Rızasını Kaybetmeden Yaşamak
Allah’ın rızasını kaybetmeden yaşamaya çalışan her insan bilir ki bu yol, çiçeklerle değil dikenlerle bezenmiştir. Bu yol, bazen sessiz gecelerde sabırla dua etmeyi, bazen gözyaşlarıyla secdeye kapanmayı, bazen de kimsenin anlamadığı bir mücadeleyi sürdürmeyi gerektirir. Çünkü Allah’a yakın olmak, dünyadan biraz uzaklaşmayı; kalbi temiz tutmak ise nefsi terbiye etmeyi ister.
İnsan bazen öyle anlar yaşar ki, sanki tüm kapılar kapanmış, tüm yollar kararmış gibidir. Dualar göğe yükselir ama cevap hemen gelmez. İşte o anlarda imtihan başlar… Çünkü Allah kulunu terbiye ederken sabrını ölçer, sevgisini sınar, teslimiyetini tartar. Bu yüzden her zorluk aslında bir rahmetin habercisidir; her gözyaşı, kalbi arındıran bir damladır.
Allah’ın rızasını kazanmak için çabalayan kişi bilir ki, herkesin alkışladığı yolda yürümek kolaydır ama Rabb’in razı olacağı yolda yürümek cesaret ister. Çünkü o yol bazen yalnızlıktır, bazen haksızlığa sessiz kalmamaktır, bazen de nefsine “dur” demektir. İnsan o yolda kaybettiklerini saymaz; çünkü bilir ki Allah için verilen hiçbir şey gerçekten kayıp değildir.
Rabb’in hoşnutluğunu arayan bir kalp, dünyaya ait her şeyi bir gün bırakacağını bilir. O yüzden makam, para, övgü, çıkar… bunların hepsi gözünde küçülür. Çünkü o kalp, bir tek Allah’ın “Kulum” demesini ister. O hitabı duymak, her türlü acıya, her türlü sınava değer.
Sabredenler bilir; zorluk bitince kolaylık gelir. Gecenin en karanlık anı, sabahın en yakın olduğu andır. Bu yüzden inanan insan pes etmez, umudunu yitirmez, şükürden vazgeçmez. Her nefeste “Rabbim, razı olduğun bir kul olayım” der. Çünkü bilir ki dünya geçici, sınav kalıcıdır; ama Allah’ın rızası ebedidir.
Ve sonunda, bir gün dönüp geçmişine baktığında, yaşadığı her imtihanın aslında onu Allah’a biraz daha yaklaştırdığını fark eder. Zorlukların ortasında büyüyen sabır, acıların ardından gelen teslimiyet, kalbine yerleşen huzur… İşte bunların hepsi Rabb’inin lütfudur.
Allah’ın rızasını kaybetmeden yaşamak, dünyanın en büyük başarısıdır. Çünkü o rızaya eren, hem dünyada huzur bulur hem de ahirette ebedî saadete kavuşur. Harama bulaşan, helali gönül rahatlığıyla isteyemez. Çünkü haram, kalbi karartan, vicdanı susturan bir perdedir. O perde bir kez kalbin üstüne inerse, nur oradan geçemez. Helal ise saf, berrak ve bereketlidir. Az da olsa insanın içine huzur verir. Çünkü bilirsin ki o lokmada kul hakkı yok, haramın gölgesi yoktur.
Rabb’in rızasını arayan insan bilir: Helal gecikir ama gelir. Haram çabuk gelir ama huzuru götürür. Sabırla beklemek, Allah’a güvenmek, helali istemekten hiç vazgeçmemek — işte imanın en güzel meyvelerindendir. Rızık Allah’tandır; insan sadece vesilesidir. Sen temiz kal, niyetini koru, kul hakkına el uzatma, kimsenin gönlünü kırma… Gerisini Rabbin’e bırak. Çünkü ben inanıyorum ki Allah yarı yolda bırakmaz temiz, masum insanları.
Belki yolu uzatır, belki seni sabırla sınar, ama sonunda öyle bir kapı açar ki, “İyi ki dayanmışım” dersin.
Bazen gecikmeler seni cezalandırmak için değildir; hazırlanman içindir. Bazen zorluklar, Rabb’ine daha çok yaklaşman içindir. Her şeyin ardında bir hikmet, her imtihanın sonunda bir rahmet vardır. Yeter ki sen helal dairesinde kal, niyetini bozma, sabırla yürü.
Ve bir gün, tüm yaşadıklarına baktığında anlayacaksın ki:
Zorluklar seni yormadı, seni olgunlaştırdı. Kaybettiklerin seni eksiltmedi, seni arındırdı.
Çünkü Rabb’in seni hiç bırakmadı..
