Ciągnie się i ciągnie dniami, tygodniami, miesiącami

Mijają kolejne ciche dni i niewymienione spojrzenia

Mijają kolejne tygodnie marności i udręki szukającej właściwej drogi ukojenia

Godziny wylanych łez, uczucia straty i niespełnienia

Kolejne myśli zaprzątające głowę coraz mocniej i bardziej

Coraz więcej i więcej

Uczucia niezmierzone i nieokiełznane, nieznające odpoczynku

Ból przeszywający skórę i ciało i każdy milimetr ciała płaczący

A pośrodku tych rzeczy nieżywych stoisz Ty

Wczoraj zdążyliśmy wypić jeszcze pare drinków a przecież od tygodni się nie widzieliśmy

Twoja nieobecność przeplata się z nietrzeźwością

Dobrze rozumiesz to jak bardzo Cię przeżyłam

W oddali myślałam o tym o czym ty myślisz będąc blisko

Bo my się zawsze kochaliśmy

Chodziłeś mi po głowie zanim poznałam twój zapach czy uśmiech

W niedalekiej przyszłości znowu nie napisze

Zrozumiałem czemu każda laska w szkole odwracała wzrok kiedy przechodziła korytarzem

Ogarnąłem dlaczego każdy chłopak chciał z nią być

Ona była piękna - i bzdura

Nie chodzi wcale o ciało czy buzie

Wiesz ze kochałeś jak tęsknisz

Czujesz ciągły ból oczekiwania na daną osobę

Rozkładasz charaktery innych ludzi tylko aby przypominały ci ta jedyna

Widzisz stare fotografie i serce nabiera tępa

Czujesz jej zapach, widzisz jej oczy w każdych innych

Tylko ze

Gorsze od tęsknoty jest uczucie przyzwyczajenia do niej

Zatracasz się w tym i już nie wiesz

W milczeniu wpatrzeni w dół

Ona sama, on z kumplami

Żadne z nich ani na chwile nie pomyślało żeby podnieść wzrok

Minęli się

W głuchej ciszy i tępym zażenowaniem

Mamrocząc coś przez sen czułem że zatapiam się głębiej i głębiej

Każde słowo które starałem się wypowiedzieć nagle traciło termin ważności

Błagałem po cichu o litość, modląc się na jawie

Przeklinałem Cię na głos żeby zagłuszyć to uczucie tęsknoty

Tylko po to śpiewałem żebyś mnie usłyszała

Tylko po to przechodziłem żebyś zwróciła na mnie uwagę

Oni wszyscy w Ciebie już zwątpili

Oni zapomnieli o Tobie już całkowicie

Ja jedyny mimo gniewu, płaczu i smutku

Mimo tych przykrych słów i nienawistnych spojrzeń

Wierzyłem z całego mojego martwego serca że wrócisz tutaj

Może jutro, a może za rok, za dwa czy za trzy

Dzień i noc są prawie identyczne

Zielona, piękna zdrowa trawa i ta rozdeptana, żółta i gnijąca cóż to za różnica?

Nic się nie zmienia

Słońce, które sprzed 2 lat świeciło ciemno nigdy nie będzie jaśniejsze nieważne co byśmy zrobili

Noc, która kochaliśmy zawiodła swą brzydotą 2 lata temu, wczoraj i dziś

Już na zawsze

Wszystko jest takie same

Ja chyba jestem jakaś przeterminowana

Zaraz czekaj, czy to w ogóle możliwe?

Czas biegnie i nie może się zatrzymać

A ty w tej całej gonitwie zapamiętałeś może dwa czy trzy spojrzenia i tylko jeden uśmiech

Słońce już wysoko

Kolejny i kolejny raz

Setny zachód słońca, a ty pamiętasz tylko ten jeden

Z nią

Ona tez pamięta

Codziennie taka pustka

Zmęczonymi oczami patrzyła na świat, który po prostu leciał zawsze przed nia

A on?

On brał życie rękoma, chciał się bawić i z niego korzystać

A ja tak czekam i czekam

W martwym otoczeniu rzeczy żywych

Nawet moje serce już straciło nadzieje

Gwiazdy podpowiedziały mi ze przyjdziesz

Naucz mnie jak żyć

Chociaż, tak już całkiem szczerze

Chciałabym żebyś przygotował mnie do śmierci

Gwiazdy potrafią mówić

Wyczytują przyszłość

Z wieloma mamy wspomnienia, mieliśmy wspólne plany

Te najjaśniejsze ukazują prawdę o człowieku, o nas

Tak blisko oczami, zbyt daleko duszą