#szczerze

Wiem że sam czasem tonę w morzu złych myśli i jedynie co z tego mam to psychiczne blizny ”

Tarryn Fisher

Mówi, że jest brzydki. Mówi, że zły. Mówi, że winny. Mówi, że niewystarczający. Mówi, że jestem jego całym światem i nie wie dlaczego ja wybrałam go na tego, który ma iść ze mną przez życie. Jest moim pięknym światełkiem w tunelu tego mrocznego świata. Budzi w moich oczach iskry i rozgrzewa zmysły. Wywołuje szczery uśmiech na mej twarzy, oczy roześmiane jak dawniej. Ba moja najlepsza przyjaciółka go polubiła, a to nie lada wyczyn. Wybrałam go dlatego, że czuję w jego ramionach bezpieczeństwo, którego nie znałam już od lat. Czuję emocje dobre, a nie te złe. Moje ciało ponownie rozkwita, a w nim dusza rozpalająca we mnie dawny blask rozjaśniający ludzkie, ponure twarze. Wybrałam go, bo traktuje mnie jak żaden inny do tej pory. Całuje mnie po dłoniach, gładzi moją skórę z gracją, ale grzecznie, szanując moje granice. Kocha moje umięśnione plecy. Kocha mnie, mimo cząstki męskości w moim charakterze. Kocha mnie całą, bez żadnych wyjątków. Kocha nawet tą część mnie, której nie kochał nikt. Tą mroczną stronę, tą chorą, tą zepsutą, strauamtyzowaną. Nie muszę udawać nikogo kim nie jestem. Wylewa łzy za mnie, dla mnie. Kocha, a myślałam że to awykonalne, że to nie możliwe by ktoś pokochał mnie naprawdę.