Love

Z czasem nauczyłam sie choć trochę uśmiechać, żartować i nawet staram się normalnie funkcjonować, ale tak samo mocno za tobą tęsknię i to się nie zmieniło, pomimo że minęło aż tyle czasu.

"Cześć, nie zajmę Ci dużo czasu, ale co u Ciebie słychać?" Chciałam napisać. Tęsknota przeszywała mnie wzdłuż i wszerz. Chciałam Cię usłyszeć, chciałam popisać, chciałam się spotkać, chciałam spojrzeć w Twoje oczy. Złapać za rękę i usłyszeć Twój oddech. Jezu, tak bardzo tego chciałam. "Cześć, a pamiętasz jak..?" Też nie, to głupie. Znasz to uczucie, kiedy panicznie boisz się napisać, bo nie masz pewności, czy odpisze, a Ty nie chcesz wyjść na głupią, taka, która nie potrafi zapomnieć? Mogłabym wtedy napisać: "przepraszam, nie chciałam zawracać głowy", ale byś doskonale wiedział, że dokładnie tego chciałam w tamtej chwili. Odłożyłam telefon. Może teraz z kimś siedzisz, może komuś pomagasz, może pijesz, może jesteś zajęty rozmowa z kimś innym. Zabolało. Uświadomiłam sobie wtedy poraz setny, że cokolwiek byś nie robił, z kimkolwiek byś nie siedział - ze mną już niczego nie zrobisz.

Po prostu nie umiem zapomnieć jak było dobrze…

Byłam jego ulubioną zabawką ze wszystkich. Nie wyrzucił mnie w kąt po jednej nocy jak te przypadkowo poznane kobiety, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Związał się ze mną na miesiące i trzymał zamkniętą pod kluczem. Lubił na mnie patrzeć i się mną bawić. A ja wierzyłam, że mnie kocha tak jak ja jego. A kochał mnie w taki sam sposób jak te przypadkowe kobiety na noc. A gdy mu się znudziłam, wylądowałam w kącie na ich stercie. Ze złamanym sercem i zdradzona.