Düşlere uyan .Çünkü düş,gerçekleşmek ister.

Türk edebiyatına yön vermiş üç büyük şairin, en güzel şiirlerini kendisine adadığı kadın..

O, kendine nesnel bakmayı bildiği gibi, kendi için yazılan şiirlere de nesnel bakabilmiş, asla dizelere kendini kaptırıp kibre ve gurura kapılmamış sıradışı bir kadın.. iyi bir öykücü, İkinci Yeni Şiiri’nin tek dize yazmadan içinden geçmiş, olmazsa olmaz bir ismi Tomris Uyar..

Dost kaldığı, aşık olduğu, evlendiği şairlerin onu her an ellerinden kaçıracakmış gibi bir kaygıyla sevmeleri boşuna değildi elbet.. O, sahip olunamayan kadınlardandı..!

“Mum ışığında yazmaya çalışıyorum.. Ne mi, neyi mi? Bir şey, herhangi bir şey.. Yazarak ısınmak, yazarak direnmek olsun da..”

Her gün önüme süslenerek çıkan sistemin düşmanıyım

Bir çocuk ölünce anne oluyorum

Bir anne ölünce yetim

Siz daha çok büyümek isterken

Ben iyice küçülüyorum

Yaşımdaki rakamlar değişiyor

Bide saç rengim

İlki zamana karışır; ikincisi zamana dönüşür. Çünkü sevgi, yalnızca bir başkasına yönelmiş duygu değildir. Kişi, sevdiğinin içinde kendine ait bir dünya kurar; sesini, çocukluğunu, geleceğini oraya bırakır. Dünya yıkıldığında geriye bir ayrılık kalmaz. İçinde yaşamaya alıştığın yer çöker.

“Beni öldürdü” cümlesi, ölümü anlatmaz. Bir anlam evreninin sessizce çöküşünü anlatır.

"Yalnız insanların çoğu evlerine girdiler. Biten bir pazarın ağızlarında bıraktığı tatla, daha şimdiden bir sonraki pazarı düşünüyorlar. Benim içinse ne pazar var ne de pazartesi… Karanlıklar içinde birbirini iteleyen günler ve birde bunun gibi şimşekler var. Değişen hiçbir şey yok, ama yine de her şey başka bir biçimde varolup gidiyor. Anlatamam, yazamam. Bulantıya benziyor.”

F. W. Nietzsche / Böyle Buyurdu Zerdüşt

“Onların en büyük kaygısı, günah işlememek değil, işlediğini belli etmemektir.”

William Shakespeare