#hayatfelsefesi

Kendini hafif bırakmalısın. Öyle bir hayat yaşa ki, gittiğin zaman arkanda ne bir keşkeler yığını ne de ağırlığından kurtulmaya çalıştığın zincirler kalsın. Geride bırakacakların, yalnızca sevdiklerinin kalbindeki sıcak bir iz, bir tebessüm olmalı. Çünkü hayat, taşıdıkların kadar ağırdır; vedalaştıkların kadar özgür.

Yollar seni çağırırsa eğer, arkana dönüp baktığında ne elinde kırık bir zaman, ne de kalbinde yarım kalan bir hüzün olsun. Her şeyi dolu dolu yaşa; ama hiçbir şeyi öylesine sahiplenme ki, ayrılık bir kayıp gibi değil, bir yeniden doğuş gibi hissettirsin.

Yaşam, bir nehir gibi: Sadece akar, yolunda engel olan taşları alıp götürür. Sen, o nehrin akışı gibi ol. Geçip git, ama izlerin sonsuzlukla birleşsin.

Hayat, bazen bir yapbozun eksik parçası gibi gelir. Hiçbir zaman tamamlanmaz ve her parça ayrı bir hikaye anlatır. Felsefem şu: Her eksik parça, içsel bir tamamlanma fırsatıdır. Kusurları kabullenmeden, derin bir anlam bulamayız. Kusurlarımız ve eksiklerimiz, bizi kendimiz yapan temel taşlardır. Gerçek huzur, bu eksikliklerle barışmakta yatar. Bütün olma arayışı içinde kaybolmak yerine, var olan her anı tam olarak yaşamak benim tercihim. Çünkü zaman, geriye dönüşü olmayan bir yoldur ve en kıymetli sermayemizdir.

Her adım, kendi kaderini yazar ve her nefes, yeni bir yolculuğun kapısını açar. Acele etmeden, zamanın akışına teslim olmalı ve hayatın sunduğu tüm deneyimleri kucaklamalıyız. Hayat, asla mükemmel değildir; fakat bu, onun en güzel yanıdır.