#ingerencja

Żyjemy w czasach, kiedy kwiaty usiłują rozwijać się na kwiatach, zamiast rosnąć na ożywczym deszczu i czarnej glebie.

Nie dość mieć talent: trzeba mieć także wasze na niego pozwolenie, nieprawdaż, przyjaciele moi?

W swoich rozważaniach zagłębiał się coraz bardziej w labirynt świata dwójmyśli. Wiedzieć i nie wiedzieć; mieć poczucie absolutnej prawdomówności, a jednocześnie wygłaszać umiejętnie skonstruowane kłamstwa; wyznawać dwa zupełnie sprzeczne poglądy na dany temat i mimo świadomości, że się wzajemnie wykluczają, wierzyć w oba; używać logiki przeciwko logice; odrzucać moralność i zarazem rościć sobie do niej prawo; wierzyć, że demokracja jest niemożliwa oraz że Partia stoi na jej straży; zapomnieć wszystko, czego nie należy wiedzieć, po czym przypominać sobie, kiedy się staje potrzebne, a następnie znów szybko wymazywać z pamięci (...) To była największa sztuka: świadomie wprowadzać się w stan nieświadomości, po czym stawać się nieświadomym dopiero co dokonywanego aktu autosugestii.

Połączenie (...) Nowego Testamentu, stanowiącego pod każdym względem rodzaj rokoka smaku, ze Starym Testamentem w jedną całość, w biblię, w księgę samą w sobie: jest zapewne największym zuchwalstwem i grzechem przeciw duchowi, jaki Europa literacka ma na sumieniu.

Za pomocą insynuacji, przekręceń i jednostronnego ujmowania spraw można wszystko na świecie poniżyć i uczynić przedmiotem ataków.

Czy to geniusz, czy głupiec, nikt nie może zamknąć się we własnym świecie. Ani pod ziemią, ani otoczywszy się wysokim murem. Zawsze komuś uda się wedrzeć do środka.

Jakże można oczekiwać, że ptaki będą śpiewały, gdy wycięto ich gaje?