Er is meer.
Veel meer.
Gisteren was ik op date, met de liefste gozer die ik in tijden heb gesproken. Zijn zachte lippen, volle baard, diepe stem en bruine ogen zorgden voor de perfecte combinatie samen met zijn charismatisch en empathisch karakter.
Ik heb me lang niet zo vol gevoeld. Vol met emotie, blijdschap en passie. Hij heeft mij er nog eens extra aan herinnerd dat ik blij ben met waar ik nu sta in het leven. Ik denk niet meer elke dag aan de dood, ik zet geen stanleymes meer in mijn been, ik huil mijzelf niet meer elke avond tot slaap.
Ik zou zo graag willen dat meer mensen dit gevoel ervaren. Het besef dat het leven (weer!) zin heeft. Dat er meer is dan die donkere bril waar je doorheen kijkt.
Ik begin een beetje te brabbelen, want ik heb niet een specifiek punt wat ik wil vertellen. Hetgeen wat ik wil meegeven is dat ik er door mijn omgeving er doorheen ben gesleept en dat de tijd mijn wonden heeft geheeld. Soms hebben dingen tijd nodig voordat je iets gaat beseffen. Wacht daarom nog eventjes. Gewoon, eventjes. Jij kan dit.
Een knuffel van mij 🌤
