Denk machine

Pas beginnen als het klaar is, dat je denkt wil niet zeggen dat het waar is

Buiten de lijntjes kleuren verandert de wereld niet, je krijgt hooguit minder credits voor de vrije manier van denken. Teken voor jezelf, werk voor de ander, tot de lijntjes de kleur omarmen.

Andere mensen lijken het altijd beter en makkelijker te hebben, waarom kan je jezelf niet zien als iemand anders?

Mijn angst is denken over de toekomst (piekeren). Maar denken over de toekomst en de toekomst ervaren zoals hij is zijn twee verschillende dingen. Het denken over de toekomst gaat vooral over een vraag naar zekerheid, het willen weten dat het goed zal komen. Het leven van de toekomst (dan dus het heden) is een bevestiging van dat wat er op dat moment gebeurt, dat is gewoon zo op dat moment. Ik heb ontdekt dat je bij het piekeren over de toekomst mag vertrouwen op de zekerheid van het moment, want die zekerheid die is er altijd, zelfs als het niet zo goed gaat. Er zijn zoveel momenten dat ik pieker over de toekomst, en die gedachte is op een of andere manier vaak heftig. Ga nu eens terug naar die pieker gedachte en leg deze gedachte naast de realiteit, dus hoe je dacht dat het zou gaan en hoe het is gegaan. Vaak zie je dat de angst voor iets altijd veel groter is dan nodig, want zelfs al gaat de toekomst niet zoals je had gehoopt, op dat moment gaat het gewoon zoals het gaat want leuke en mooie momenten gaan vanzelf, en ook slechte en minder leuke momenten gaan vanzelf Het nadenken over onzekerheden in de toekomst is altijd lastiger en vermoeiender dan wanneer deze onzekerheden werkelijkheid worden, dan worden ze geleefd en gaat het vaak vanzelf. En soms is de onzekerheid waar je nu over nadenkt niet eens waar. Denk, maar denk niet teveel, probeer te leven in het nu. En nadenken over het nu van later? Is helemaal oké, maar verdwaal er alsjeblieft niet in!

Haal me volledig uit elkaar, er klopt iets niet in mijn systeem en ik kan niet vinden wat. Alles en iedereen lijkt perfect dan niet optimaal, en ik verdrink in verwachtingen want ik ben het niet.

Het klopt allemaal in mijn hoofd, maar niet in het leven. Voel me onwijs beperkt om mezelf te zijn, althans, het lijkt soms zo. Misschien wil ik mezelf zo graag zijn dat ik alleen maar denk en hoop. Doen komt later wel, eerst moet alles kloppen is waar mijn realiteit strand, want alleen maar denken brengt je niks. Sta op en ga op pad, ondervind links en rechts en vind het midden. Zolang je wacht, kom je niet vooruit.

De hemel is blauw op de dag, zwart bij nacht maar dan gekleurd door felle kleine puntjes. Het licht maakt alles mooier.

Wat is God, wie ben jij?

Het moment dat je dit leest, had je er voor kunnen kiezen om je ogen te sluiten, even alleen te zijn met je gedachten. Stop met jezelf wijs maken dat je het te druk hebt, stop met vluchten, start met rusten, bewust.

Hoe meer keuzes we krijgen, hoe meer tijd we nodig hebben. Toch?

Zoveel vragen, en misschien nog wel lastiger, zoveel antwoorden!

Ik geloof in God. De discussie of Hij nou wel of niet bestaat is voor mij niet belangrijk, het is gewoon fijn om soms de touwtjes uit handen te geven