hiç'

“ üzülme baba dediğin zaten yarım kalmış bir kelimedir,

Babalar hep yarım kalır”

Bir çocuğun en sevdiği çizgi filmi izleyişi gibi izliyorum gökyüzünün güneş ve bulutla dans edişini.

 Tefekkür bezeli huzur sarıyor tüm benliğimi.

 Ve defalardır tekrar ettiğim gibi tekrar ediyorum;

“Ey Allahım! Senin zindanının çatısı bu kadar güzel ise, o zaman senin bahçenin çatısı ne kadar güzeldir?”

insan "galip olacağım." dediği her duyguya,

Uzun zaman olmuş buraya tek bir kelam etmeyeli. Geçen zaman mıydı? Hisler hiç kalır mı aynı? Yalnızca zamanında okuyup unuttuğum bir kitabın yaprağını çevirir gibi, okudum geçmişin hazin dolu mısralarını.. Bir iki kırık tebessüm hasıl oldu kimi yerde, korur gibi acılığını.. Bazen yürekte bir hafif sızı.. Ama nihayetinde yıllar geçmiş, pusulanmış, üzerine nice anılar katlanmış.. geçen hem yıllar, hem yaşlar, hemde insanlar, insanlıklarmış.. Şimdi küçük kız çocuğu olmayı ne çok isterdim.. yüreğinde dert sandığı bir zerre için, üzelen saf kız çocuğu olabilmeyi.. şimdileri hiç yaşamamış, insanları dost sandığı o zamanda yaşamış ve bitmiş yitmiş gitmiş bir kız çocuğu..

keşke yüreğimin gam köşesini silecek bir atım olsa.

Sadece hayâl et;

Bundan 10 yıl sonra,evlisin. İstediğin eve sahipsin. İyi bir işin var. Tatildesin. Çocukların uyuyor. Sen ve eşin oturmuş sohbet ediyorsunuz. Dışarıda kar yağıyor ve yarın Cumartesi.

Âh bu benim sefere meyyâl deli göynüm,

20 yıl önce bugün bi çocuk son kez içti gazozunu, son kez arkadaşlar arasında hatırı sayılır bir oyun oynandı, bir anne son kez baktı yeni doğan bebeğinin yüzüne,bir baba işten eve gelirken son kez çikolata aldı çocuğuna.. En küçük fısıltı enkazdan kurtulmalarına yardımcı olacaktı eğer 'Sesimi duyan var mi?' Sorusuna yanıt verebilselerdi.. Onlarca aile bugün son kez uyudu ve bir daha uyanamadı...

17 Ağustos 1999 Unutmayalım,Unutturmayalım...