Different One ♡

" Najgorszą częścią jest wstawanie rano, ciągle pamiętajac to o czym tak bardzo się starało zapomnieć zasypiając.. "

"Regeneracja...spokoj,cisza.. W pewnym momencie tylko oddech słychać."

"Od kiedy pamięta zawsze siedziała w cieniu, Ona to osoba wyklęta ale nie wiedziała czemu.. Toneła w sentymentach, traciła przydział tlenu..Ludzie to zwierzęta, na ból szukała serum.. Przed sobą nie ucieknę, przed sobą się nie schowam, w ciemności chce wydrapać światło - o tym marzę, Chce przestać być pękniętym zwierciadłem Twoich marzeń.. To jej krzyk, ale nikt go nie słyszy.. a Ona znów ucieka do swego "Miasta Ciszy"

- Masz jakieś marzenie? -Jakiekolwiek? ..wiesz co, chciałabym wracając do domu, już nie myśleć o tym ze znowu muszę zamknąć się w pokoju, żeby nikt nie widział łez,smutku i załamanych rąk.. Bo Ci których mijam idąc ulicą.. oni są mi chyba bardziej bliscy, ich mogę mijać ze łzami w oczach,oni nie pytają co się dzieje, nie udawają że starają się zrozumieć mój rozpierdol w głowie.. mogę wyróżniać się z tłumu ale i zarazem muszę być jego jebaną nic nie znaczącą cześcią..

" Ra­ny i słabość fi­zyczna jest bar­dzo ciężka, gdy każde­go dnia jes­teś zmuszo­ny wal­czyć z or­ga­niz­mem o ko­lej­ny od­dech...a ra­ny psychiczne? są chy­ba na­wet gor­sze, każde­go dnia wal­czysz z sa­mym sobą o chęć życia... Gdy połączysz ra­ny ciała i duszy w całość ot­rzy­masz ob­raz mej męki.. A mówisz że życie jest prze­cież tak piękne.."

" Boże - po­wie­działam szep­tem.. Jeśli moich słów nie zakłóca te­raz wrzask codzien­nych spraw. Jeśli do­ciera do ciebie mój płacz, mi­mo te­go gwa­ru i szu­mu, ja­ki wy­wołują ludzie.. Boże, jeśli mnie widzisz zza tych kłębów spa­lin i zza tych wie­rzowców. Boże, jeśli jes­teś... To pozwól mi spędzić tę noc w ago­nii i łzach, nie od­bieraj mi te­go! A po­tem na­maluj na mo­jej twarzy ko­loro­wy uśmiech i otul mnie swoimi zmęczo­nymi dłońmi. Zrób to.. chodź za bar­dzo boję się życia, żeby mieć chęć wyjść spod tej pie­rzy­ny wzruszeń. Zbyt wiele ra­zy ludzie mnie za­wied­li, by móc spoj­rzeć im w oczy, wy­baczyć i nie od­czuć żalu. Boże, mo­je życie jest zbyt tra­giczne os­tatni­mi cza­sy, abym mogła so­bie poz­wo­lić na ten luk­sus niewiary w Ciebie. To mo­ja pier­wsza mod­litwa w życiu, a ja już czuję jak ulat­nia się z po­koju męczący odór śmier­ci.."

" Fe­ta,po­pita,wódka, 5 mi­nut eufo­rii, siły i chwi­la istnienia.. 2 dni życia wy­cięte z życiory­su, dreszcze, gorączka, eufo­ria, dep­resja, niewy­jaśniony lęk, strach, przeog­romny ból głowy, ty­siąc myśli.. wszys­tko w two­jej głowie, wy­buchasz płaczem już nie kon­tro­lowa­nie, nie masz siły na­wet się pod­nieść, masz chęć szcze­lić so­bie w łeb.. A to wszys­tko dla 5 min szczęścia.."

" Cieka­wość śmier­ci sil­niej­sza niż chęć życia.." 

" "Nie chcę być sama. Nigdy nie chciałam być sama. Kurewsko tego nienawidzę. Nienawidzę tego, że nie mam z kim porozmawiać, nienawidzę tego, że nie mam do kogo zadzwonić. Nienawidzę tego, że nie mam nikogo kto potrzyma mnie za rękę, przytuli mnie, powie, że wszystko będzie w porządku. Nienawidzę tego, że przestałam mieć nadzieje i marzenia. Nie znoszę, tego, że nie mam nikogo kto powiedziałby żebym się trzymała, że się odnajdę. Nienawidzę tego, że gdy krzyczę jak opętana, to krzyczę w pustkę. Nienawidzę, że nie mam nikogo kto by usłyszał mój krzyk i nie ma nikogo, kto pomógłby mi nauczyć się przestać krzyczeć. Nienawidzę tego, że to do czego zwróciłam się w swej samotności mieszka w żyletce albo w butelce wódki..."