#nereye

Paranın nereden geldiğini görmek istiyorsan, nereye gittiğine bak. 💬 Ebu Hanife

Nereye baksam sen, ne duysam sen ne görsem sen. Bende, başladım yazmaya. Anlayanım olmasa da anlattığım olsun istedim. Karşımda oturmandan bi haber uyuyorsun belkide.

Bende, bize konuşmak harammış gibi yazıyorum seni. Sen karşımda oturup izlerken beni, ben seni yazıyorum. Bilirsin konuşmak anlam kaçırır. Seni de kaçırır. Çünkü bilirim, sen susmayı seversin. Bir zamanlar benide severdin ya neyse... hiç bir şeyin önemi kalmadı değil mi ? Ne beni sevmiş olmanın ne de seni seviyor olmamın bi önemi kalmadı. Çünkü biz öldük. Öldük değil mi ? Onu ayakta tutan hayali giderse nasıl yaşar ki insan ? Bir hayale tutunacak kadar zayıf olan insan zaten nasıl yaşar ? Yaşadım işte. Çünkü biliyordum. Sen dünyanın bi yerinde benim için yaratılmış doğru zamanı bekleyen yanlış insandın. Çünkü sanıyordum ki, beni hep her şeyden farklı sevecek olandın. Ve görüyorum ki böyle bir şey yok, ve görüyorsun ki ben yaşamıyorum.

Yüzünde korkularla

İçinde çığlıklarla

Kalbinde simsiyahlar

Nereye gidiyorsun.

✒️İyi bir şair değilim, çünkü şairlerin gönlü naif olur. Yüreklerinde derinden hissedip yaşadıkları kalemlerine mürekkep olur taşar mısralara. Benimki bir dertleşme, hemhal olmak kendinle, durup dinlemek, kulak vermek içimde haykıran sese. Sahi bu gidiş nereye!

NEREYE BU GİDİŞ

Durun kalabalıklar durun! Bu cadde çıkmaz sokak diye haykırasım var sağır kulaklara ve kararan gönüllere.

Gün ağarmış, eteklerini toplarken gece ve rızkını arayan kuşlar uçuşuyorken gökyüzünde Esaslatu hayrun minen nevm muştusuna aldırış etmeden uyanıyoruz yeni bir güne. Kurulmuş saatler gibi tıkır tıkır işliyorken zamana elimizden kayıp gidercesine yetişmeye çalışmak, evet, nereye niçin kime bu acele...

Çöle düşmüş Bedevi misali su arıyor kör kütük sarhoş gönüllerimiz lakin uzaklardan geliyor nidası, sesi kısılmış, hasta ve yorgun...

İşte kalabalık otobüsler, trafiğe takılmış arabalar ve gözümüzün görebildiği bir avuç yığın içinde menzile varmak için tüm bu çabalar..

Hırslarımızın tahakkümü altında cenk ediyoruz meydanlarda, küfür ile bilediğimiz sözlerimiz hiç girmiyor kınlarına ne kazananı ne kaybedeni var bu anlamsız savaşın.

Koşuyoruz durmadan ve yorulmadan ama nereye... Aslında biliyoruz ancak meşgulüz gerçeklere, müsait değiliz kendimizi ve çevremizi bir an olsun dinlemeye.

Eski zamanlarda çok değil belki birkaç yıl önce gözümüzden yaş gelirdi mazlumun bir ahına, tertemiz ağlardık, samimiyetle, gönlümüz ferahlardı, şimdi dolduk ama taşamadık çürüyor çalışmayan göz pınarlarındaki değirmenler

Hayır, hayır ümitsiz değilim ama öyle tahkiki imanım da yok ki dört elle Rabbimin ipine sıka sıka sarılıp secdemi göz yaşları ile ıslatıp avuçlarım karıncalanana dek niyaz makamında dua edeyim, işim var, toplayın seccadeyi, işim acele, yakama yapışan dünya çağırıyor beni, sonra sonra varırım huzura ama çok durumam Ey Sevgili!

Şiir ve Yorum:Murat Demirli