#sehirler

View On WordPress

What is done in love is done well

Hayallerim ile aramda yaklaşık olarak 8000 kilometre var.

Nereye neden gittigimi, sonrasinda neden dondugumu bilemeyecek kadar aklim karisik artik. Yillardir meskenim yollar derdim de o yalanmış. En azindan bir parçam memlekette, bir parçam Ankara'da, bir kac parcam dostlarimda ve hassas bir parcam aşk ile bilinmez diyarlardaymis. Şimdi memlekete aitligim kendini tüketmiş. Bozkıra herkesin yuzume vurdugu gibi beni baglayan bir sey kalmamis. Şimdi kalbim sadece ozlemlere gebe. Sehirler, evler, sokaklar anlik mutluluklar disinda bir sey hissettirmez oldu. Ha o aşk ile bilinmez diyarda olan parçam gozden uzaklasti, artik esamesini goremez oldum. Sisli puslu aksamlarda kaybettim onu, eksigim haliyle. Vel hasil, bir ozgurluk ve ayaklarimin uzerinde durayim telasesine kapilip nasil da yapayalnizlasmisim yeni fark ediyorum. Kimsesizlik, aitsizlik hissi tam olarak bu olsa gerek. Onume çizdiğim yollar, beni tatmin edecegine inandigim bagimsiz hareketler hicbiri kalbimdeki yarimligi, bir yerlere ait olmanin noksanligini dolduramiyor. Cok yorgunum. Neden, nicin sorularina cevap vermeyi biraktigimdan beriyse manasiz hissediyorum bir cok seyi. Ve yine yollardayim. 9 saatin sonunda bozkira ayak basacagim, yine taksi ile ayni guzergahtan evin yolunu tutacagim ve yine bekleyenimin olmadigi evin kapisini acacagim sessoz sedasiz ve yine apartmanin kopegi cilginlar gibi havlayacak bana. Bir kahve suyu koyacagim ve evimi ozlemisim diye ic cekecegim. Yine..