#edip cansever

İyi ki doğdun Edip Cansever!

"doğanın bana verdiği bu ödülden

çıldırıp yitmemek için

iki insan gibi kaldım

birbiriyle konuşan iki insan"

neye benziyor sokaklarımız, evlerimiz/ şehirlerimiz, ki ona benzesin çocuklar?/ sırtını dönmüş de güne bir efkâr/ cigarasıyla birlikte yorgun tütüyorlar

cansever türk şiirinin başına gelmiş en iyi birkaç şairden biridir

gördün mü bak/ dağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlar/ ve dağılmış pazar yerlerine memleket

edip cansever

insan yaşadığı yere benzer o yerin suyuna, o yerin toprağına benzer suyunda yüzen balığa, toprağını iten fidana benzer gözlerinden süzülen yaşa, alnındaki ter damlasına benzer

bir şehrin gürültüsü siner sesine bir köyün sessizliği çöker omuzlarına deniz kenarında yaşayanın tuzu eksik olmaz dilinden dağ başındakinin rüzgarı hiç dinmez nefesinden

biz de öyle değil miyiz? bıraktığımız her iz, bastığımız her yol içimizde biriken tortu, ruhumuza yapışan çamur yaşadığımız yerin ta kendisiyiz aslında

kaçsak da uzağa, gitsek de başka diyarlara o suyun tadı damağımızda, o toprağın kokusu burnumuzda nerede olursak olalım yaşadığımız yer, biz olmaya devam eder

ve belki de bu yüzden kendimizi bulmak için bazen geri dönmek gerekir o ilk suya, o ilk toprağa kendi kökümüze, kendi özümüze

"bana bütün bilmediklerimi anlat. göğü, denizi, kendin kurduğun mitolojik dünyayı, tedirginliğini, coşkunu, hayatını, her şeyi anlat.