#herschreven

Iemand zou boeken over je willen schrijven en toch ren je achter iemand aan die jou zelfs geen antwoord op je berichtjes stuurt.

Je moet je leven door een roze bril gaan bekijken. Je moet geloven dat naar je werk pendelen in de ochtend leuk is, dat elke kop koffie de beste is die je ooit hebt gehad, dat zelfs de kleinste en meest doodgewone dingen spannend en nieuw zijn. Je moet wel, omdat je dan pas écht begint te leven. Dat is wanneer je elke dag zal uitkijken naar morgen.

Ik wil gewoon verhuizen naar het buitenland, naar een stad waar de zon altijd schijnt en er samenwonen met de liefde van mijn leven en elke ochtend samen ontbijt kunnen maken. Ergens waar we kunnen ronddansen op onze favoriete liedjes in ons klein en brak appartement. We zoenen alsof we ervan kunnen leven en elke dag vallen we meer en meer voor elkaar.

Toen ik opgroeide dacht ik altijd dat echte liefde af en toe een boeket rode rozen krijgen was, gaan uit eten op zaterdagavonden, kleine doosjes met binnenin dure dingen krijgen en altijd weten wat te zeggen. Ik dacht dat echte liefde kussen in de regen was met van die belachelijke dramatische muziek, dat het verklaringen van diep uit het hart waren en een perfect liefdesverhaal. Nu dat ik ouder ben, besef ik dat het nooit zo zou kunnen zijn. Want echte liefde dat zijn lelijke foto’s van elkaar en op wc zitten terwijl je die ander belt. Echte liefde is zoenen geven om zes uur ’s morgens ondanks die ochtendadem en in de auto zingen tot uw stem het niet meer houdt omdat ge goed gezind zijt. Het zijn al de verkeerde dingen zeggen, op al de verkeerde momenten. Het is sarcasme en pure eerlijkheid, zelfs wanneer het zeer doet. Het is nog knuffelen in bed ook al komt ge om middernacht thuis van een lange dag. Het is zonder make-up of geborsteld haar samen kunnen opstaan. Het zijn tranen van het lachen, tranen van verdriet en het is verre van eender sprookje dat je kent. Het is een nooit eindigende toevoer van gespreksonderwerpen en het is comfortabel zijn bij een stilte. Echte liefde is de Titanic kijken ook al zwoer je dat je het nooit zou doen. Het is boos worden om kleine dingen. Het is “ge zijt een idioot,” en “ge zijt een ambetanterik” en weten dat je zo gelukkig mag zijn om die persoon toch elke dag te horen. Het zijn uw gevoelens om vier uur ’s nachts eruit laten vloeien, terwijl je eigenlijk zou moeten slapen. Het is het vreselijkste verhaal dat je je kan bedenken, maar godzijdank dat het allemaal zo is gelopen. Het is dat ene liedje op de radio horen dat je altijd doet glimlachen omdat de ander daar zo onnozel op danst. Echte liefde is de magie nooit verliezen. Echte liefde is niet weggaan wanneer de dingen moeilijk worden. En al bij al, vind ik mijn definitie die ik er zelf van heb gemaakt toch beter.

Mijn favoriete gevoel is wanneer iemand iets doet en uw gedachten op dat exacte moment zijn: ik hou van u. Het kan iets klein, stom of iets heel typisch voor ze zijn, maar ze doen het en op dat moment heeft uw brein iets van: ja, dít is waarom ik dat mens graag zie.