م

İşle alakalı baya uzayan bir problem var bir an bile aklımdan çıkmıyor. Ben gittim bambaşka bi mevzu için bi hafta izin aldım ama içim içimi yiyor nasıl geçecek bu bi hafta diye. Bi de instaya falan yine sınır koydum en iyi versiyonumu geri alacağım diye. Allah'ım lütfen yardım et bu kulun kendine sahip çıkamıyor çünkü şu aralar...

Ya çok komik bi hesap vardı takip ettiğim, uzun zaman oldu yoktur ya da bulamıyorum. Neden hep birini ya da bir şeyi beklemek veya özlemek gerekiyor? Allah itsrailin belasını versin.

Çok görmek istediğim biri vardı bayramda görürüm diye ümitleniyordum. Lakin nasıl olduysa vatandaşı ortak lokasyonumuzda bile göremiyorum. Allah'ım gerçekten imdat 😶

Konserve için kavanoz yıkamaktan, kuşburnuyla uğraşmaktan ellerim pert oldu Allah'ım imdaaat

Yav buraya gelmeden önce tw ve instayı kapadım sınav için, sonra twit atamamak baya kafa yapınca sözümü bozmamak için burayı açtım. Kafamda attığım twitleri yazayım diyorum olmuyor ama içimdeki yazma isteğini de atamıyorum Allahım imdaat diye bağıracağım az kaldı

Uzun zaman gerekiyor, zaman ve sabır. Nicedir olduğum hali beğenmeyip bir adım ileri gitmenin yollarını arıyorum. Önceleri içinde olduğum hali koruyabilmek bile iyi bir şeyken şu an bir adım daha gerilemeden nasıl yapılır onu düşünüyorum. Evet, ruhen tepetaklak olduk. Şimdi kendime neyi hatırlatsam da bir nebze olsun rahatlasam, bilmiyorum. Film başa sardı sanki. Hayatımda aynı nihayeti olmayan bir yazı gibi öylece ortada kalmış. Her zamankinden daha kötü ve daha çok muhtacım. Dualar ve rüyalar olmasa galiba çıldıracağım.

Uzun bir aradan sonra yeniden. Akşam olmuşta eve dönmüş gibi...