#emocjonalnie

Patrzę na te wszystkie posty i serce mi się kraje. Czytam, oglądam. Reaguję, nie tylko reblogiem, komentarzem czy serduszkiem. Reaguję emocjonalnie. Za każdym nickiem, za każdym avatarem są ludzie. Ludzie, którzy przeszli swoje, a to jeszcze nie koniec. Cierpiący na bezsenność, bezmiłość, bezradość. Wy, którzy to czytacie. Tak, właśnie wy– jesteście silni. Nie macie nawet pojęcia jak bardzo. Każde z Was przeżyło coś, co nie powinno nigdy się wydarzyć, a jednak tu jesteście. Kaleczycie swoje ciała– serca, wątroby, płuca po to, by przeżyć, przetrwać, przeczekać. Przeraża mnie, że jest nas tak dużo. To pokazuje, ile tak naprawdę jest zła na tym świecie. Pamiętajcie tylko o jednym. Każde z Was ma swojego anioła stróża i nie chodzi mi tu o kwestię wiary. Gdzieś tam, późną nocą, jest człowiek, któremu na myśl przychodzisz właśnie Ty! Nim zaśnie, myśli, co u Was i być może jest tak, że go odpychacie, nie wiedząc, że ma dobre zamiary. Może tego nie zauważacie, bo spotkało Was już tyle złego, że pewnie większość przestała wierzyć w dobro. Nie poddawajcie się. Kto zmieni ten świat, jeśli nie My? Świat potrzebuje wrażliwców, ludzi z historią, potrzebujących miłości, ciepła i bliskości.

do parku, nad rzekę,

nawet na koniec świata.

Z tobą pójdę zawsze, gdzie zechcesz.

Złap moją rękę

i trzymaj

nawet przy końcu świata.