#raif

Canım bal herkeste senden bir şeyler arıyorum biliyorsun safım biraz insanları senin gibi iyi sanıyordum, değiller bal. Hiçbiri senin kadar sevmiyor beni. Umursamıyorlar senin kadar. Sevgimi istiyorlar sevgi veriyorum sevgimi sömürüyorlar ama bana birşey kalmıyor. Biz seninle karşılıklı severdik oysa. Tüketmeden severdik. Sevdikçe birbirimizi artardı sevgimiz. Bal, biliyorum hala burdasın ama bazen gittiğinden korkuyorum. Beni yalnız bırakmazsın biliyorum ama korkuyorum bal. Sen olmayınca kimsesiz kalmaktan korkuyorum, kendime kalmaktan... İnsanlar beni korkutuyor, çok fazla yüzleri varmış gibi hissediyorum. Hani bazen seninle konuşurduk ya bazılarının çok yüzlülüklerini, işte kendimi onların arasında kalmış gibi hissediyorum. Geceler boyu ağlamak istiyorum bal. Eskiden hep benimleydin, hala öylesin biliyorum ama her gün yüzünü görmeye alışmış gözlerim. Seni arıyorum o kalabalığın içinde. Bana simit ağacı demeni bekliyorum yada zeyn diye seslenmeni... Seni çok özledim, kalbim dayanamıyor artık. Sana koskocaman sarılmak istiyorum ama yapamıyorum bal. Biliyorum sen beni yalnız bırakmazsın, hiç bırakmadın. Ama yüzünü göremeyince kendimi şu dünyadaki en sessiz ruh gibi hissediyorum sanki bağırıp sana seslenemiyormuşum gibi. Çok özledim seni kelimelerle anlatamayacağım kadar çok. Ruhunun ruhuma sarılmasını özledim mesela çünkü hissederdim biliyor musun, çünkü hep hissettim ruhunun beni saran kollarını. Bal.. beni hiç bırakma olur mu hep yanımda kal. Seni çok seviyorum, seni Raif'in Maria'yı sevdiğinden çok seviyorum. Sana Zeze'nin Portuga'sına duyduğu özlemi duyuyorum. Canım bal, nolur hep benimle kal...