Myśli alter ego

Dokonało się...

...

Nagłą eksplozję krzyku

Stłumił rozsądek winnej.

Mamroczą usta zimne,

Ślina puchnie w przełyku.

...

Rozlewa się krwawy potop

Po śnieżystej podłodze.

Zbrodniarskie ręce drżące

Pragną zatuszować trop.

...

Przeklęty nieład w głowie

Tworzy korowód łzawy,

Lecz z chaosu myśl się jawi:

"Przecież nikt się nie dowie".

...

Nagle słychać   z g r z y t  d r z w i

I matczyny głos się tli:

"O ty niezdaro mała,

Cały kompot rozlałaś".

demony pobłądziły

tlen płomienie zdławił

nasze krzyki ucichły

ledwie słyszę echo

pytasz mnie kim jestem?

jestem dezerterem

nic nie jest warte walki

mówisz miłość rozum wiara?

ja mówię jedno - strata

jestem włóczęgą

z inicjatywy mięśni

poznaję i doświadczam

nie chodzę jednak na smyczy

i nie zżywam się z niczym

jestem kuglarzem

mącę w prostych umysłach

tak chętnie wyciągam asy

lecz czy ujawnię swe skazy?

jestem błaznem

mierny ze mnie artysta

i myśliciel żałosny

płodzę wulkany śmiechu

po to by marły w pośpiechu

Stała się rzecz zgoła niesłychana:

Zdyskryminowali mi banana!

Nie rozumiem, ludzie tak wzburzeni,

Bo nie posiada polskich korzeni?

Mawiają, że skórkę ma zbyt żółtą

I sprzeciwiają się wege kultom,

A w dodatku, rzeką mnogim chórkiem,

Że zanadto brata się z ogórkiem.

nikt nie słyszy

płaczu ziaren piasku

nikt nie śledzi

mrówczych szlaków

gdy sól ziemi

staje się jałowa

senne tłumy

biegną za złotą ważką

zbroja ma rosła

lecz ciało wątłe

mój hełmn zasłania

nastroje podłe

miecz mój atrapą

fałszem obrzuca

rycerskość złudna

t y l k o

strach ludu wzbudza

żyjemy

by umierać

osiągamy cele

by je tracić

starzejemy się

by dziecinnieć

życie to ironia

harce losu

drobiny cukru

w gorzkiej herbacie

błagam zwolnij

nieśmiertelna rzeko

nie bądź dla mnie

gasnącym płomieniem

...

niech twe źródło

uzdrawia mą duszę

niechaj ogień

nie wznieca grzeszności

...

niech mój rozum

żłobią żywe krople

niech młodości

nie strawia wandal ognisty

Było minęło, bo cię pogięło!

Być z tobą siara, więc mówię NARA!

Obfita flora zgorzkniałości

Rozrasta się w moim jestestwie.

Kwiat żywej pogardy i wstrętu

Unaocznia się w rannym słońcu,

Błogo rozwierając swe płatki.

Nieśmiałe krople rosy jak łzy

Dawno zniknęły mi z oczu.

...

Bezsporny urok tego miejsca

Powód ma w mej gorliwej pracy.

Skrupulatnie użyźniam glebę,

Wykorzystując swą nienawiść,

Z matczyną pieczołowitością

Czuwam nad wschodzącą goryczą,

By zebrać owoc słodkiej zemsty.

...

Drogi przyjacielu, mistrzu fachu,

Tyś uczynił ogród pięknym

Zatem składam Ci z solennej chęci

Najczulsze wyrazy wdzięczności.

daj mi nowe dłonie

by nie stawały się

przyczyną krzywd innych

daj mi nowe oczy

bym zaczęła widzieć

i przestała błądzić

daj mi nowe usta

by więcej nie tkwiły

w wiecznym milczeniu

daj mi nowe serce

bym zaczęła czuć

i wyzbyła się pustki

daj mi nowy umysł

bym odrzuciła egoizm

i bałagan myśli

nie zranią jej słowa

nie wyrządzą krzywdy

obelga z twoich ust

nie czyni jej bólu

jest niezniszczalna

jest nieśmiertelna

nie przemija

lecz…

gdy spojrzysz raz jeszcze

różana dziewczynka

wciąż woła o pomoc

usycha z cierpienia

jej mizerne kolce

są marną ochroną

jest nietrwała

jest bezsilna

przemija

Tatko często mnie ostrzegał,

Bym zważała na młokosów,

Nie kusiła złego losu,

Bo krętactwo z nich ocieka.

Mawia, iż goryczy doznam,

Gdy sprzeciwię się zasadom,

Ale tatko jest nieświadom,

Że obłudą też się kalam

jabłko psuje się od jabłka

ofiara staje się katem

zwabię cię niczym rusałka

marny los czeka cię zatem

...

będziesz jak ja nosicielem

przez zranienie zakażonym

wirus rozkrzewi się w ciele

nie zostaniesz uzdrowiony

...

dostrzegam twoich rąk drżenie

trudniej ci z każdym oddechem

nie troskaj się o zbawienie

twój grzech jest też moim grzechem

porcelanowa lalka

czarem swym zabłysła

urocza z niej figlarka

mąci wam w umysłach

...

pięknolica jutrzenka

lśni w blasku bursztynowym

iskrzy się jej sukienka

czują zazdrość białogłowy

...

porcelanowa lalka

zabrana z wystawy

zabrudzona jej halka

oznaka zniesławy

...

tyś urokiem jej zwabion

zniewoliłeś ją w uścisku

gdy się wymknie z twych ramion

znajdzie się na zgorzelisku

...

porcelanowa lalka

rzucona kamieniem

zakończona jej walka

musi żyć z brzemieniem

najwierniejszą mą kompanką

nieprzerwanie jest samotność

czy nie zmieni ona wzoru?

czy wyników będzie zgodność?

b e z r ó ż n i c y

śmierć zawoła

dziewczyna z dobrego domu

co dzień wstaje wcześnie rano

wciąż spogląda na zegarek

nosi suknie za kolano

mężczyzn od siebie odpycha

bo myśl w jej głowie się tworzy

że miłość z czasem usycha

a wiedza ciągle się mnoży