Mój pamiętnik

niestety trend mnie pochłonął i spróbowałam matchy. nie wiem gdzie ludziom to smakuje trawą, to smkauje jak algi lub jak jakieś sushi XDD

Życie mi nie wyszło, mogę zacząć od nowa?

I znowu to samo kolejny nowy lekarz i nowa pszychodnia. Zmieniam ich wszystkich za każdym razem gdy pojawią się wyniki, nikt nie wie jak mi pomóc lub leczyć. Naprawdę już nie wytrzymuję niech mnie już poprstu wyślą do szpitala, będzie z głowy.

Życzę wam wszystkim szczęśliwego nowego roku aby był on jednym z leprzych. Trzymam za was wszystkich kciuki abyście pokolali wszystko aby spełnić swoje marzenia i dotrzeć do ustalonego celu. Uwierzcie w siebie i pokochajcie a wszystko wam się uda, i jeszcze raz abyście cały ten rok i następne mieli uśmiech na twarzy a jedyne łzy jakie uronicie były spowodowane szczęściem.🥂

Mam dość, niby się uśmiecham i wszystko okej ale jakoś z tyłu głowy czuje jak bym miała zaraz, nie wiem.. Rozpłakać się? Krzyczeć? Nie da się tego wyjaśnić. Ale wiem że coś jest nie tak...

Znacie może jakieś server na dsc z motylkami? Bo właśnie jedyny na którym byłam się wyruszył i za niedługo się zamknie. Za jakiekolwiek linki będę wdzięczna.

Niby trzymam się mojego postu już od 2 miesięcy ale gdy nachodzi moment okienka nie umiem nie myśleć o jedzeniu. Próbuję z całych sił nie jeść aż tak dużo w tym czasie ale mi nie wychodzi, przez co gdy patrzę na wagę i żadna cyfra się nie zmienia chce to zakończyć. Lecz ciągnę to dalej chce dobić tych 3 miesięcy może nawet pół roku aby tylko schudnąć te parę kilo.

Każdy się dowiedział o moich nieobecnościach, jedynkach czy nawet kilku zagrożeniach w szkole. Tylko przez to, to oni pierwszy raz wyszli z propozycją by odnowić kontakt z moim psychologiem.. nie jestem już w ich oczach idealnym dzieckiem. Ale zdają sobie sprawy że jest już trochę kurwa za późno i nic mi nie pomoże nawet psycholog.

Właśnie przeżyłam najgorsze co może być. Porzygałam się w toalecie na korytarzu i to cud ze nikt nie słyszał bo jest 3:30. Na dodatek nie mogę zasnąć oraz jest mi zimno ale zarazem w chuj duszo. Mam dość.

Po pół roku przerwy, postanawiam powrócić do postów i wgl motylków. Wzięłam sie w garść, znałam pomocna aplikacje do liczenia. Dam z siebie wszystko bym mogła spojrzeć w lustro bez obrzydzenie.

Niech ktoś uciszy mój mózg, co kilka miesięcy lub dni nagle mi uświadamia że niestety dalej jestem zauroczona w moim "przyjacielu" z podstawkowi. Przez to co noc mam scenariusze właśnie z nim i moje uczucia się do niego pogłębiają. Cierpię przez to że już nigdy go nie zobaczę, nie porozmawiam. Cierpię.

Chciała bym by każdy który jest wokół mnie w życiu dowiedział się o tym blogu i by zobaczył jak się czuje naprawdę i z czym się zmagam na codzień.

Źle się z tym czuje ze pomagam wszystkim wokół by nic sobie nie zrobili lub daje rady by żyło im się lepiej. Źle jest mi z tym że im umiem pomoc ale sobie już nie, chce im powiedzieć o wszystkim co mnie trapi ale czuje ze mnie oleją jak zawsze. Dlatgeo ukrywał się pod maską szczęścia i osoby do której mogą się zwrócić o pomoc.

Nie potrafię pojąć tego co mój mózg chce by się stało. Jest to okropne, nie wiem co o tym myśleć ale co jakiś czas nagle myślę sobie ze chciała być mieć raka, traumę lub by ktoś mnie zgwałcił bym się wyróżniła od innych moja historia życia. Chcę przez to płakać i pójść do kogoś i powiedzieć to komuś w twarz by mi pomógł ale się tego wstydzę. Nie chcę już tak myśleć.