#liham

Ang totoo, sa tuwing sumasapit ang araw na ito, isang bagay lamang ang sa aking isipan ay palagiang tumatakbo—iyon ay ang aking pasasalamat para sa buhay mo.

Ikaw ang nagdudulot sa akin ng hindi mapapantayang kapayapaan at ligaya. Sa tuwing tayo ay magkasama, tila nawawala ang lahat ng alalahanin at pag-aalala. Dahil dito, salamat. Ang iyong walang sawang pagmamahal at pag-aalaga ay ang siyang aking pahinga. Ganoon din sana ang sa iyo ay aking naipadarama.

Hindi sapat ang mga salita upang maipaliwanag kung gaano ko ipinagpapasalamat ang iyong buhay. Tila ba kaya kong harapin ang ano mang pagsubok dahil nalalaman kong nandyan ka upang sa akin ay rumamay.

Nais kong ipaabot sa'yo ang aking dasal na sana'y patuloy kang maging masaya, mahal. Pag-asa ko na ang iyong buhay ay mapuno ng mga biyayang nagbibigay sa iyong puso ng labis na kaligayahan.

Isa pang bagay na aking idinarasal para sa iyo ay ang iyong patuloy na pananagumpay. Pakatandaan mong lagi akong nakasuporta sa pag-abot mo sa lahat ng iyong mga pangarap at mithiin sa buhay.

Mahal kita nang lubos at wala nang hihigit pang kagalakan para sa akin kundi ang makita kang maligaya at nananagumpay.

Isang pag ibig na sa'yo galing

Kalabisan nga ata ang aking nais

Dahil ang isang ikaw ay kay hirap abutin

Sino ba naman ako para iyong mapansin

Iyong makita ang halaga kahit saglit

Paano pa kaya akong ako'y mahalin

9 months. Alam kong alam mo na mahal kita. Mahal na mahal. Hindi ko gustong ako ang unang bumitaw sa kung ano mayroon tayo. Iniisip ko palang na mawala ka, naiiyak na ko. Bakit? Siguro dahil mahal kita? Siguro dahil gusto kong pang hawakan ang kung ano meron tayo noon? Siguro dahil ayaw kong itapon ng ganun na lang ang 9 months.

9 months. Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang mapagod. Kung bakit kahit na nagawa mo na akong lokohin at lahat, mahal parin kita at magagawa ko paring patawarin ka kung hihingi ka ng tawad. Pero, hindi. Hindi mo yata alam ang salitang yun. Pero andito parin ako, minamahal ka.

Sabi ng mga kaibigan ko, I deserve better. Totoo yan, I deserve better. Pero pag nagmahal kasi ako – tunay at totoo. Kaya kahit ginagago mo na ko, mahal parin kita.

Naniniwala ako na pag nagmahal ka ng tao ay di ka dapat basta-basta na lang susuko, pero siguro kung palaging ganito, and pagmamahal ko ay kusa na rin lang din na maglalaho. Gusto kong maniwala sa mga binitiwan mong mga salita at pangako, pero hindi ko alam kung hanggang saan ko makakaya na ganito tayo.

Nag aantay akong mag send ka ng message. Nag aantay ako ng tawag mo. Nag aantay ako na kamustahin mo ko. Nag aantay ako sayo. Palagi. Pero bakit kailangang araw o linggo ang lumipas bago mo ko i-contact. May halaga pa ba ko sayo?

Ang dami kong tanong. Ang dami kong gustong malaman. Pero natatakot ako. Natatakot akong malaman ang mga sagot dahil alam kong masasaktan lamang ako. Siguro maigi na ang ganito, pero kung tunay ang pagmamahal, hindi ba dapat ay honest ka…

Sa ngayon hahayaan na muna kita, hiniling ko sayo na i-block mo ko para mas Madali sakin and mag move-on at makalimot ng hindi ako paulit-ulit na nasasaktan. Yun nalang sana, kahit yun nalang sana ang pwede mong magawa sakin. Pero hanggang sa huli, selfish ka. Ako parin and magpapaubaya.

Ula-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-han~ Sinong 'di mapapasayaw sa ulan? kung kasalo ka sa iisang payong, bahala na kung maambunan

hindi ako nakisilong dahil ayaw mabasa nais lang makalapit ng 'di nahahalata upang masilayan ka ng palihim laging tinataon na walang nakatingin

Sinisilip ang mga tala sa likod ng antepara pasensya kung ikaw ma'y nailang mabuti na lang at panahon ay nakisama may dahilan para ika'y tabihan

hinihiling na ang ulan ay magtagal at sana'y malayo pa'ng patutunguhan handa naman akong magpagal kahit hindi mo pa napupusuan

pero 'di na dapat pang mangamba dahil wala naman akong balak manligaw walang dapat na ipag-alala 'pagkat pagitan natin ay malinaw

Mahal Kong ブレーズ,

Dito ko na lamang isusulat ang mga salitang nais na sabihin sa iyo matagal na panahon na. Marahil ako ay naduduwag na sabihin sa iyo ang aking nadarama, marahil dahil takot akong tanggapin ang katotohanang baka hindi na ako o baka ay di naman talaga naging ako.

Patawad, marahil nga ay sarili ko lang ang iniisip ko, sa hindi pag intindi at hindi pag subok na ikaw ay ipaglaban. Mula sa bawat butil ng luhang nasayang ng dahil sa akin. Kung darating man ang araw na matatanggap mo ang liham na ito, asahan mong hindi na ako magpapakaduwag, hindi na ako magiging isang dating lalaki na iyong nakilala, isang duwag at walang pakiramdam. papatunayan ko saiyo Ang aking sarili, upang maging isang karapatdapat para sa iyong puso. ipaparamdam ko sa iyo ang mga pantasyang minsan mo ng nabasa sa wattpad o napanood sa mga teleserye. Ipaparamdam ko sa iyo na ikaw lang, mahal ko. dahil simula sa mga araw na ito magpapaka totoo na ako sa aking nararamdaman.

dahil sigurado ako na kailangan.

Sa pagkakataong ito alam kong kailangan kong humakbang nang pasulong. At sana sa pagdating ng tamang panahon na aking inaantay, ay Wala ka sa piling ng iba, MAHAL KO.

Isang gabing wala ka, gabing inisip kong sana hindi ka nakilala.

Sa dami nga naman ng tao sa mundo, makakasalubong ko ang isang katulad mo.

Hindi nagdalawang isip, tumitig sa aking mga mata.

Ang paghinto ng oras, sabay pintig ng puso ko.

Ngayong gabi ako'y nag iisa, may bago ka na ngang nakilala.

Bakit nga ba binigay ang puso kung wawasakin lamang ito?

Maingay ang paligid, ngunit ramdam ko pa rin ang katahimikan mula nang lumisan ka.

At sa mga sandaling ito, tama ngang libo libo ang mga tao sa mundo... siguro nga'y nakilala kita para sa huli ay iwanan mo.

Nagpasalamat ka pa rin dahil ibinigay ko ang kalayaan na hiniling mo,

Kahit inisip kong mali ang narinig ko, kitang kita ko naman sa mga mata mo.

Ang mga salita walang lambing, alam kong hindi ka na sa akin,

Sabay patak ng luha ko nang aking sabihin, "Alam ko na kahit hindi mo pa aminin."

Your laugh is surely distant

Your whisper are clearly loud

and your warmth is turning cold.

Missing our auld lang syne

but never deemed that you will

break me dreadly in silence

to grant you no indectment.

I thought missing you was like

a wistful of love, but then

it is now clear that you and

I are promptly divided.

Not grasping the fact, I lost

all the memories we have-

for I missing you was me

losing the shot of my life.

I miss to say I love you

I miss to say I need you

I miss to say don't leave me.

and I was then left by you

Squander the person i want

Oblivious that i am

Missing you without a heed