#afkomst

bron beeld: fieradelleparole.it Een gelukkig getrouwde man en vader worstelt met zijn verleden en zijn afkomst. Schrijver, radiomaker en vertaler Marco Drago (1967) beschreef dat in het korte verhaal Papa (1998). Het onrustbarende besef dat me in mijn slaap bestookt (en waarvan ik het gevoel heb dat ik er ook in wakkere toestand volledig van doordrongen ben) lijkt geen speciale invloed uit te…

Ik ben ook een kaaskop

De kaaskoppen, oftewel 62 Nederlanders met verschillende achtergronden en verschillende kijk op Nederland. Nederland dat lang niet altijd zo open en tolerant is als het zich voordoet. Maar ligt de schuld alleen aan de kant van de autochtone (of zoals het vaak in het boek gezegd word, de blonde met blauwe ogen) Nederlanders? Volgens mij niet. Volgens mijn eigen (allochtone en dan wel blonde, maar…

Sinds mijn puberteit ben ik regelmatig bezig met het stellen van levensvragen. Eerst had ik een pessimistische houding tegenover deze vragen. Het leven heeft geen betekenis, we worden geboren en we gaan dood. Punt. Later ben ik meer gaan genieten van de dingen die ik leuk vond, zoals schrijven en collages maken in mijn notitieboekjes.

In mijn propedeuse, op St. Joost School of Art & Design, kwam ik in aanraking met allerlei nieuwe visies. Ik had veel bewondering voor andermans perspectieven en werk, maar kon mijn eigen draai eigenlijk niet vinden. Veel dingen vind ik interessant, maar hoort het dan bij mij?

Zo besloot ik om meer vanuit mijn perspectief naar de wereld te kijken: wat zijn mijn ervaringen? Begrippen, zoals familie, identiteit, afkomst en geschiedenis, kwamen boven water. Eindelijk had ik het gevoel ergens grip op te hebben.

Toch bleek dat gevoel af te zwakken in het tweede jaar. Ik had een poging gedaan om me verbonden te voelen met mijn roots, maar ik kon me er niet mee identificeren. Er is veel ongelijkheid in de wereld en dat zorgt er denk ik voor dat we gaan verlangen naar iets om ons aan vast te houden. Veel mensen erkennen dat ze ongelijkheid of onrecht hebben gekend, maar we kunnen ons daar gauw mee identificeren. In een slachtofferrol belanden gebeurt dan ook wel eens. Ik zie het om me heen gebeuren en dat wens ik niet voor mezelf. Dit is natuurlijk mijn perspectief op de wereld om me heen. Ieder zijn eigen pad.

1587 P.F. Thomése – Vaderliefde

Het is een mooi boek, die nieuwe Thomése, maar ik zou het nooit gekocht hebben. Niet omdat ik geen hoge verwachtingen had – ik heb De Onderwaterzwemmer met veel plezier gelezen en ook Schaduwkind staat al jaren op mijn lijstje. Hij heeft nog veel meer geschreven, onder andere de roemruchte roman J.Kessels – the novel, maar ik ben er allemaal nog niet aan toegekomen.

Ik heb die Vaderliefde laten…