#insanlar

Şimdi omzumda yatmalıydın…

Ben saçlarını okşarken,

sen sessizce gözlerini kapatmalıydın.

Bazı geceler insanın tek eksiği,

yanında olmasını istediği kişidir…

Define arar gibi “iyi insan” arıyoruz artık…

Çünkü bu çağda;

güvenmek lüks,

samimiyet nadir,

ve kalbi temiz birine rastlamak

neredeyse hazine bulmak gibi.

İnsanların yüzüne değil,

niyetine bakıyoruz artık.

Ve en acısı;

iyi bir insan bulduğumuzda,

onu kaybetmemek için

değil…

Bağ kurduğu her şeyle sınanıyor insan.

Sevdiğiyle, güvendiğiyle, değer verdiğiyle…

Bazen bir insanla,

bazen bir hatırayla,

bazen de kendi kalbiyle.

Çünkü hayat, en çok bağlandığın yerden dokunuyor sana.

Ve insan zamanla anlıyor;

Bazı kayıplar, bir şeyleri eksiltmez…

Bazen insanın görünen bir yarası olmaz;

ama içi, dokunulmamış yerlerinden kanar.

Kimse görmez, kimse bilmez…

Sen sadece susarsın.

Çünkü bazı acılar bedende değil,

YERİM YURDUM YOK GİBİ

Koskoca evrende,

bir zerre kadar küçük,

bir hiç kadar yalnızım…

Sanki gökyüzü herkesin,

ama benim değil.

Kalabalıklar geçiyor yanımdan,

kimse bilmiyor içimdeki sessizliği.

İnsan bazen bir ev aramıyor;

“Benim yerim burası”

diyebileceği bir kalp arıyor.

Ve en acısı…

İnsan, bunca insanın içinde

RIZIK

Rızık sadece sofrana konan ekmek,

cebinde biriken para değildir.

Bazen hiç ummadığın bir anda

kalbine iyi gelen bir insan çıkar karşına…

İşte o da rızıktır.

Çünkü bazı insanlar

hayatına girmez sadece;

hayatını güzelleştirir.

Ve insan,

iyi insanlara denk geldiği gün anlar:

Allah bazen sana bir nimet değil,