evliliği yalnızca ibadete yönelik bir birleşme olarak görmek çok sakıncalı. dünya ve ahiret saadeti isteyip tüm kriterlerini ahirete yönelik sıralayan insanlar var. çoğu sosyal medyalarda belli bir kitle var ve dualarının çoğunluğu -teheccüde kalkalım, şu kitabı okuyalım vs.- yönünde oluyor. oysa evlilik başlı başına bir ibadet zaten. evlilik hayatına atılan kişilerin sosyal hayatları çoğunlukla birbirlerinden ibaret olacağı için önceliğiniz her zaman -ben bu kişiyle arkadaş olur muydum- olsun. çünkü arkadaş olamayacağınız biriyle evlenmeniz çok da mantıklı değil. isteklerinizin kilidi de bu noktada açılıyor. eğer eşinizle arkadaş da olabiliyorsanız hayallerinizi gerçekleştirirken de o kadar zorlanmazsınız. kısacası gayemiz ibadet arkadaşı bulmak değil bütünüyle hayat arkadaşı bulmak olmalı. islami yönden mükemmel donatılmış biri mutfakta şarkı söylüyorsunuz diye -çocuk çocuk hareketler yapma- dese ömrünüz boyunca bir daha şarkı söylemeye cesaret edemezsiniz ve kalbinizde de onarılmaz bir yarayla kalırsınız. mevzu gece teheccüde kalktığın kişiyle mutfakta beraber şarkı söyleyebilmek.