#edipcansever

Kimse, tanıdığın gibi kalmıyor.

Bir gün bakıyorsun sıcacık,

bir gün bakıyorsun buz gibi.

Anlıyorsun ki

insanın da mevsimleri var…

değişiyor, dönüşüyor.

Çünkü insan,

elde etmek için çabalar;

elde edince de

kıymetini unutur.

Gerçek değerini ise

ancak kaybedince anlar.

Ama gidince…

ama bitince…

ama iş işten geçince…

O yüzden;

selam olsun tuttuğu eli

bir ömür bırakmayana,

o elin demlediği çayda

huzur bulana…

Madem bir yerimiz var bu dünyada,

her şey insanca olmalı:

Sevmek de,

yaşamak da,

ölmek de…

~

Ve sanki kendimi tekrarlıyorum durmadan

İşte bir sarmaşığın son yaprağı gibi

Güneşe, öyle birden ki güneşe

Bir erkek, bir dişi olduğum zaman.

Demek ilk olarak kendimi tekrarlıyorum Nokta

Kim bilir, belki de ben

Bu türlü düşünmenin ilk karşılığı

Kendi yaşamamda”

Sanırım hiçbir şeyin öyle pek tamamlanmadığı

Bir çağda yaşıyordum.

Ve bütün eksik kalmaların

Sessiz ve ünü olmayan bir tanığıydım ben.