#awantury

i chociaż w głębi jestem przerażona i krzyczę bezgłośnie o pomoc, uśmiecham się udając, że wszystko w porządku

Jak ja go kurwa nienawidzę!

Od 17 lat jesteś ojcem, ale nie potrafisz być tatą.

Zapoznajesz się z kimś. Poznajecie się nawzajem. On poznaje twój ulubiony kolor, co lubisz jeść, co robisz zawsze przed snem, czego najbardziej nienawidzisz, co sobie cenisz w ludziach, jak bardzo potrafisz kochać. Dzwonicie do siebie codziennie i rozmawiacie po kilka godzin. Spotykacie się jak najczęściej. Czułości. Później następuje zerwanie kontaktu. Już mu się znudziłaś, przykro mi. Płaczesz w każdej wolnej chwili. Nie chcesz z nikim rozmawiać, zamykasz się na świat i ludzi. Myślisz o nim. Nienawidzisz go za to jak cię potraktował i jak łatwo przestałaś być dla niego ,,całym światem", bo tak cię nazywał, pamiętasz? Znajomy scenariusz.

i teraz siedzisz na tumblr szukając cytatu, który opiszę twój stan

po cichu pomyśl o mnie, kiedy będziesz oddawał jej swoje serce