#duygu

Aram’la konuştuk yine

Çocuk bir yandan “Seni özledim amca” diyor

bir yandan da drone pazarlığı yapıyor

İçinde kopan fırtınayı kimseye anlatamayacak kadar susmak, Ve herkesin seni 'iYİ sandığı bir yerde içten içe tükenmek.

Gündüzleri herkes güçlü görünür. Gülüşler daha yüksek, konuşmalar daha hızlıdır. Ama gece geldiğinde bütün o kalabalık yavaş yavaş susar. Sokaklar boşalır, ışıklar azalır ve insan birden kendi düşünceleriyle baş başa kalır.

İşte o anlarda kalbin konuşmaya başlar.

Gece bazen eski anıları getirir. Bir zamanlar çok yakın olan ama şimdi sadece bir hatıra olarak kalan insanları… Söylenememiş sözleri, yarım kalmış cümleleri, belki de hiç gelmeyecek mesajları. İnsan o an anlar; bazı şeyler gerçekten geçmişte kalmıştır.

Bu yüzden gece biraz hüzünlüdür.

Ama belki de geceyi güzel yapan da budur. Çünkü gece insanın duygularını saklamasına izin vermez. İçinde özlem varsa ortaya çıkar, kırgınlık varsa sessizce kalbinin bir köşesine oturur.Ve bazen insan geceleri gökyüzüne bakarken şunu düşünür:

“Keşke bazı insanlar yıldızlar gibi olsaydı… Uzak olsalar bile yine de ışıkları bize ulaşsaydı.”

Belki bu yüzden geceyi seviyorum. Çünkü gece, insanın en kırılgan ama en gerçek halini ortaya çıkarır.

Yüzüm kime dönük olursa olsun yüreğim hep sana dönük olacak...

Cemal Süreya..

Ne yana dönsem nafile,

yüreğim sana çevrili…