...

İnancım da bitti, umutlarım da. Söylesene anne. Umudu olmayan insan yaşayabilir mi?

"Bazen insan en çok da sustuğu yerde kaybeder."

Büyüyünce geçer dedikleri şey aslında mutlulukmuş.

Bazen hissettiğim duygunun adı bile yok sadece ağırlığı var.

"Bir şeyler hissediyorum ama ne olduğunu bilmiyorum. Bir yerden kaçıyorum ama nereye olduğu belli değil öylece uzaklaşıyorum."

sevda büyüsü gibisin sen firuze.

"Sabret, sonu aynı değil. Söylüyorum."

"Beni benden öğren, herkese aynı değilim."

"Sessizliğim büyüyor Füsun… Söylemediklerim, söylediklerimden daha kalabalık artık."

"Sar bu şehri, en başından yak."

"Kafamın içi cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor, anlıyor musun?"

"Zaman her şeyi iyileştirir derler; oysa zaman sadece yokluğuna alışmayı öğretiyor Füsun."

"Rastgele sokakların birinde, yüreği parça parça dağılan o çocuğum. Bazen çok yalnız, bazen de kafamdaki seslerle oldukça kalabalığım."

"Var olmak istediğim her yerin kimsesiyim."

"Herkes biraz yabancı, herkes biraz uzak."

"Bize kalan sadece bu sessiz anlar..."