Hiç Kimse

İnsan bazen sadece birisinin yanında olmasını ister. Konuşsun, sussun, gülsün, ağlasın ama neden diye sormasın. Çünkü anlatılacak olsa zaten anlatılırdı zaten konuşulurdu.

İnsanların kendileri için düşündüğü her şeyden sonra başka insanların moralini bozmaları kendilerine iyi gelmeyen şeyleri başkalarına dayatmaları çok kötü bir şey.

En zor olanı da yaşamak ama hiç bir şey yapamamak değil midir?

İnsanlar anlaşılması zor varlıklardır. Ben mutsuzsam herkes mutsuz olmalı diye düşünür etrafındakileri kırıp dökerler. Karşısındakinin yapabileceği bir şey var mı yok mu diye sorgulamaz, eğer kendileri stres atmak istiyorlarsa karşısındakine saldırırlar. En kötüsü de bunu öyle bir yaparlar ki karşısındaki kişi kendini suçlu hisseder. Manipüle etmekte üstüne yoktur insanların. Karşısındaki eğer cevap verebiliyorsa da duygusal olarak suçlarlar.

Şu sıralar zaten kendimden geçtim yaptığım hiçbir şeyin tadı yok, yaşadığım hayatın bir güzelliği yok. Sadece yaşıyorum sadece nefes alıyorum sadece günü kapatıyorum. Şimdi nasıl olacak bilmiyorum yarın nasıl olur bilmiyorum yarını bırak 5 dakika sonrasını bilmiyorum. Ben korkuyorum yanlış yapmaktan, hata yapmaktan ,başaramamaktan, becerememekten insanların alay konusu olmaktan Ben bugünlerde kendimden nefret ediyor, kendime katlamıyorum. Ben bugünlerde hiçbir şeyden zevk almıyorum. Ben bugünlerde her şey bitsin istiyorum, ben bugünlerde her şey yeniden başlasın istiyorum. Yepyeni bir başlangıç, yepyeni bir hayat, yepyeni insanlar, yepyeni bir Dünya ben başka biri olmak istiyorum.

Gözlerini kapat, biraz geriye bak. Etrafındakilerin senin için yaptıklarına, senin onlar için yaptıklarına. Gözlerini aç, etrafına bak. Yaşadığın hayata bak birde bu hayatı sana yaşatanlara.

Kimisi evleniyor, kimisinin çocuğu oluyor, kimisi kariyerinde başarılı kimisi de ne yapacağını bilmiyor. Herkesin kendi meşgalesi bir şekilde hayatında yoluna koyduğu şeyler var. Ama bazıları var ki bir tarafı yoluna koysa öteki taraf bozuluyor. Yaptığı bütün işler bir şekilde ters gidiyor. Ters gittikçe insan bunalıyor ne yapacağını bilemiyor. İşte o zaman sadece kendisinde bir sorun olduğunu düşünüyor. Bunu düzeltmek istiyor ama düzeltemiyor öylece kalıveriyor.

Burası bir mabet. Gizli saklı, bilinmeyen olabildiğince gizli tutulan bir mağara. Kendine saklamak istediğin ama aynı zamanda da bağıra çağıra anlatmak istediklerinin yeri burası. Kendini sakladığın ama herkese de açtığın yer. Saklandığın kadar ortada olduğun bir yer burası. Belki en yakının en uzak olduğu, en uzak olanının en yakın olduğu bir yer.

Işığı hiç sönmeyen güneş bile batarken her gün sen kimsin batmayacaksın. Ama unutma güneş her sabah yeniden doğar yeniden kaldığı yerden aydınlatmaya devam eder karanlığı. Sen de kalk battığın yerden çık, düştüğün yerden kalk, kendini toparla ve dün kaldığın yerden devam et.

Zor olan kendini sevmek değil midir zaten? Kendinden nefret etmek o kadar kolaydır ki her insan bir an bile olsa kendinden nefret etmiştir. Kendinden nefret etmek öyle birşeydir ki hem nefret edersin kendinden hem de güvenmezsin kendine. Bu hayatta her insanın kendine güvenmesi gerekir fakat bunu asla başaramayanlar, sürekli başarması engellenenler vardır.