İşte Bunlar Hep Garip Şeyler

her yer gri bir örtüyle kaplıydı. silahları omzumuza asmış, etrafımızı toza boğarak çakıl taşlarıyla dolu eğitim alanına uygun adım bir marşla dönüyorduk. pim pim çek çek bomba bomba at at. alana geldiğimizde istirahat için dağıldık, küçük gruplara bölünüp sigara sardık, bazısı kendi meşguliyetine daldı.  sonra rüzgar bulutları Sipil Dağı'nın üzerinden geçirip bulunduğumuz alana bıraktı. koca meydan banyoya hazırlanır gibi tozu toprağı üzerinden sıyırıp attı. yağan yağmurla ağaçlar boyunlarını eğdi. aheste aheste uçuşan böcekler köşelerine çekildi. yarı açık amfi demin koşturan askerlerle doldu. akan suları izlemek için sıralandık. bazen amfinin kıyısından silahını bırakmış bir avuç uzanıp damlaları topluyor, marşlar söyleyen diller yanaklardan akan yağmuru içeri çekiyordu. arada bir, bir iki asker yağmurun oluşturduğu minik derelerin başına geçip botlarının ucunu suya sokup çıkararak oyun oynuyordu.  sanki bir el başımızı okşayıp kulağımıza güzel sözler fısıldamıştı.

bir çam koruluğuna uzandım. palaskamı gevşetmiş, gömleğimi altıma sermiş, çoraplarımı, botlarımı bir yana bırakmıştım. güneş çamların dantellerinden üzerime serpiliyordu. gözlerim ışıklarla oynuyor, uzaklardan içtima sesleri geliyordu. rahat, hazır ol, dirsek temas aralığı hizaya gel. arada bir hoparlörlerden ziyaretçisi gelenlerin isimleri belli belirsiz duyuluyordu. bir cırcır böceği sanki konuşacak bir dost bulmuş gibi anlattıkça anlatıyordu. yirmi adım kadar ötede bir ağaç dibinde, üç dört kişilik bir grup kuru çam iğnelerinden yaptıkları öbeklere yaslanmış, biraz çekingen, bir türkü mırıldanıyorlardı. sarı saçlarını bağlamışım gönlüme.. bağlamışım çözülmüyor..