kareler ve sözcükler

Kitabını anınca daha önceden son kısmını izleyebildiğim filmi, baştan izledim. Her zaman ki gibi kitabın lezzeti yok. Çok fazla yüzeysel verilmiş konu.

Mesela kitabın başında intihar şeklini düşünüyor; hassas, takıntılı birisi izlenimini veriyor. Filmde de hapları belli bir düzenle dizmesiyle bu havayı vermeye çalışmışlar sanırım. Kitaptaki elektro şok sahneleri çok belirgin olarak aklımda kalmış, filmde bu konu da çok yüzeysel işlenmiş. Daha bu tarz bir çok nokta var. 

Bu kitabı okuduğum günler çok net aklımda. 14 yaşındayım ve soğuk bir yatakhane odasının sekiz ranzasından birinin üst katında ikame ediyordum. Türlü his yaşatmıştı bana ve zihnimde yeri ayrı kitaplardan birisidir. 

Veronika'nın intihar yöntemini seçişi bile hayata karşı aşırı hassas duruşunu size yansıtıyor. Sonra yaşananları anlatmayayım ama akıl hastanesinde geçtiği kitabın arka kapağında bile eminim yazıyordur. Lakin benim sevgili kitabım ortalıkta yok. Sonu da güzel. Ben hep öyle sonlar istiyorum :)

Nette gezindim ve kendime anımsatmak için bir kaç alıntıda buraya not düşeyim..

'Her şeyin ölümle son bulacağına hemen hemen emindi. İntiharı bu yüzden seçmişti ya işte; sonunda özgürlük. Sonsuza varan unutuş.'

'Düşünmemeliyim, hiç bir şey düşünmemeliyim, her şeyin normal olduğunu düşünürsem her şey düzelecek.'

Pozitif yorumlar üzerine ben de bu kitabı kısa bir sürede okuyup bitirdim. Öncelikle çok akıcı olduğunu belirtmeliyim. Sevgili Alamanya ile benzer mevzular, hikayeler dinlemişliğim çok aile büyüklerimden. Raif Bey'in sabunculuk işini incelemek üzerine oraya gitmesi yine benimle ortak bir nokta yarattı.

Martı'nın yazarı Richard Bach tarafından yazılmış bir roman 'Hipnozcu'. Hikayesi ile ilerlerken bir çok konuyu en önemlisi de hayatı sorguluyorsunuz. Ve kendi kendimize konuşmaların, telkinlerin, önermelerin hayatımızı nasıl belirleyebildiğini fark etmenizi sağlıyor. Kitaptan birkaç alıntı :

'İnancınızın gücünü hafife almayın.'

'Gerçekler isteklerimiz ya da düşlerimiz değil, kabullendiğimiz önermelerdi.'