#konformizm

Bardzo dziwne (…), że pan mimo swoich dwudziestu pięciu lat widział już dość dużo śmierci, nędzy i ludzkiego idiotyzmu – a jednak zdaje się, że pan się niczego nie nauczył poza stawianiem najbardziej kretyńskich pytań, jakie można sobie wyobrazić. Ale taki jest zapewne bieg świata – kiedy wreszcie się czegoś naprawdę nauczymy, jesteśmy za starzy, by z tego korzystać – i tak to idzie dalej, fala po fali, pokolenie po pokoleniu. Żadne nie uczy się najdrobniejszych rzeczy od poprzedniego.

To nie była tylko ich wina, pomyślał; żyli w strasznym świecie, świecie rywalizacji i walki, próżności i agresji; nie dane im było żyć w harmonijnym świecie; ale nie uczynili nic, żeby zmienić świat, nie uczynili nic, żeby to naprawić.

Prawdopodobnie najważniejszym prawem człowieka – oprócz prawa do życia – jest prawo do interpretacji znaczenia i natury rzeczywistości (...) Niestety wielu ludzi bez zastanowienia z niego rezygnuje, prawdopodobnie dlatego, że wywołuje ono w nich ... strach przed wolnością.

Nie dość mieć talent: trzeba mieć także wasze na niego pozwolenie, nieprawdaż, przyjaciele moi?

Jeżeli człowiek codziennie spędza większość czasu, spacerując po lasach, albowiem je kocha, to grozi mu niebezpieczeństwo, że uznają go za próżniaka. Lecz jeżeli cały dzień jako spekulant wycina te lasy i przedwcześnie ogołaca ziemię, wtedy uchodzi za pracowitego i przedsiębiorczego obywatela.

Są na tym świecie sytuacje, kiedy nie wystarczy nie robić czegoś niesłusznego.

Zawsze pozwalam wodzić się na pokuszenie temu, co mnie do siebie nie dopuszcza. Niewiarygodnym opowieściom. Kobietom. Problemom logicznym. Ludzkim zachowaniom. (...) Wszystkiemu temu, czego nie rozumiem. Jestem człowiekiem o ograniczonym intelekcie, za to o nieograniczonej ciekawości. To, niestety, frustrująca kombinacja.