#sesler

Her şey aslını zayi etmiş, çürümüşlüğü aşan daha öncesine benzemez, yakınına hiçbir hal ve biçimde yaklaşamayan bir kötülüğün cenderesinde mahvediliyor. Bir ülke, bir dünyayı var eden tüm sistem tahayyülü / olgusu bilinçli olarak gücü elinde tutanların insafına terk ediliyor. Onca çürümüşlük sayelerinde yeniden imal ediliyor. Dostun, düşmanın her dem olduğundan afaki bir biçimde birbirine karıştığı yer gerçek. Her şeyin paldır küldür deforme edildiği bir biyopolitik tahayyül gerçekliği kesintisiz. Çürüme, cerahat, kokuşma birbirinin daim devamlılığında hep birden birbirlerinin tamamlayıcısı olarak sıradana takdim ediliyor iş bu sahada. Hayatın ehven hallerinin yerinde yeller esiyor şimdi. Hedefler, doğrultular bir biçimde anılan / dillendirilen masallar anlatılırken o cerahatin var ettiği çürüme istemi her şeyi yiyor. Her anı kapsıyor. Bildik argümanların tezahürü olarak her defasında başkaca hallerde yıkım var ediliyor. Oysa her şey kitabi, her şey nizami, her şekilde kontrol altına alınmış, hep rutinde, sonuç daima hüsran olageliyor. Sonuç her dem duvara toslamaktan ötesi olmuyor. Devinimi sağlama alınan cerahat nüvesiyle doğrudan demokrasi, süreğen bir pratik olarak kendi kendine yetme ve yönetme, öncelikli insan olgusu tarumar olunur. Geriye koca bir hiçlik ve onu tanımlayan çürümüşlük kalakalır.

Sistemin başını tutagelen siyasi aktörlerin değişmeyiz biz tavrının sabıklığı bir yandan ol klikler arasındaki çatışmaların sürekli ateşinin yükseltildiği bir zeminde çürümeden gayri ne kalacaktır ki? Devamlılığı sağlama alınan, ama iktidarın ama devletin ta kendisini var eden temsilin birlikte ya da apayrı var ettikleri öteki nefreti, ayrıştırma çabasının sunduğu şey hepten afaki ayrışmanın oluştuğu, güncellendiği bir çürük yurt tanımını var eder. Hak da hukuk da sizlere ömürdür. Ev zaten ev olmaktan çıkartılır. Eser miktarda siyasetin hiç kılındığı, sözün özü muhalefetin darboğaza sıkıştırılıp birbirini alt etmesi için güdümlü o yargı eliyle kararların alındığı bir zeminde sıradanın yaşadığı menzil delik deşiktir. Varsa şikayet iki satır da olsa bildirilen bir saha olagelen sosyal medyanın kimlik numarasıyla birlikte girilebilecek bir mefhuma dönüştürülmesinin son eşiğinde, hakikatle bağların en kestirmeden kopartıldığı zeminde ne çürümemiştir ki. Duraksamayan boyundurukların o menzildeki hakikat mücadelesini tarumar etmesi kesintisiz kılınır. Dünkü siyasetin tüm o açıktan hedef kılmaların rotasının bu defasında Cumhuriyet Halk Partisine yöneliminin okumasında bunu görebilmek mümkündür. Bir menzildeki ötekisinin, Kürd, Arap, Alevi, Süryani, Ezidi, Ermeni’nin hakkının hukukunun gözetildiği, birlikteliğinin imal edildiği bir çatı olagelen Hadep’ten, Dem Partisine uzanan bir şecere alt üst edilirken kayıtsızlığı, bunlar demokrasinin gereği, teröristlere hayır diye kestirip atabilen zümrenin bir kesimi için devletle / iktidarın bağnazlığıyla tanıştığı o mutlak butlan, kayyım darbesinin temsili bütün bu çürümeye yetkin bir son örnektir. Sarı öküz en baştan verilmeyecek olandı, imdi iş işten geçti.

Agos Gazetesinden aktaralım: Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)'nin seçilmiş Genel Başkanı Özgür Özel, CHP’nin 38. Olağan Kurultayı hakkında verilen ‘mutlak butlan’ kararının ardından ilk planlı buluşmasını İzmir'de düzenledi.

Özel'in İzmir'de düzenleyeceği ilk buluşma olan İzmir Cumhuriyet Meydanı'ndaki eylemi yasaklandı. Meydan polis barikatlarıyla kapatılırken alana TOMA ve gözaltı otobüsleri getirildi, valiliğin meydana ‘kısıtlı sayıda kişi alınabileceği’ gerekçesiyle miting için Gündoğdu Meydanı’nı işaret ettiği belirtildi. Özel, "Korkmuşlar, meydanı çevirmişler. Barikatlar bilmem neler... Millet neredeyse bizi nerede bekliyorsa oraya gideriz" açıklamasında bulundu. Polis, vatandaşlara Cumhuriyet Meydanı'nda TOMA ile müdahale etti.

İzmir Valiliği ise mitingin Cumhuriyet Meydanı’nda yapılması talebini reddetti. Valiliğin, meydana ‘kısıtlı sayıda kişi alınabileceği’ gerekçesiyle miting için Gündoğdu Meydanı’nı işaret ettiği belirtildi.

Mutlak butlan kararının ardından ilk planlı buluşmasını İzmir'de düzenleyen CHP lideri Özgür Özel, Gündoğdu Meydanı'ndan vatandaşlara sesleniyor. T24'ün aktardığına göre Özel'in açıklamalarından satır başları şöyle:

"Ben hepinizle gurur duyuyorum. Bu şehir hep arkamda durdu. Bu şehir tüm dengeleri değiştirmiştir. Siz destan yazdınız. Biz arkadaşlarımızı satmadık, siz de beni hiç yalnız bırakmadınız. Bugün bu sokaklarda büyük bir öfke görüyorum. Şimdi zaman bu öfkeden yeniden umut çıkarma, bu enerjiden yeni bir umut çıkarma ve bu enerjiyle ülkeyi kurtarma zamanı.

Bizi 30 bin kişiyle İzmir Özgür Özel'i bağrına bastı demesin, o fotoğraf çekilmesin, aman ha İzmir'deki enerji hiçbir yerden görülmesin istemişler. Zaten her sokak, kordon dolu ve zaten orası bizi almayacak almayacak!

Bu kararı kim verdiyse, bu kanunsuz emri kim verdiyse söylüyorum. Cumhuriyet Meydanı'nı kapadınız. 30 bine meydan dolar, AK Parti'miz mahcup olur diyenlere 100 bin kişiyle geldik, 100 bin kişiyle!

İşgale karşı ilk kurşun burada, kordonda, Hasan Tahsin tarafından sıkıldı. Hasan Tahsin'e o gün devrim için zafer ölmek düşmüştü. Sonra Atatürk artık son noktaya gelindiğini gördü, bindi Bandırma vapuruna, Samsun'a çıktı. Önce kurtuluş, sonra kuruluş için büyük yürüyüşü başlattı.

"CHP bir kez daha kapatılmış durumda"

CHP kurulduğunda bir binası yoktu. İzmir'i işgal edenler binaları işgal ettiler. Onlar binaları işgal ettiler ama CHP'liler inanca ve kararlılığa sahiptiler. Bu parti dilekçeyle değil, fiilen Kurutuluş Savaşı'nda, karargah çadırlarında kuruldu.

Bugün CHP bir kez daha kapatılmış durumda. 9 Eylül'de kuruldu, darbeciler kapattı. 21 Mayıs 2026'da Recep Tayyip Erdoğan'ın talimatına uyan AK Parti yargı kolları CHP'yi bir kez daha fiilen kapattı. Bir partiyi üyeleri, seçtiği delegeleri ve onların verdiği kararla seçilmiş yöneticileri yönetmiyorsa o siyasi parti fiilen kapanmıştır. Şu anda tek parça olması gereken CHP, sarayın talimatıyla ikinci parçaya bölünmüştür. İki parçanın bir parçası atanmış CHP'dir. Atanmış CHP işgal edilen, polis baskınıyla geçirilen genel merkezimizdedir. Diğeri ise seçilmiş CHP'dir ve bu meydandadır.

Bu mesele CHP'nin bir iç meselesi değildir. Bunu diyen milleti aldatır. Bu mesele Kemal Bey ile benim aramda da değildir. Bu mesele milletle Tayyip Erdoğan arasındadır. Yapılan iş CHP'ni imkanlarına el koymak, her hafta iki miting yapan, meydanları dolduran, toplamda 265 kez meydanlarda rekorlar kıran, enerjisi yüksek, genci ve kadını çok, her yaştan üyesiyle iktidara koşan CHP'yi durdurmaktır.

Esas mesele iktidara yürüyen partinin cumhurbaşkanı adayını hapse atarak partiye el koyarak kendisi için en avantajlı şekilde sesçimi kaybedecek bir hale sokmaya çalışmasından ibarettir. Mesele Tayyip Erdoğan'ın iktidarı vermemek için CHP'ye darbe yapmasıdır. Erdoğan şöyle bir formül bulmuştur; CHP'nin başında mutlak butlan, Türkiye'nin başında mutlak sultan! Buna izin vermeyeceğiz. Bu ittifaka geçit vermeyeceğiz.

Polis müdahalesiyle başladı

Cumhuriyet Meydanı'nda toplanan kalabalığa polis müdahalesi başladı. TOMA'larla eylemcilere su sıkılıyor. CHP'liler ise ablukaya rağmen miting alanına gelmeye devam ediyor. Miting alanına gelen CHP'liler, "Gün gelecek, devran dönecek, AKP halka hesap verecek", "Hain Kemal", "Seçilmiş başkan Özgür Başkan", "Direne direne kazanacağız" ve "Özgür Başkan özgür Türkiye" sloganları atıyor.

Özel'den açıklama

Özel, buluşma öncesi Menderes Havalimanı'nda yaptığı açıklamada, "Korkmuşlar, meydanı çevirmişler. Barikatlar bilmem neler... Millet neredeyse bizi nerede bekliyorsa oraya gideriz. Normal günlerden geçmiyoruz, hala idrak edemiyorlar. Halk ne istiyorsa o olur" ifadelerini kullandı.”

Her şey aslını zayi etmiş, çürümüşlüğü aşan daha öncesine benzemez, yakınına hiçbir hal ve biçimde yaklaşamayan bir kötülüğün cenderesinde mahvediliyor. Özgür Özel nezdinde Cumhuriyet Halk Partisi’nin yıllar sonra yakalayabildiği ivmenin önü alınabilsin diye daha önce on üç kez mağlup olmuş, Erdoğan sultasının direktiflerine göre hareket eden, bunu var edebilen bir memurun yeniden atanmasının utanç verici halleri o kötülüğün her nasıl biçimlendirildiğini göstere geliyor. Düzen, demokratikleşme iddiasını bir noktaya kadar o da sadece göreceli bir kavram olarak zikredenlerin elinde oyuncak kılınıyor. Oy, seçim, sandık bahislerinin çoktandır geçersiz işlem kılındığı, bildirildiği bir yerdeki en ufak ümit zerresinin geriye konulmamasının meseli güncelleniyor. Özgür Özel’in İzmir semalarında, daracık bir alanda, yüzlerce insana işkence edilirken var ettiği demeçler bu “kurucu rejim” partisinin çoktan gözardı olunduğunu / tüketilmeye çalışıldığını diğer tüm küçük partilere ağır bir tehditle birlikte var ediyor. Muktedir bildiğini eylerken, ülkenin bilinen tüm sınırları içerisinde demokrasi de sizlere ömür kılınıyor.

Kesintisiz bir cendere hali içerisinde muğlak kılınmayan bir yok sayma tahayyülü var ediliyor. Kaybettiği seçimde ekranda yarım saat süre verilmediği devletin kanalında sadece mutlak butlan kararı sonrasında park bayramlaşması kesintisiz verilerek yirmi sekiz dakikalık bir rekora imza atılan Kılıçdaroğlu’nun bir önder değil, atanmış bir memur olduğu bir kere daha açığa düşürülür. TGRT gibi, ekranların mimli olagelen kanalında duraksamaksızın var edilen kötüleme, itham, ihbar silsilesi içerisinde bolca mahalle dedikodusu arasında bir partinin linç edilmesi açıklanırken, Kılıçdaroğlu’nun o kanalda, mutlak butlan kararına dair yorumunun kesintisiz verilmesi de her nasıl pundun var edildiğini bildirir. İş işten geçmiş midir, yarın bir ihtimal söz konusu mudur sorularına yanıt önümüzdeki günlerde çıkagelecektir.

Çürümüşlük her gün yeniden bina edilirken, dokuz günlük ulusal tatil arasından istifade edip her şey nasılsa unutulur denilerek bir pundu bulunduğunda komple siyaset yeniden dizayn ediliyor. Düzen sahibi olagelen AK Parti ile Milliyetçi Hareket Partisi’nin iktidar tahayyülünü daha uzunca bir süre elinde tutabilmesi için toplumu konsolide ettiği haller, açmazlar silsilesinde son umut olarak çıkagelen Cumhuriyet Halk Partisi’nin bağlantısız bir çıkışa evrimi, kendini dönüştürmesinin önü alınmak istenir. Kutuplaştırmanın dibinde yol bulan, en olmadık ayrıştırmaları her an var edebilen, sırf makam / mevki için zorluğu, bet ve fecinin her an sahneye dahil edilebildiği bir zeminde kaçıncı karşılaşması olacaktır sıradan insanın, bir seçim silsilesinde orası meçhul kılınır. Artık ezber edilmiş argümanlar biteviye tekrarlanan şiddet pratikleri, arzulanan dehşet dolu ırkçılık ve nefretle birlikte bir menzilin yönünün karanlıklara kestirilmesi söz konusudur. Cumhuriyet Halk Partisi, tam da o istenen 'cici muhalif' kıvamına dönüştürüldükçe; sağ cenahın / ırkçı hizbin bilumum aktörleri eliyle sistemde yeni bir gedik daha açılacak. Ve o bildik koalisyona, yeni bir gelecek bileti kesintisiz sunulacak. Gelmekte olanın; hınç ve manipülasyona dayalı bu tekinsiz siyaset pratiklerinin ulaştırdığı yer, sıradan insan için züldür. Zülden de ötedir. Anlıyor musunuz...

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2026

Görsel: Arda SAVAŞCIOĞULLARI – Shutterstock

Meramda Paylaşılan Haber

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, en beğenilen çocuk oyunlarından “Sesler Ülkesi” oyununu “Mahallemde Çocuk Tiyatrosu” etkinlikleri kapsamında Kadıköy seyircisiyle buluşturuyor. Evde, sokakta, okulda, duyduğumuz bütün seslerin ve enstrümanların seslerinin hayatımızı nasıl güzelleştirdiğini, bizi hayata bağladığını ve bize iyilik neşe getirdiğini anlatan oyun; oyunculukları,…

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, en beğenilen çocuk oyunlarından “Sesler Ülkesi” oyununu “Mahallemde Çocuk Tiyatrosu” etkinlikleri kapsamında Kadıköy seyircisiyle buluşturuyor. Evde, sokakta, okulda, duyduğumuz bütün seslerin ve enstrümanların seslerinin hayatımızı nasıl güzelleştirdiğini, bizi hayata bağladığını ve bize iyilik neşe getirdiğini anlatan oyun; oyunculukları,…

“Toplanma” kavramının bu farklı boyutu üzerinde çalışmanızın sebebi/motivasyonu neydi?

Çoğu insan gibi ben de Fas ve 2010’da Mısır’da, birkaç yıl sonra da Gezi Parkı’nda olan gösterilerle ilgileniyordum. Artan ve büyüyen ekonomik eşitsizliklere halkın dikkatini çeken Occupy Wallstreet eylemlerini de destekledim. Kitabım 2012-13 yılında, bu tarz toplumsal hareketlerin önemini anlamaya çalışırken şekil aldı. Bazıları Occupy’ın herhangi bir talepte bulunmadığını öne sürse de ben onların kamusal alan için talepte bulunduklarının oldukça aşikare olduğunu düşünüyordum. Berkeley’deki California Üniversitesi’nde, benim çalıştığım kampüste gerçekleşen gösterilerden bazıları, bir kamusal alan olarak üniversitede “hak talebinde bulunuyordu”. Böylece sorular çoğaldı: siyasal talebin bir “talep” olarak anlaşılması hangi biçimde olur? Bu talebin, söze dökülmüş bir eylem ya da önermeler dizisi olması mı gerekir; yoksa bir araya gelen bedenlerin sustuklarında dahi “konuştuklarını” söyleyebilir miyiz? İstanbul’da, Gezi Parkı’ndaki sessiz gösterilerin bazıları oldukça manidardır; özellikle de halka açık toplantılara yasak getirildiğinde. Daha sonra ise, Fransa’daki OHAL’in uzatılmasıyla rassemblement (toplanma) ve manifestation (gösteri) arasındaki ayrımla ilgilenmeye başladım. İnsanların bir araya gelmesi neden bir tehdit unsuru olarak görülüyordu? Demokrasiyi, onu yıkanlara karşı savunmaya çalışırken aslında toplantı yapma özgürlüğünü de savunmaya çalışmaz mıyız? İngilizceden Türkçeye çeviren: M. Taha Tunç

Gezi Direnişi, on bir yıllık bir tahayyül artık. Yok sayılanların, toplum katmanlarında hiç sayılmayanların, devlet için ötekilerin ve tüm o ötekisinin ötekisi olarak anılanların genel kabulden ret yanıtı alanların buluştuğu, birleştiği bir isyanın on birinci yılı. Tümden açık ve afaki bir biçimde daraltılmış bir kalıba dökülmek istenen insanların, kuşatılmaya artık hiç kesintisiz devam olunagelen bir demokrasi tahayyülünün sorgulandığı bir çatının on birinci yılı. Yetti artık ünleminin kimselere dokunmadan, kimseleri çekiştirmeden, sadece ve doğrudan birlikteliği sağlayabilen bir imecenin eseri olagelen Gezi. Judith Butler’ın da değindiği gibi sessizliğin içerisinde bir performansı değil doğrudan hayatın savunulmasına dair kelamın sahiplenildiği ilk doğrudan eylem silsilesi. On bir yıl sonra iş bugün bakakaldığımız bir direniş, yeniden yola çıkma, ihtimalleri salt / sırf doğrudan yana kullanma telaşının hak talebinde bulunabilmenin öncelikli sureti temsilinde her neresindeyiz bunun meselidir bu meram.

Çoğunluğun yanıltılarak, eksik gedik konularak, her gün ama her bir gün biraz daha açık bir biçimde köşeye kıstırılıp da köle kılındığı bir zeminde, bu ülkenin yurttaşlarının olmaz denileni var edebilmesinin cüretidir Gezi her şeyden önce. Alacağımız Var kısa makalesinde değindiğimiz gibi bir tahayyülün ehven olandan alıkonulana dair bir isyanın ta kendisidir Gezi. “Sözü anlamlandırabilmek için illa her şeyi mot a mot anlatmak yerine bazen dolaylı bazen başka şeylerle ilintileyerek ilerlemenin bir nevi mecburiyet olarak zikredildiği bir yerde hayat ne yandadır onun düşüncesini cismanileştirebileceğimiz ve tanımlandırabileceğimiz bir meskenin kendisidir limanlar.

Kendiliğinden harekete geçen, yol alan, iz süren yeni rotalar belirleyen akıl bütünlüğü için, imece için gözden kaçırılmaması gereken bir zemindir limanlar. Söz eylenirken, edilgen tavırlardan sıyrılıp bir şeylere tenezzül etmenin hiç de korkulacak bir şey olmadığı ortaya bir kere daha çıkarken, bozuk plak gibi kendini yineleyenin, her dem ezberden okuduğu yıkımla fecaatin övgüsüne karşı meram belki aksettirilmeyenleri, önemsenmeyenleri fark ettirecektir.

Ötekileştirilme vesilesiyle toplum katmanlarını kestirmeden soyutlanmaya ve düşünmemeye sevk eden erk karşısında halklar için Haziran Direnişi’nden bu yana geçen süre dahilinde pek çok farklı detay önümüze serildi. Kah apar topar örtbas etmeler gerçekleştirilirken kah aba altından sopalar sallanıp durulurken, kah anayasal haklarımız söz konusu bile edilmezken müsamaha / tolere değil hak olan birçok şey iptal edilirken, gasp edilirken, kıyılırken bir şeylere ayabilmek ve fark edebilmek mümkün olmuştur. Liman olarak atfetmeye çalıştığımız yapım yahut ta mesken bütün bu denk getirilenleri tartışabileceğimiz, sonuca ulaşabileceğimiz bir mahalin adıdır. Tek anlatmaya çalıştığımız budur.

İddialı vecizlerin, dolu dolu görünen cümlelerin birbiri ardına paslandığı, içeriğinin tam da nail olduğumuz, tecrübe ettiğimiz karanlığı görünür kılan bir sonuca evirildiği bir zaman diliminde sözü yeniden kotarmak, yola çıkabilmek elzem olandır. Tüm yalınlığıyla ve olanca gerçekliğiyle beraber. Dün olan bitenin geçip gitmiş olarak değerlendirilenlerin bir bakarsınız sekiz sütuna manşet edildiği yerde ertesi gün hiçbir esamesinin okunmamasıdır ezcümle paylaştığımız.

Hayatın bunca abluka altına alındığı, dijital gözetleyiciler ile kolaçan edildiği, kolluk kuvvetine olur olmadık akla zarar ne kadar hak varsa tahsis edildiği bir yerde, bu ülkede bir çok şeyin henüz başlangıcında olduğumuz bahsinin özetidir. Gördüğümüz, bildiğimiz ve artık nail olduğumuz yaşadığımız yerde hiçbir şekilde farklı bir bakışımın, sözü savunmanın mümkünatının zayıflatılmasıdır. Muhalif olmanın, bir yerlerde sözü yeniden kotarmanın, dile getirdiklerinden bilmediğimizi varsaydığımız nice yeni şeyi öğrenebilmenin bütün bunları üst üste koyarak farklı bir tecrübeyi tanımlandırmanın, oluşturmanın kırmızı çizgilere dokunmak olarak bir şekilde duyurulduğu yerde vahametten kurtulma çabasına daha kaç vardır.

Her gün başka bir şekilde başlanan yollar kat edilen, aşıldığı söylenen şeylerden sonra karşılaştığımız gri duvarları, ağır laf ebeliklerinde tecrübe ettirilenleri ve anlaşılmazlığı ne yana koymalıdır hangi yana? Al bir kaya.. düzeylerinde her günü meteor yağmuruna tutup duran erk-muktedir-iktidarın görece hakaretlerinin, had bildiriminden çok azarlarının ve paralelinde ortaya çıkan hiddeti daha fazla yüceltiminin mabadında suskunluk elzem midir? Nedir, nicedir. Hakkın tanziminden çok yerle yeksan edilerek, hiçleştirilerek daha fazla tahakküme zeminin arandığı bir yerde adaletin varlığından dem vurabilir miyiz? Levinas’dan yaptığımız alıntıda bahsedildiği üzere bir şeylerin ayırtına varabilmek, onun ne kadar körü körüne sahip çıkıldığını ifşaa ederek, kıyasıya eleştirerek söz konusu edilebilir bir mefhumken daha kaç gün her şeyi en başından anlatmamız gerekmektedir. Dilleri çatallaştıkça, had bildirimlerinden, laf salatalarından alenen uluorta eylenen kıyımlara, had bildirimlerine alkış tutmalara, zemin hazırlamalara, bilakis göz yumma hallerine varan bir düzlemde demokrasi hangi paketle gelecektir?”

Kesintisiz kılınanın cerahatli temsilini anlatmaya bu satırlar yeterli gelmeyecektir belki de. Gezi Direnişi sonrasında her günü yeniden bir esir alma, tehdit etme, tahakküme tam ve eksiksiz riayet sarmalı olarak biçimlendiren bir iktidar pratiğinin hedef kıldığı her şey hayatın aleniyetteki savunusunun da imkansızlığa aleni rehin edilmesini göstere gelir. Bu mudur, bu hallerle midir, yepyeni anayasa çalışmasını gerçekleştirecek ülke! Gezi Parkını muhafaza etmeyi ancak ve kata planlarına bağlı kalarak var edebilmiş, binbir tehdidi yine yeniden sunabilmiş olagelen bir aklın eyleyeceği herhangi bir şey sıradan için doğrudan bir umudu var edebilir mi? Demokrasi sahiden neydi ki? Gezi Parkından, Akbelen Ormanlarına, İkizdere, Kaz Dağları, Bergama'dan Kozak'a, Dersim'den Artvin'e ve Turgutlu'ya pek çok sahnede, Hidroelektrik Santrali projesinden, altın madenciliğine, toprağın alt üst edilip, doğanın geri dönülemeyecek talanlara rehin edilmesine, süreğen kılınan cendere halini var ederek mi yenilenir ülke? On bir koca yıl sonra varılan merhalenin utanç verici sureti de mi bir şeyleri aksettirmez, halen dank ettirmez!

Artı Gerçek’ten aktaralım: “Gezi eylemlerinin üzerinden 11 yıl geçti. Türkiye’nin birçok yerinde anmalar düzenlenirken eylemler sırasında öldürülen ailelerin de adalet arayışı sürüyor. Bu ailelerden biri de Okmeydanı'nda polisin sıktığı gaz fişeğiyle vurulan ve tedavi gördüğü hastanede 269 günün ardından 15 yaşındayken ölen Berkin Elvan’ın ailesi.

Berkin Elvan’ın öldürülmesi Türkiye’yi yasa boğarken anne Gülsüm Elvan acısı ve oğlu için yürüttüğü adalet mücadelesi adeta akıllara kazındı. Gülsüm Elvan’la 11 yıllık Gezi eylemlerini, Gezi’de yakınlarını kaybeden ailelerle olan bağlarını, hukuk mücadelelerinde dosya avukatlarından seçilmiş ve vekilliği hukuka aykırı bir şekilde düşürülmüş tutuklu Can Atalay’ı ve elbette Mart ayında ölümünün 10’uncu yılına giren Berkin’i konuştuk. Anne Gülsüm Elvan’a sorduğumuz sorular ve verdiği yanıtlar şöyle oldu:

Gezi eylemlerinin üzerinden 11 yıl geçti. Bu 11 yıl içerisinde adalete erişiminizi nasıl değerlendiriyorsunuz? Sizin için ne anlam ifade ediyor bunca zaman?

Avukatımızın çabasıyla hukuk mücadelemizi bir yere kadar getirdik. Biliyorsunuz başlarda katili ortaya çıkarmadılar. Biz görüntülere ulaştık ve katili kanıtladık. Mahkeme heyeti kararın görülmesine iki duruşma kala değişti. Süreç zor ilerledi. Kasten adam öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet alması gerekirken 16 yıl 8 ay bir ceza aldı. Yeterli mi? Hayır, çünkü katil hâlâ dışarıda. Bu benim canımı çok yakıyor. Can Atalay ile bu mücadeleyi vermiştik ama Can hala içerde."

Gezi davasından tutuklanan ve hakkında Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) verdiği iki ayrı hak ihlali kararı olan Can Atalay’ın tahliye edilmemesine karşın vekilliği Meclis kararıyla düşürüldü. Hakkında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararı olan Osman Kavala ve onlarca insan hala Gezi davasından kaynaklı tutuklu. Toplumun bir kısmı uygulanmayan AYM ve AİHM kararlarını tartışıyor. Siz genel tabloyu nasıl değerlendiriyorsunuz?

"Gezi’de binlerce insan yer aldı. Ama içlerinden onlar seçildi. Osman Kavala sadece Gezi’ye destek verdi, başka bir şey yamadı. Ahmet Atakan hakkında bir soruşturma açılmazken Osman Kavala ağırlaştırılmış müebbet aldı. Bakın Ali İsmail’in (Korkmaz) katillerinin tamamı ceza almazken Çiğdem Mater gibi isimlere 18 yıl ceza verildi. Katiller içeride değil. Hepsi dışarıda. Bütün bunların yanında sekiz tane çocuk öldürüldü.

Bu insanlar neden içeride bilmiyorum. Adalet bakanı, meclis başkanı çıkıp açıklamalar yapıyor bunlar tatmin edici değil. Bahsi geçen kişiler neden içeride? Ellerinde silah yoktu. Çiğdem çekemediği belgesel için tutuklandı. Can avukat. Mine aynı şekilde mahkemelerine girip çıkıyordu. Bu haksızlık işte. Bir gerekçe yok. Canımız çok acıyor. Katiller dışarda benim oğlumun ölümünün üzerinden 10 yıl geçti. Ben çocuğumun mezarına gidemiyorum. Çünkü gidip diyemiyorum ki, “Oğlum, adaleti yerine getirdim, hesabını sordum diyemiyorum.” Ama Gezi bu ülkenin en değerli direnişiydi. Yapacakları AVM’ye herkes gidemezdi ama o parka herkes gidebilir. Gezi ak bir direnişti."

Berkin’in avukatlığını üstlenen Can Atalay ile yollarınız nasıl kesişti?

"Berkin hastanedeyken Can Atalay sürekli gidip geliyordu. Ben tabii o zamanlar pek kendimde değildim. Düşünün tam 269 gün boyunca aklım sadece bir yerdeydi. Ardından Gezi’nin 1’inci yıl dönümü geldi çattı. Ben Can Atalay’ı o gün avukat olduğunu öğrendim. O günden sonra da hiç kopamadık. Bizim için sadece bir avukat olmadı. Kızlarıma ağabey oldu, bazen onları alıp dışarıya çıkarıyordu. Aileden biri oldu bizim için çok değerli."

Berkin’den bahsetmek ister misin?

"Ben daha yeni yeni çocuğumun iyi halini hatırlıyorum. Hep yoğun bakımdaki hallerini hatırlıyordum. Koşmalarını iyi hallerini yeni yeni hatırlıyorum. 14 yaşında bir çocuktu. Oğluma mezuniyet töreni için kıyafet almıştım giyemedi çocuğum. Hala orada duruyor. Berkin’in bardağı, bir tabak yemeği, sandalyesi var ama kendisi yok. Onun yaşındaki çocuklara bakıyorum. Acaba diyorum nasıl olacaktı, bunun gibi mi olacaktı diye düşünüyorum hep. Ben hayal kuramıyorum artık. Her şeyimizi yok ettiler. Berkin neşemdi. Erken aldılar çocuğumu. Acımı bile yaşatmadılar. Şu anda ben yargılanıyorum. Ben çocuklarımla her gün çıkıyordum Gezi’ye, hakkımızı, ülkemizi, çocuklarımızın geleceğini savunmak için."

Gezi’de yakınlarını kaybeden ailelerle ilişkiniz nasıl, iletişiminiz sürüyor mu?

"İlk başlarda olduğu gibi sürekli iletişim halindeyiz. Her bir aile farklı şehirlerde. Çok sık yan yana gelmesek bile biz çok büyük güçlü bir aileyiz. Şartlar ne olsun. Her gün de araşır konuşuruz."

On bir yıl sonra, Ali İsmail Korkmaz, Ethem Sarısülük, Hasan Fırat Gedik, Abdullah Cömert, Mehmet Ayvalıtaş, Ahmet Atakan, Medeni Yıldırım ve Berkin Elvan. Derin, kalıcı bir boşluk, isimlerin, hikayelerin orta yerinde kalakalan cevapsız sorular, hiç ama hiçbir türlü gelemeyen / tutulamayan yaslar. Adalet zaten, birkaç sene evvel yazdığımız gibi, ne siz sorun ne onlar anlatsınlar! “Katilleri günlük yaşamlarına devam ederlerken, katiller faili meşhurlar cumhuriyetinde kollanmaya devam edilirken işgüzarlık olarak değerlendirilir çünkü bir çocuğun hakkını savunmak. On dokuz yaşında sopalarla, tekmelerle, hiç bitmeyen bir öfkeyle saldıranların vesikası ayan beyan ortadayken susun denilmektedir. Susun ve biat edin!. Kentin sokakları Ali İsmail Korkmaz diye çınlarsa birilerinin makamlarında neden buna müsaade ettiklerinin hesabı sorulacaktır çünkü. İki arada bir derede çemkirdikleri Gezi Direnişi’nde buluşan, birbirlerini gören, tanıyan, dilini önemseyen, çözüm geliştiren, tartışan ve yitirilenlerin adaletini aramaktan hiçbir zaman vazgeçmeyecek insanlara olağanüstü hal ile karşılıktır çünkü bu ileri demokrasi. Her şeyi dört dörtlük yapmayı çok iyi bilenlerin ellerinden gelen; bu hırsızları katilleri arsız ve uğursuzları korumaktır çünkü yegane becerileri halka karşıtlıklarıdır.”

Gezi Direnişinin üstünde on bir yıl geçti. Tahakküm, tehdit, tahayyül edilenin ötesindeki bir rehin alma faktörü artık olağan sabitimiz kılındı. Yepyeni ülke şiarı dillendirilirken ol Gezi’yi var eden isyana meramın karşılığının çok da güzel alındığını!!, daha beter bir ülke için duraksamadan yola devam olunduğu, en son yerel seçimler sonrasında ortaya çıkan o normalleşme / yumuşama bahsinin hemen ertesinde Kürd özgürlük hareketine / siyasetine karşıtlıktan görmek mümkündür. Genel geçer değil, ezel ebet bir halde, devletin milletine, yurttaşına karşı sorumluluklarını göz ardı ettiği bir yerdeyiz. Ne hak hak, ne hukuk hukuk kılınıyor. 2013 yılından bu zamana geçen süre içerisinde bırakalım bir hak tanımını, özgür irade mefhumunu, adil, eşit bir ülkeyi her gün bir başka sapağa / çıkmaza yollanan bir ülke gerçek kılınıyor. Bunca cerahatin ortasında hayatı, belki de uzun zaman sonrasında ilk defa hayatı geri kazanan bir halkın karşısında, zorbalık rejimi kendini belki de en güncel haliyle çıkarta geliyor. Adaletin tükenişine sahne kılınan bir yerde hayatın ederi, anlamı, yansısı eksik kılınır. Bunca zaman sonrasında eldeki ümidi de çarçur etmeye devam diyen bir muktedirin var ettiği her açmaz, en başta da o adaleti çalarak suna geldiği ülke denilen sahne bir cehennemdir. Ayırtına varıyor musunuz. Direniyor, itiraz ediyor musunuz!

Misak TUNÇBOYACI – İstan’2024

S.22 "Hemen cevap vermedi. Gözlerimin içine baktı, kırk yaşında bir adamın dokuz yaşında bir çocuğa baktığı gibi değil de bir ruhu tartan başka bir ruh gibi. Eğer istersen sana öğretirim, dedi."

S.49 "Halkımın evine hoş geldiniz, dedi Seferbeyi. Gry da, selamım Galva Evi'ne ve insanlarına, saygım ise evin tanrılarına ve atalarına, dedi."

S.50 "Kocanız da buraya o kütüphaneleri görmeye mi geldi? Kitaplarda sanatının ve ruhunun gıdasını arıyor, dedi Gry. Bu sözler üzerine bütün yüreğimi ona ve kocasına vermek istedim."

S.51 "Gry başını yana çevirdi. Ben cahil bir kadınım, dedi o kibar haliyle. Seferbeyi güldü, pek sayılmaz! Yo, gerçekten. Kocam bana bir bir şeyler öğretti, ama benim bilgim sözlerle değildir. Benim marifetim konuşmayanları dinlemektir."

S.52 "Gry cömertliği için Seferbeyi'ne teşekkür etti; o da, yoksullar cömertlik konusunda zengin olur, dedi."

S.55 "İsta elinden geliyorsa Galvamant konuklarına bol bol ikramda bulunur, atalarını utandırmazdı. Eğer bu önemli değilse, önemli olan nedir? Eğer bu şerefle yapılmazsa, şeref nerededir?"

S.56 "Siz Ansullular, biz Dağlılar gibi yapıyorsunuz, dedi Caspro. En güzel yanı konuşmasıydı; keman sesi gibiydi. Bütün ev halkı bir sofrada yiyor. Kendimi evdeymiş gibi hissettim."

S.62 "...Aldlar Ansul'u sadece on yedi yıldır yönetiyor. Memer'in ömrü kadar, dedi Seferbeyi. On yedi yılda çok şey kaybolabilir. Bir nesil, bilginin cezalandırıldığı ve cehaletin saadet olduğunu öğrenerek yetişiyor. Bir sonraki nesil cahil olduklarını bile bilmeyecek çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecekler."

S.64 "Ben yürekliliğe dair görüşlerimi değiştirdim, dedi Seferbeyi. Gand'ın hapishanesindeyken. Bana göre bu bir adamın kendi kendine borçlu olduğu bir şeydi; gurur gibi, kendine saygı gibi. Bunu sadece tanrılara borçlu olduğumuzu öğrendim. Onun da bakışları, mumun sabit sarı alevi üzerindeydi." S.90 "Dinsiz diyorlardı bize. Onlardan öğrendiğimiz bir sözdü bu. İlla bir anlam yüklenecekse, neyin kutsal olduğunu bilmeyen kimse anlamına geliyordu. Acaba hiç öyle insan var mıdır? Dinsiz, sizden farklı bir kutsallığın varlığını bilen biridir sadece. Aldlar on yedi yıldır buradaydı ve hala Ansul'un denizi, toprağı ve taşının kutsal olduğunu, hepsinin ilahi bir canlılıkla dolu olduğunu öğrenememişlerdi. Dinsiz olan biri varsa, o da onlardı, biz değildik, diye düşünüyordum."

S.107 "Bu durum, ondan nefret etmemi zorlaştırdı. İnsanın kendisinden daha güçlü birinden nefret etmesinde bir fazilet vardır ama daha zayıf birinden nefret etmek alçakça, rahatsız edici bir şeydi."

S.127 "Zorla ileri doğru bir adım attım, sonra ikinci bir adım, ellerimi yumruk yapmıştım. Kelimeleri yüksek sesle okudum: Kırılanı kırılmış onarır."

S.150 "Bir kılıç cesareti vardır, bir de söz cesareti, söz cesareti daha nadirdir, dedi."

S.193-194 "O zaman duyduğum şeyler ve kullandıkları lisan hakkında bugüne kadar sık sık düşünmüşümdür. İnsanları bir beden, bir yaşam olarak değil de sadece sayı olarak, şekil olarak, zihnin savaş alanında ileri geri oynatılabilecek oyuncaklar olarak görmenin kadınlardan ziyade erkeklere kolay gelip gelmediğini merak etmişimdir. Bu cisimsizleşme onlara zevk veriyor, onları heyecanlandırıyor, sırf eyleme geçmiş olmak için, sayıları ve oyun taşlarını yönlendirmek için herekete geçme özgürlüğü tanıyor. O halde belki de yurt sevgisi, şeref, hürriyet, aslında tanrılar ya da bu oyunda ıstırap çeken, öldüren ve ölen insanlar nazarında kendilerini haklı çıkarmak için bu zevke taktıkları isimlerdir sadece. Yani aşk, şeref, hürriyet gibi sözler gerçek anlamlarından uzaklaşmışlardır. O zaman insanlar bu sözleri anlamsız diye küçümsemeye başlayabilir ve onlara anlamlarını geri vermek için çırpınmak şairlerin vazifesi olur."

S.234 "Denios'un sözleri geldi aklıma ve yüksek sesle söyledim: Her yaprakta bir tanrı vardır; kutsal olanı açık avucunda tutabilirsin."