#trwanie

I, choć płynie czas, Nie wyrzuć mnie z pamięci swej. Już nie mogę biec I w bezruchu trwam. Nie zostało nic, Puste serce mam.

Lęk powinien być poza nami. Powinien wskakiwać w nas tylko wtedy, gdy jest potrzebny. W innych okolicznościach jesteśmy stworzeni przez naturę i kulturę do spokojnego rozkwitania, ponieważ bardzo trudno jest utrzymać łączność z Boską Istotą, gdy żyjesz w strachu.

Mijam,

“Ja chodzę w kółko, cofam się, bo przeszłość wciąż mnie trzyma. Zupełnie jakby to była awaria, powtarzająca się scena, porysowana, winylowa płyta, jąkanie. ”

Będę ciagle obok,

„Czasami miłość trwa, ale czasami zamiast tego rani.”