#wojna

Far from the Midwest, deep within a European forest, lies an unassuming pond. It was made in an instant, long ago, by a V2 rocket, chain bomb or cluster bomb.

Nature reclaimed it and made it her own. Now, it is a place of peace and beauty.

How many of these types of ponds exist?

"Ten dzień stał się dla mnie symbolem tego,

że przetrwaliśmy cały rok i będziemy żyć

dalej"

W uszach?

Ten rin-tra-la-la-la-

bum-co-za-bum-co-za-ra-ra-ra-

tara-ra-pary-ra-fa-i-kram-

bo-to-mój-bop-i-trąbka-gra

Rin-tra-la-la-la-

Płynie przez myśli dub, od Augustusa Pablo, King Tubby'ego, Lee Perry'ego po Thievery Corporation i brutalne dark steppery. W głowie? Poemat "Szkoła ćwiczeń" i moje z nim zmaganie (16 tys. znaków w planie). Deadline? Koniec lipca. Idę spać - mówię sobie, a potem piszę, skreślam, czytam, słucham, myślę, szukam swojego głosu, zarywam noce, bo choć poprzeczka wysoka, bo w postaci Posłowia w książce spod pióra Bartosza Wójcika, to zdaje się na swoją ponad 20-letnią fascynację Jamajką.

Wyjechałam więc na prowincję, do swoich korzeni, siedzę teraz w swoim pokoju z okresu dorastania (nic się nie zmienił xd, tata zrobił z niego muzeum), i w którym nałogowo słuchałam reggae i piszę, piszę.

Łapcie snippet tylko dla znajomych

Poeta wyraźnie czytając wybrane frazy z jamajskim akcentem, wyszedł poza horyzont dystynkcji języka i zdywersyfikował wspólnotowe trzewia kultury. Metafora najemnego żołnierza, który walczy w pozornie cudzej sprawie (wszak o chwałę, pamięć, czy dobra chodzi w toposie anabazy), radykalnie odziałuje na wyobraźnię. Odpowiednio dobranymi środkami (to wrażenie to również niewątpliwa zasługa tłumacza) Hutchinson na przestrzeni poematu sprzęgnął kreolskie patois z literacką angielszczyzną, zmuszając tym samym czytelnika do refleksji nad archetypem Kalibana:

Chłopiec uwielbiał Britannikę,

jej długo zaparzane liście – echo Vallombrosy,

fałszywe tony tomów pogrzebane w głowie,

albo gdzie indziej, stracone bezpowrotnie.

Czy flaga wzbije się w niebo jak kita latawca