#utanma

Utanıyorsun, neden?

"Seviyorum" demek günah mı?

Saçlarına, gözüne...

Kul oldum kokuna, sesine.

"Hayâsı zâil olan şahsın kalbi ölür."

+ Utanması gereken sizler değilsiniz.

+ Sizleri satılacak bir mal gibi görenlerdir. Asıl onlar utanması gerekiyor.

+ Ne öğrettiler bize? Tam tersini.

+ Eğer tecavüze uğradıysan, Sallamışdındır kuyruğunu.

+ Eğer sokakta laf atıldıysa, oran buran görünmüştür.

+ O kambur var ya o kambur, çocukların kamburu.....

+ Sırf göğüsleri fark edilmesin diye, kaç kız kabur yürüyor farkındasınız?

MÜSTEHCENLİK nedir diye sorulsa hepimizin karşı olduğu ve hatta karşı durup direndiği bir olgu olduğunu iftiharla söyleriz.

Gel gör ki, mesele kendimiz olduğu vakit artık sınır tanımıyoruz.

Anne karnında henüz cinsiyeti yeni belli olan çocuklar için bile sevinç çığlıklarının atıldığı ve âleme ilan edilen abartılı partilerin yapılabildiğine tanık olabiliyoruz.

Dünyaya henüz gözünü açmış masum ve masumeler için şükür içermeyen doğum törenlerinin herkesle pervasızca paylaşılabildiği ve artık bunda ayıp bir durumun olmadığı anlayışına gelip demir attık.

Semt pazarında satışa çıkartılmış edası veren patik ve diğer çocuk giysisi görüntüleri vs…

En mahrem ortak hayat düşü anlamına gelen evlilik tekliflerinin en anlamsız, en saçma ve en sıra dışı biçimde yapılması gerektiği fikri ile başlayan birlikteliklerin başka türlü devam etmesi de zaten beklenemezdi herhalde?

Bunlarla sınırlı kalmıyor elbette mesele.

Yeme, içme konusundaki paylaşımlar artık harcıâlem durumda… Yapmayanlar dövülecek neredeyse.

ARMUT diyerek geçme lütfen, aksa da musluklardan oluk oluk, ilk hecesine sahip olmayanlar var maalesef...

İçimdeki boşluk, yıllardır dolmuyor

Kafamdaki sesler, ne içsem dinmiyor

Bu sahte yorgunluk ve haklı kızgınlık

Aylarca uyudum, bir türlü gitmiyor.

Sırtımda hırkamla, bu soğuk baharda

Bilinmez yalnızım, elimde sigaram

İnsanlar hep haksız, ama bir istisna

Çok şeyi hak ettim, bir yere kadar

Ama dönme, ne olursun orada kal

Umarım çıkmazsın, karşıma bir daha

Sözlerim acıtır, gözlerime bakma