny pieprz do smaku

Majonez Sriracha pół szklanki majonezu (najlepiej domowego) pół szklanki jogurtu naturalnego 2 łyżki sosu Sriracha

Wykonanie:

W osolonej wodzie ugotować kukurydzę (młodą ok. 15-20 minut, a jeśli jest starsza nawet do godziny). Po wyjęciu z garnka i przestudzeniu ustawić na sztorc i odciąć ziarna, przeciągając ostrym nożem wzdłuż rdzenia.

Sałatę rozciąć wzdłuż na połowy, opłukać i osuszyć w wirówce. Ogórek opłukać i pokroić w półplasterki. Pomidorki opłukać i pokroić na połówki. Czosnek obrać, rozgnieść płaską stroną noża i drobniutko posiekać.

Przygotować majonez Sriracha, czyli połączyć ze sobą składniki i dobrze wymieszać. Jeśli nie lubicie ostrych smaków, dodajcie mniej sosu.

Na dużej patelni rozgrzać trzy łyżki oliwy z oliwek e.v. Wrzucić czosnek i lekko podsmażyć (nie brązowić). Dołożyć krewetki i smażyć kilka minut, przewracając raz, aż złapią różowy kolor. Pod koniec oprószyć solą i czarnym pieprzem, skropić sokiem z cytryny i dodać posiekaną natkę.

Śnicie czasem o jedzeniu? Bo ja tak. Te sny mają rozmaity charakter: czasem jem (najczęściej nowe i nieznane rzeczy), innym razem kupuję przyprawy lub produkty do potraw, gotuję, albo odwiedzam gwiazdkowe restauracje w Paryżu, Nowym Jorku, czy innym Tokio. W moich snach pojawił się też kiedyś wątek Anthony’ego Bourdaina, ale go przemilczę... Podejrzewam, że ta radosna konsumpcja w objęciach Morfeusza to reminiscencje czytanych przeze mnie bez przerwy tekstów, oglądanych programów i niespełnionych fascynacji.

Kilka dni temu - tuż nad ranem - byłam z kolei w Tajlandii i spacerowałam miedzy straganami pełnymi fantastycznego jedzenia. Zapachy, barwy, formy odurzały, cieszyły i wabiły. Istna orgia zmysłów! Sięgałam po rozmaite rzeczy bez pytania i jadłam z apetytem. Nikt nie zwracał uwagi na moje podkradanie. Miałam wrażenie, że pozwolono mi na przekroczenie granicy cudzej własności. Czułam się rozgrzeszona. I tak chodziłam od stoiska do stoiska i próbowałam wszystkiego. Jadłam i nie miałam dość. Smaki eksplodowały mi w ustach przyprawiając o odlot: ostre, słodkie, kwaśne i słone. Wszystkie te cudowne aksamitne curry, przypieczony na czarno drób, lśniąca wieprzowina na patykach, aromatyczne owoce morza, szkliste makarony, zaskakujące fakturami zupy, kolorowe chrupiące sałatki, słodki lepki ryż, egzotyczne owoce, placki, ciasteczka... Istne szaleństwo! Zastanawiałam się, jak to możliwe, że jestem w stanie tyle w sobie pomieścić, ale skoro wchodziło, to nie przestawałam. 

W prawdziwym życiu nie mam takich refleksji. Jem dużo i bez wyrzutów sumienia. Kilka lat temu, po ślubnorocznicowym posiłku w nieistniejącej już restauracji w Centrum Finansowo-Bankowym nieopodal ronda de Gaulle’a, pan kelner podszedł do mnie i pogratulował możliwości. - Je pani jak mężczyzna - rzekł. To był komplement, choć przez chwilę miałam wątpliwość czy faktycznie. Może za dziko rzucałam się na małże i mięsa? Może za głośno mruczałam z zadowolenia? Może za dużo w siebie wcisnęłam? Pani przy stole obok przez 40 minut elegancko degustowała jedną sałatkę... A ja?! Na szczęście pytania te przemknęły przez moją głowę z prędkością tachionów i w tym samym momencie przestały istnieć, zgodnie z teorią George’a Sudarshana.  

Podobnie jak ja lubi jeść ostatnia, była już niestety, żona wspomnianego już Bourdaina, Ottavia. Na ich pierwszej randce sama pochłonęła sześciofuntowego (2,7 kg) homara, czym rzuciła go na kolana. Na Instagramie Bourdain zamieścił też onegdaj zdjęcie gigantycznego steka, którego przygotował dla swojej filigranowej żony. Nawet ja nie dałabym mu rady!

Wracając do snu. Jadłam i jadłam bez uczucia przejedzenia i przesadzenia. Bawiłam się tym doświadczeniem, jak dzieciak w sklepie z zabawkami. Gdy otworzyłam oczy, czułam jeszcze w nozdrzach zapach cudownego tajskiego jedzenia. Niemożliwe? Pewnie, że możliwe! Może to ktoś z sąsiadów smażył owoce morza z czosnkiem i imbirem, a może mój sen okazał się bardziej rzeczywisty od jawy? W każdym razie pomysł obiad już miałam.

Składniki:

paczka makaronu ryżowego wstążki 5 mm mango 1/2 ananasa ok. 300 g krewetek z ogonkami 2 ząbki czosnku 1-cm kawałek imbiru łyżka sosu sojowego łyżka sosu rybnego łyżka cukru palmowego (lub białego) świeże czerwone chili sok z połowy limonki sól i czarny pieprz do smaku pół pęczka świeżej kolendry

Przygotowanie:

Mango obrać i pokroić w sporą kostkę (zachować sok). Ananasa obrać, wyciąć oczka i pokroić w podobnej wielkości kawałki.

Czosnek obrać, rozgnieść płaską stroną noża i drobniutko posiekać. Imbir obrać i zetrzeć na tarce lub posiekać podobnie, jak czosnek. Chili pokroić w cienkie paseczki.

Na dużej patelni rozgrzać trzy łyżki oleju rzepakowego. Wrzucić czosnek, imbir, chili, a chwilę później krewetki. Smażyć kilka minut, aż stracą szary kolor. Dodać oba sosy, cukier, wymieszać i jeszcze chwilę smażyć.

W międzyczasie czasie ugotować makaron zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedzić.

Wszystkie składniki przełożyć do patelni z krewetkami, dosmakować sosem sojowym i solą, delikatnie wymieszać.