Są takie chwile, kiedy nie boli to, co ktoś zrobił… tylko to, że spodziewałaś się po nim czegoś lepszego. Bo największe rozczarowanie rodzi się tam, gdzie wcześniej mieszkało zaufanie.

Czasem błądzimy myslami, do momentów i miejsc w których byliśmy pozbawieni zmartwień. Uciekamy, od tego co teraz nas przeraża by przez chwilę poczuc sie bezpiecznie.

Przegapiłem wiele dobrych rzeczy w życiu do który już nie ma powrotu…

Są dni, w których bardziej tęsknimy za chwilą niż za człowiekiem.

Nie wiem, czy kiedykolwiek znajdę to miejsce, w którym poczuję się jak w domu. Może dom to nie miejsce może to chwila, która trwa tak krótko, że nawet nie zdążysz jej zapamiętać.

Czasem zdarza się taki moment, kiedy siadasz obok osoby, którą znasz już od jakiegoś czasu, a rozmowa nieoczekiwanie prowadzi was w stronę, którą oboje wyczuwacie, ale nigdy nie mieliście odwagi odkryć. W jednej chwili czujecie, jakby świat wokół zniknął, a wy istnieliście tylko dla siebie, w tej jednej chwili, w tej jednej przestrzeni. Wasze słowa stają się zbędne, bo patrzycie sobie w oczy, a wszystko, co trzeba powiedzieć, już zostało wypowiedziane w ciszy. W tej chwili czas przestaje istnieć - wszystko jest jasne, nic nie wymaga wyjaśnienia, a jednak w powietrzu wisi coś nieuchwytnego, coś, co tylko wy możecie poczuć. A potem nagle ktoś wkracza, zakłócając ten błogi, intymny moment. I choć wszystko wraca do swojej pierwotnej formy, w sercu zostaje pustka - ta pusta przestrzeń, która wypełnia cię tęsknotą za czymś, co nie zdążyło się zdarzyć, za czymś, co było na wyciągnięcie ręki, ale wymknęło się, zanim zdążyło naprawdę zajaśnieć.