çiçekli defterimden sakladıklarım

Aldatıldım. Öyle hunharca bir seksle değil, bir gecelik sarhoşluğun sonu değil. Alelade aldatıldım. Bana "Seni özlemeden geçirdiğim zamanım yok." derken başkalarına "Seninle uyumak istiyorum." diyen biri tarafından aldatıldım. Sana bunu ben söylemiştim hatırlıyor musun? Yanında daha kolay uyuduğumu? Emin ol senin yanında artık bırak uyumak, tedbirli olmadan sırtımı dönemem. Nasihatlerinle dolu cümlelerini, yaşadığın acının artıklarını da lütfen artık büyük bir bardak soğuk suyla iç ve bitir çünkü bu kadar kötüleşecek bir şey yaşamadık. Seven birisi oyuna düşmez, düşerse bile bir açıklaması olur. Senin açıklaman benim için yeterli değildi. Hissetmeden yazılmış yazılar olamaz. Günlerce, haftalarca yazılmış yazılar hissiz olamaz.  Evime peluş oyuncak yollaman da tabir edemeyeceğim kadar garip bir olaydı. Odamda asla kurtulamayacağım, hem çocukluğumu hem de aldatılmamı anımsatam buruk bir oyuncağım var artık ve teşekkür ederim bunun için. Elmalı turta için de teşekkür ederim, biraz tadına bakabildim sadece, midem bir kaç haftadır yemek yemeyi unuttu da. Tadını daha detaylı bir şekilde o gün yan masamızda oturan kızlara sorabilirsin.  Her gün yazıyorsun, gördüm. Normalde kontrol etmeyi aklımın ucundan bile geçirmezdim ama seni benden çok takip eden arkadaşlarım varmış demek ki, hiç tahmin etmeyeceğim biri attı linki tekrar. Profesyonelce tuttuğun bir blogu bana karşı özleminle doldurmuş olmanı anlayabiliyorum, ama günlüğe bağlamanı beklemezdim. Kendimi televizyon dizisinde gibi hissediyorum, her gün yeni bölüm geliyor ama tüm diziler final verdi bu inat etti bitmiyor.  Ağır mı konuşuyorum? Asrın pezevengiyle çıkmamı ve onun beni aldatmamasını hatırlıyorsun değil mi? Tüm arkadaşlarımın gözü kapalı sana güvenip benim bu olayı sadece, "Beni kırdı, o kadar." diye anlattığım kişilerin "N'aptın ona açık açık anlat." diye tepki veriyor olmalarının farkındasın değil mi? Yaşadığım acıya mı yanayım, sana gösterdiğim ve inatla göstermeye devam ettiğim saygının beni artık zor duruma sokmasına mı yanayım anlat bana?  "Beni yeteri kadar sevmemişsin ki bu kadar kolay hoşçakal diyebiliyorsun." demeye çalışabilirsin. Bu blogu oku derim. Çoğu seninle ilgili değil elbette, ama seninle ilgili bir iki şey var eskilerde. Okuyunca anlarsın belki sözlerimi.  Eğer kendime saygı gösteriyorsam, bu hikayeyi sineye çekmem lazım. Lütfen sen de yap aynısını. İzmir'de daha binlerce kız var. İstanbul'da da aynı şekilde. Sadece staj yerinde bile dünyalar güzeli kızlar olduğuna eminim.  Tutul birine. Aşık ol. Sev. Aldatma sadece. Beni hatırlayacaksan hep, bununla hatırla.  Yeter bana.

Bir sene oldu, belki birazcık fazla. Usulca izlerken söyledim gizlice başkasına; “gidiyor biliyorum, olmayacaksa da seviyorum hevesini” diye. Kollarındayım bugün ve tekrarlıyorum. Zaman, dostun olamadım bir türlü evet; fakat artık senin de beni sevdiğini biliyorum.

Nereden geldik bu noktaya? Neden tutamıyorum ki kendimi, kaptırıyorum hemen. Korkuyorum bulduğumu kaçırırım diye. Korktukça batırıyorum.

pişman olmayacağım şeyler.

Farkındayım, insan sevgilisiyle vakit geçirmek istiyor her zaman. Sizin kadar olmasın, onları da ne kadar sevdiğimi biliyorsunuz. Fakat sadece beni değil, bizi unuttunuz. Dertleşecek dostlarım kalmadı ve size gitti demek istemiyorum çünkü sizi her tekrar gördüğümde içim gıdıklanıyor. Bunu nasıl söylerim bilmiyorum ama, üzülüyorum.

Gel de gülme azizim bu hayata.Hayatta en sevdiğim şarkıyı çevremde bilen bir ben, bir de benim öğrettiğim arkadaşım dururken geldi bana o şarkıyı anlattı bilmediğimi zannederek. Hayallerimdeki oydu ama realitede o olmayacaktı. Artık daha çok gülümsüyorum o şarkıyı dinlerken.

Eski halimize dönmek için çabalama. Şarkılarımız aynı değil kulağımda, dokunuşun aynı şekilde kalmayacak dudağımda. Sevmemişim. Özür dilerim. Seni bırakırken kalbini kırdığımı biliyordum, o günden beri yaptığın her şeyin de beni kırdığını bilmelisin. Kızıma anlatacağım bir hikaye kadar kalmanı çok isterim - tabii o günü görebilecek kadar şanslıysam - sadece o kadar.

duygularıma tercüman olan blog 😇

Belki bu yüzden karşılaşmışızdır, sana seni kendi gözlerimden gösterebilmek için.

Planlamadım. Ne seni, ne ellerini. Bana bakarken kaçırmamak için uğraştığın gözlerini. Beni tanımadığını söylerken yalan söylediğini fark etmeyişimi. Beni adından daha iyi biliyorsun, ama hala karşında titrediğimi göremiyorsun. Öptüğün ellerim donmaya tövbeli bu saatten sonra, kessen de sıcacıklar.

Umutsuz romantik dedikleri bu olsa gerek. Yoksun ama varmış gibi mutlu ediyorsun. Gitmiş gibi acıtıp, gelecek gibi heveslendiriyorsun.

İki vagonun bağlandığı akordiyon geçişte durmaya bayıldığımdan, sanki 1.90 boyu yokmuş gibi o küçücük araya onu da yanıma çağırdım metroda. Durumu farkedince ikimiz de güldük, o da benim hevesim kırılmasın diye hemen yanımda bekledi durağımıza gelene kadar.

En çok içime işleyen de; ben kendimi tutamazcasına göz yaşlarımı dökerken bana sarılan annemin beni bir nebze rahatlatmak için en sevdiğim programı televizyonda açmaya çalışmasını görmekti.

Ve kulaklığında çalan şarkının aynısını senin telefonunda görüp, "Sen de mi?" diye soracak.

Beraber yalnızız.